Από athletiko.gr
Τα αποδυτήρια της Sunel Arena ομόρφυναν μέσα από μια τοιχογραφία και το Athletiko παρουσιάζει όλες τις άγνωστες πτυχές της.
Η ΑΕΚ φροντίζει να μετατρέπει συστηματικά τη Sunel Arena από ένα «κρύο» γήπεδο, σε έναν μπασκετικό προορισμό, άκρως κιτρινόμαυρο και με ιδιαίτερο βάρος στον κόσμο της ΑΕΚ. Οι άνθρωποι της ομάδας φροντίζουν να κάνουν όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να κάνουν το γήπεδο αυτό να ομορφαίνει μέρα με τη μέρα.
Κάτι που ισχύει και με τα αποδυτήρια του γηπέδου. Εκεί όπου οι παίκτες του Ντράγκαν Σάκοτα φροντίζουν να αφουγκράζονται και να καταλαβαίνουν την ιστορία και την κουλτούρα του κλαμπ που εκπροσωπούν. Αυτό έρχεται και μέσα από καλλιτεχνικές παρεμβάσεις στον χώρο του γηπέδου.
Όπως συμβαίνει το τελευταίο διάστημα με μια ξεχωριστή τοιχογραφία που αποτυπώνει το ένδοξο παρελθόν, αλλά και το παρόν της ομάδας. Σε αυτή δεσπόζουν το έπος του 1968 στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, αλλά και ο Ντράγκαν Σάκοτα, ο οποίος πανηγυρίζει το BCL του 2018.
Η πιο ιστορική στιγμή της ομάδας μπάσκετ μαζί με την πιο σημαντική προσωπικότητα της σύγχρονης εποχής της ΑΕΚ. Ένας συνδυασμός που από μόνος του αρκεί για να καταδείξει τι σημαίνει αυτή η ομάδα σε κάθε έκφανση.
A post shared by Basketball Champions League (@basketballcl)
Η τοιχογραφία αυτή μάλιστα δεν πέρασε απαρατήρητη. Ακόμα και η διοργάνωση του BCL έκανε ειδική αναφορά, παρουσιάζοντάς της μέσα από τα social media, με το feedback να είναι άκρως θετικό, κλέβοντας την παράσταση.
Ο κόσμος βλέπει την τοιχογραφία που ομορφαίνει την Sunel Arena. Πώς όμως προέκυψε και κυρίως ποιος κρύβεται πίσω από τη ζωγραφιά η οποία κέρδισε τις εντυπώσεις και πάρα πολλά θετικά σχόλια μέσα από τα social media.
Ο Γιώργος, γνωστός και ως Atek στα social media, είναι ένας άνθρωπος που δραστηριοποιείται στο χώρο της τοιχογραφίας, του γκράφιτι και όχι μόνο, έχοντας μια μακρά πορεία σε αυτό το αντικείμενο.
Πώς ξεκίνησε η ασχολία του με αυτό το κομμάτι τέχνης; «Εγώ γκραφίτι έκανα από μικρός. Πέρασα σε μια σχολή στην Αθήνα, Γεωλογία, που αποδείχθηκε ότι δεν ήταν προορισμός μου. Με το πέρας της εφηβείας συνέχισα να ζωγραφίζω τοίχους και αυτό έγινε και επάγγελμα. Μέχρι που τα τελευταία 10 χρόνια είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και έχω κι άλλες δραστηριότητες και τα τελευταία χρόνια φοιτώ στην Καλών Τεχνών (γλυπτική). Έχω το εργαστήριό μου και δουλεύω εκεί. Τους τελευταίους επτά μήνες δουλεύω και στο Εθνικό Θέατρο», εξήγησε χαρακτηριστικά στο Athletiko, πριν σταθεί στην τοιχογραφία της Sunel Arena.
Αρχικά αποκάλυψε πως «η τοιχογραφία προέκυψε από επικοινωνία με τη διοίκηση της ΚΑΕ. Είχαμε συστηθεί, γνώριζαν για μένα και ήρθε το timing να γίνει κάτι. Εγώ έχω αγάπη διαρκείας για την ΑΕΚ και τη Φιλαδέλφεια και στα εκτός έδρας προσπαθώ να ακολουθώ. Δεν ήταν δύσκολο να συναντηθούμε. Είπα ναι με τη μία».
