Το ποδόσφαιρο έχει πάντα ένα δικό του, μοναδικό τρόπο να αναδύει προς την κορυφή ανθρώπους που δουλεύουν σκληρά, μεθοδικά και δεν τα παρατούν ποτέ. Ο Φραντσέσκο Φαριόλι είναι ένας απ' αυτούς.

Το ημερολόγιο έγραφε 18 Μαρτίου του 2025 όταν ο Άγιαξ έχανε «μέσα από τα χέρια του» το πρωτάθλημα στην Ολλανδία. Ένα πρωτάθλημα που πέντε στροφές πριν το φινάλε έμοιαζε «τελειωμένο». Με τον νεαρό και «άγουρο» Φαριόλι στον πάγκο του, ο Άγιαξ έδειχνε έτοιμος να κατακτήσει... δια περιπάτου τον τίτλο στην Ολλανδία. Η μοίρα όμως είχε διαφορετική άποψη.

Ο «Αίαντας» χρειαζόταν έξι βαθμούς σε αυτά τα πέντε τελευταία παιχνίδια για να κατακτήσει ακόμα ένα πρωτάθλημα στην ιστορία του. Με τον Φραντσέσκο Φαριόλι στον πάγκο, ο Άγιαξ έπαιξε θελκτικό ποδόσφαιρο, όμως στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τη πίεση του πρωταθλητισμού, χάνοντας ένα «δικό» του πρωτάθλημα, το οποίο εντέλει κατέληξε στα χέρια της Αϊντχόφεν του Πίτερ Μπος. 

Το σενάριο (υπο)γράφτηκε την τελευταία αγωνιστική. Ο Άγιαξ κέρδισε εντός έδρας με 2-0 την Τβέντε, όμως η PSV πέρασε με το «διπλό» με 1-3 από την έδρα της Σπάρτα Ρότερνταμ και πανηγύρισε το πρωτάθλημα στο... νήμα. Η εικόνα του Φραντσέσκο Φαριόλι να «λυγίζει» και να βάζει τα κλάματα μέσα στην «Johan Cruyff Arena» έκανε τον γύρο του διαδικτύου. Ο 36χρονος (τότε) προπονητής, δεν άντεξε την «πίκρα» που... κέρασε τους οπαδούς της ομάδας, δεν άντεξε τη πίεση και την απογοήτευση, δακρύζοντας για να «ξεσπάσει».

Και δεν έμεινε εκεί. Φοβούμενος ότι η αμφιβολία προς τις ικανότητές του δεν θα τον άφηναν να δουλέψει απρόσκοπτα την επόμενη σεζόν κι αναλογιζόμενος την ευθύνη αυτού του ιστορικού κάζου, υπέβαλε τη παραίτησή του, η οποία έγινε δεκτή.

Δεν άργησε όμως πολύ να βρει τον επόμενο σταθμό της καριέρας του. Παρά το γεγονός ότι έφερε πάνω του την ταμπέλα του «loser», ο Φαριόλι δέχθηκε μία ιδιαίτερα δελεαστική, αλλά και απαιτητική πρόταση. Να «αναγεννήσει» την Πόρτο, η οποία βρισκόταν στην «μετά - Κονσεϊσάο» εποχή κι έψαχνε ξανά τα πατήματά της. Ένα από τα τρία μεγαθήρια της Πορτογαλίας ήταν «πληγωμένο», είχε να πάρει πρωτάθλημα από το 2022 και δεν είχε καμία αγωνιστική ταυτότητα. 

Ο Φαριόλι ζήτησε χρόνο, έκανε στοχευμένες μεταγραφικές κινήσεις το καλοκαίρι, με κύριο γνώμονα να «γεμίσει» τη φαρέτρα του, κυρίως, με νεαρούς, ταλαντούχους ποδοσφαιριστές κι έδωσε ευθύς εξαρχής «ταυτότητα» στην ομάδα του. Η Πόρτο από τη πρώτη στιγμή έπαιξε κυριαρχικό, επιθετικό ποδόσφαιρο, είχε τον έλεγχο της κατοχής σε όλα της τα φετινά παιχνίδια κι ήταν εντυπωσιακά αποτελεσματική μπροστά από τις αντίπαλες εστίες, με την αμυντική της λειτουργεία και συνέπεια να είναι εξίσου εντυπωσιακή. Η Πόρτο είχε μία εξαιρετική πορεία και στην Ευρώπη, φτάνοντας μέχρι τα προημιτελικά του Europa League, εκεί όπου αποκλείστηκε από την Νότιγχαμ Φόρεστ.

Παίζοντας, συνήθως, 4-3-3 με επιθετικό προσανατολισμό, ο Φαριόλι κατάφερε να φτιάξει μια «καλοδουλεμένη μηχανή». Ένα χρόνο μετά τα κλάματα στην Ολλανδία, ο Φαριόλι βρήκε την λύτρωση μερικά χιλιάδες χιλιόμετρα πιο πέρα, στην Πορτογαλία, για να αποδείξει ότι όταν μένεις πιστός στις αρχές σου, όταν πιστεύεις στη δουλειά σου και στο ταλέντο σου, η επιτυχία μπορεί να μην είναι δεδομένη, είναι όμως πολλές φορές πιο πιθανή. 

Πρωτότυπο άρθρο