Τώρα που ο Έντσο Μαρέσκα αναλαμβάνει τη Μάντσεστερ Σίτι ήρθε η στιγμή να τον δούμε όχι ως «μαθητή του Πεπ Γκουαρδιόλα» (κι ας είναι ίσως οξύμωρο αφού τον διαδέχεται), αλλά ως προπονητή με δική του ταυτότητα.

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Όλα άρχισαν με ένα tweet. Ένα μικρό βιντεάκι, ξεθωριασμένα χρώματα και μια αραβική φωνή (εγγύηση ποιότητας για το streaming) να ακούγεται στην περιγραφή: Ο Έντσο Μαρέσκα σκοράρει ένα τρομερό βολέ εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ παίζει για τη Σεβίλλη. Μια τέλεια τεχνική κίνηση, την οποία κάποιοι σχολιάζοντας περιέγραψαν ως... ζιντανική, κάνοντας τη σύγκριση με την γκολάρα του Γάλλου αυτήν στον τελικό του Champions League του 2002 εναντίον της Μπάγερ Λεβερκούζεν.

Ένας χρήστης στο X απάντησε με την πιο ειλικρινή ερώτηση στον κόσμο: «Πώς είναι δυνατόν να μην έχω ξαναδεί αυτό το γκολ στη ζωή μου;» Από εκεί και πέρα, το κλασικό φαινόμενο ντόμινο. Ποιος ήταν ο Έντσο Μαρέσκα; Γιατί αυτό το γκολ, τόσο όμορφο, χάθηκε ανάμεσα στα highlights στο κανάλι YouTube της La Liga; Και πώς καταλήξαμε να μιλάμε σήμερα γι' αυτόν ως τον προπονητή που θα αντικαταστήσει τον Πεπ Γκουαρδιόλα στον πάγκο της Μάντσεστερ Σίτι;

I knew literally zero about Maresca before Chelsea and this guy has a Europa League final brace and scored goals like this…are we sure hes not AI https://t.co/YtRjZCrg9e

Είναι αυτός που μόλις πριν από μερικούς μήνες κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων με την Τσέλσι με μια επιβλητική εμφάνιση κόντρα στην τρομερή και φοβερή Παρί Σεν Ζερμέν και αυτός που επίσης εκδιώχθηκε από τους Λονδρέζους λίγο καιρό μετά. Κι ας είχε καταφέρει να μετατρέψει τους «μπλε» σε μια συμπαγή, γρήγορη, κάθετη και αδίστακτη ομάδα. Μια Τσέλσι που έπαιζε φιλόδοξο ποδόσφαιρο χωρίς να φαίνεται σνομπ. Και μετά έφυγε, για να αναλάβει ο Λίαμ Ροσίνιορ με ένα φαραωνικό συμβόλαιο, για να φύγει και αυτός και να έρθει υπηρεσιακός να βγάλει κουτσά στραβά τη σεζόν, πριν αναλάβει ο Τσάμπι Αλόνσο. Αλλά η Τσέλσι είναι εδώ και καιρό μια άλλη ιστορία για τον Μαρέσκα. 

Πάμε λίγο πίσω στον χρόνο... Η ποδοσφαιρική καριέρα του Μαρέσκα είναι η κλασική ιστορία κάποιου που είναι καλός, αλλά υπάρχει το «αλλά». Πολύ καλός, αλλά ασυνεπής. Κομψός, αλλά όχι πολύ φιλικός προς τα μέσα ενημέρωσης. Επιδέξιος, αλλά χωρίς τη λάμψη ενός δεκάριου. Ο Μαρέσκα άρχισε σε πολύ νεαρή ηλικία στη Γουέστ Μπρομ, επειδή κανείς στην Ιταλία δεν τον ήθελε. Η Γιουβέντους τον απέκτησε το 2000, ο Κάρλο Αντσελότι του χάρισε το ντεμπούτο του και εκεί άρχισε να ξεχωρίζει. Για διάφορους λόγους. Τταλέντο, ναι, αλλά πού τον βάζουμε; Στις καρδιές των οπαδών της Γιουβέντους, μπήκε για έναν πανηγυρισμό έχει μείνει στην ιστορία: αφού σκόραρε στο ντέρμπι εναντίον της Τορίνο, μιμήθηκε τις κόρνες μπροστά στους οπαδούς της Γκρανάτα. Μια ενστικτώδης, ασεβής χειρονομία που λέει πολλά γι' αυτόν: ειρωνικός και παθιασμένος, χωρίς πολλές φορές να μπορεί να ισορροπήσει τα συναισθήματά του. Στη συνέχεια έκανε... περιοδεία στην Ιταλία ως δανεικός: Πιατσέντζα, Φιορεντίνα, Μπολόνια, αλλά στο εξωτερικό ο Μαρέσκα έγινε πραγματικά Μαρέσκα. Στη Σεβίλλη, ήταν ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της χρυσής εποχής: κέρδισε δύο Κύπελλα UEFA και έβγαλε φάσεις άξιες για highlights, όπως το περίφημο βολέ κόντρα στους Μαδριλένους. Ένας ολοκληρωμένος μέσος πριν από την εποχή του. Μερικές φορές ακόμη και σκόρερ. Έπαιξε επίσης στην Ελλάδα στον Ολυμπιακό και στο τέλος της καριέρας του, επέστρεψε στην Ιταλία με τη Σαμπντόρια και την Παλέρμο, τερματίζοντας την καριέρα του στη Βερόνα. Όπου κι αν πήγε, άφησε καλές εντυπώσεις, αλλά σχεδόν πουθενά δεν καθιερώθηκε.