Στο γήπεδο της ΑΕΚ συνδύασε την δουλειά του με το συναίσθημα. Κάτι που τον βοήθησε να βγάλει τον καλύτερο εαυτό του στο έργο. «Πρώτα απ' όλα είναι εργασία, αλλά είναι και με πολύ συναίσθημα. Είναι ένα εικαστικό έργο που διαμορφώνεται από μένα, αλλά δεν παύει να είναι μια παραγγελία. Ακόμα και η θεματολογία συναποφασίστηκε, Να είναι ο εμβληματικός κόουτς και το σπουδαίο γεγονός του παρελθόντος για να φωτίζει το μέλλον της ΑΕΚ. Ήταν εργασία, όμως παρ' όλα αυτά το συναίσθημα ξεχείλιζε. Εγώ πέταγα εκεί. Ήμουν και συγκινημένος. Θυμάμαι το τελευταίο πρωτάθλημα της ομάδας μπάσκετ ήμουν 15 χρονών. Νιώθω περήφανος που συμμετέχω στην καθημερινότητα της ομάδας. Έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό».
Σε όλη τη διάρκεια της δημιουργίας φρόντισε να δίνει τον καλύτερό του εαυτό. Μάλιστα αυτή η διαδικασία κράτησε αρκετό διάστημα. «Οι μέρες ήταν σπαστές. Δούλευα το πρωί, αλλά πήγαινα και απόγευμα για να δουλέψω μέχρι βράδυ. Χρειάστηκαν εβδομάδες».
Η τοιχογραφία αυτή κέρδισε τις εντυπώσεις. Και για το αισθητικό του πράγματος, αλλά και για τους συμβολισμούς που εκπέμπει. Εκείνος με τη σειρά του φρόντισε να γίνει το χέρι που θα αποτύπωνε στον τοίχο το ιστορικό μεγαλείο της ΑΕΚ, μεταφέρνοντάς το, με την τέχνη του, στους παίκτες που αγωνίζονται στην ομάδα. «Συμβάλλω κι εγώ για να διαμορφώσω το περιβάλλον και την καθημερινότητα της ομάδας, να τα κάνω λίγο καλύτερα. Νιώθω περήφανος που αποτελώ κομμάτι για να ομορφύνει το γήπεδο. Σαν να ανταποδίδω. Τα πρόσωπα μπορεί να αλλάζουν, η ομάδα είναι εκεί και μεγαλώνει και εγώ με τη σειρά μου ανταποδίδω. Θεωρώ ότι αν δεν ήμουν ΑΕΚ δεν θα ένιωθα έτσι, θα ήταν μόνο η εκτέλεση του έργου».
A post shared by Atek (@_takeatek)
Ο πρωταγωνιστής της τοιχογραφίας ήταν, χωρίς καμία αμφιβολία, ο Ντράγκαν Σάκοτα. Ο Σάλε είναι μια από τις πιο σημαντικές φιγούρες στην ιστορία του συλλόγου. Το να βλέπει το πρόσωπό του σε κάτι τόσο ξεχωριστό από μόνο του έχει τη δική του σημασία.
Πώς αντέδρασε ο ίδιος όμως βλέποντας το έργο;
«Ο κόουτς Σάκοτα είναι πολύ σεμνός. Ήταν λίγο... σαστισμένος. Χαμογελούσαν τα μάτια του με αυτή την τοιχογραφία. Ήταν ενθουσιασμός και ξάφνιασμα», εξήγησε ο καλλιτέχνης του έργου, για να τονίσει στη συνέχεια πως «προσπαθήσαμε να το κρατήσουμε κάπως κρυφό. Ήταν οι μέρες που θα έφευγε η ομάδα για Βερολίνο, οπότε περίμενα να γυρίσουν μετά από 2-3 μέρες. Οργανώθηκε από την ομάδα και εμένα για να μην το μάθει. Ήταν μια... έκπληξη».
Το έργο του κέρδισε τις εντυπώσεις. Τι άλλο θα ήθελε να σχεδιάσει στη Sunel Arena όμως; Η απάντηση ήρθε αβίαστα. «Να κάναμε έναν μεγάλο δικέφαλο που θα αγκάλιαζε όλες τις μεγάλες στιγμές της ομάδας στο μπάσκετ, αλλά και κάτι με προσφυγικό χαρακτήρα. Να συνδέσω και την περιοχή που βρίσκεται», ήταν τα λόγια του.