Και ίσως αυτός είναι και ο λόγος που ήθελε να γίνει προπονητής. Για να αποδείξει, πρώτα και κύρια στον εαυτό του, ότι το όραμά του για το ποδόσφαιρο μπορούσε να λειτουργήσει ακόμη και από τον πάγκο. Αφού μελέτησε, παρατήρησε και ανέβηκε δυναμικά ως βοηθός στη Γουέστ Χαμ και στη συνέχεια υπό τον Πεπ Γκουαρδιόλα στη Μάντσεστερ Σίτι, ο Μαρέσκα τράβηξε τον δικό του δρόμο. Στην αρχή στην Πάρμα, αλλά ήταν με τη Λέστερ που πραγματικά τράβηξε την προσοχή: άμεση άνοδος στην Premier League με μια ομάδα που έπαιζε εξαιρετικό, δομημένο ποδόσφαιρο, αντάξιο ενός κορυφαίου συλλόγου. Η Τσέλσι δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά: μετά από άλλη μια χαοτική σεζόν, χρειάζοταν τάξη, όραμα και ήρεμη ηγεσία. Και κάλεσε τον Μαρέσκα. Τότε άρχισαν και τα αφιερώματα για τον «μαθητή του Γκουαρδιόλα»,  μια ταμπέλα που, προφανώς, τον αδικεί. Διότι ο Μαρέσκα δεν είναι αντιγραφή κανενός και υπάρχουν αρκετές ιστορίες που το δείχνουν.

Αν κάποιος θέλει να καταλάβει τον Μαρέσκα, ίσως δεν αρκεί να δει τα συστήματά του ή τα ποσοστά κατοχής, αλλά και τις λεπτομέρειες που αποκαλύπτουν τη φιλοσοφία του. Ο προπονητής που κοιμόταν στο προπονητικό κέντροΣτην πρώτη του σεζόν στη Λέστερ άνθρωποι μέσα στον σύλλογο αποκάλυψαν ότι περνούσε ατελείωτες ώρες στο προπονητικό κέντρο, σε σημείο που πολλές φορές έμοιαζε σαν να μην έχει σπίτι, αλλά να ζει εκεί. Ήθελε να ελέγχει τα πάντα, σαν να προσπαθούσε να «φτιάξει» τη φιλοσοφία της ομάδας από το μηδέν δίνοντας σημασία ακόμα και σε πράγματα που στους πολλούς γύρω του έμοιαζαν ασήμαντα. Η πρώτη του ομιλία στη Λέστερ ήταν σχεδόν… ψυχολογικό πείραμαΣτην πρώτη συγκέντρωση της Λέστερ είπε στους παίκτες κάτι που ξένισε πολλούς: «Θα κάνουμε λάθη. Και θα συνεχίσουμε να παίζουμε με τον ίδιο τρόπο». Η λογική του ήταν ότι αν οι ποδοσφαιριστές φοβούνται το λάθος, τότε θα αποτύχουν. Ήθελε οι παίκτες του να είναι γενναίοι, αλλά όχι ανασφαλείς. Αρκετοί ποδοσφαιριστές παραδέχθηκαν αργότερα ότι στην αρχή ένιωθαν χαμένοι από τον όγκο πληροφοριών.Ο Κίερναν Ντιούσμπερι-Χολ είπε χαρακτηριστικά πως οι παίκτες «ένιωθαν λίγο χαζοί» τις πρώτες εβδομάδες λόγω του επιπέδου λεπτομέρειας στις οδηγίες που λάμβαναν από τον προπονητή.

Στην Πάρμα έκανε προπόνηση σε τέσσερις γλώσσεςΓια την περίοδο της παρουσίας του στην Πάρμα ο ίδιος αποκάλυψε κάτι εντυπωσιακό. Καθώς η ομάδα είχε 14 νέους παίκτες από διαφορετικές χώρες αναγκαζόταν να κάνει προπονήσεις σε τέσσερις διαφορετικές γλώσσες για να περάσει τις τακτικές του ιδέες. Αυτό εξηγεί γιατί σήμερα δίνει τόσο μεγάλη σημασία στην επικοινωνία και στη σαφήνεια οδηγιών. Μάλιστα, φίλαθλοι της Πάρμα παραδέχθηκαν αργότερα ότι αρκετές αποτυχίες του συλλόγου δεν οφείλονταν αποκλειστικά στον ίδιο αλλά και στη χαοτική διοίκηση της εποχής.Ο Γκουαρδιόλα ουσιαστικά τον «έσπρωξε» να φύγειΌταν η Λέστερ προσέγγισε τον Μαρέσκα, εκείνος δίσταζε να αφήσει τη Μάντσεστερ Σίτι, που μόλις είχε κατακτήσει το τρεμπλ. Ο ίδιος αποκάλυψε ότι ο Πεπ Γκουαρδιόλα ήταν αυτός που του είπε:«Ξέρω ότι μέσα σου είσαι πρώτος προπονητής. Πρέπει να πας». Ο Ισπανός γνώριζε πολύ καλά τον συνεργάτη του και όχι μόνο δεν προσπάθησε να τον κρατήσει δίπλα του, αλλά τον έσπρωξε προς την εξέλιξή του. Και αυτό λέει πολλά για το πόσο πολύ τον εκτιμούσε. Ο Χάρι Γουίνκς είπε ότι είναι ο καλύτερος προπονητής της καριέρας τουΟ Χάρι Γουίνκς έχει δουλέψει με τον Ζοσέ Μλουρίνιο, τον Αντόνιο Κόντε και τον Μαουρίσιο Ποτσετίνο. Αλλά σαν τον Μαρέσκα δεν έχει. «Αυτός είναι ο καλύτερος προπονητής με τον οποίο έχω δουλέψει» ήταν η ξεκάθαρη δήλωσή του για τον Ιταλό και σίγουρα δεν το είπε επειδή ο Μαρέσκα είναι κουλ και επικοινωνιακός τύπος, αν και όσοι τον γνωρίζουν μιλούν για έναν άνθρωπο με χιούμορ, έντονο ταμπεραμέντο και σχεδόν παιδικό ενθουσιασμό για το ποδόσφαιρο. Συνέβη επειδή οι παίκτες αισθάνονται και αναγνωρίζουν ότι τους εξελίσσει καθημερινά.Ο Μαρέσκα βλέπει το ποδόσφαιρο σαν σκάκιΆνθρωποι που έχουν συνεργαστεί μαζί του λένε ότι συχνά αναλύει το παιχνίδι σαν παρτίδα σκακιού: χώρος, παγίδες, tempo, αναμονή, υπομονή. Δεν τον ενδιαφέρει απλώς να επιτεθεί, αλλά να οδηγήσει τον αντίπαλο στο σημείο που θέλει εκείνος. Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που αρκετοί παίκτες χρειάζονται μήνες μέχρι να «μπουν» στο μυαλό του. Η μεγαλύτερη του δύναμη ίσως είναι η ψυχραιμία. Ακόμη και στις περιόδους έντονης πίεσης στη Λέστερ, δεν εγκατέλειψε ποτέ το μοντέλο παιχνιδιού του. Και σε μια εποχή όπου οι περισσότεροι προπονητές αλλάζουν φιλοσοφία μετά από δύο άσχημα αποτελέσματα, αυτό δεν είναι σύνηθες.

Και ίσως όλα αυτά να δείχνουν ότι ο Μαρέσκα δεν είναι απλά ακόμη «ένας μαθητής του Πεπ». Ο Ιταλός έχει αποκαλέσει «ποδοσφαιρικό πατέρα» τον Μανουέλ Πελεγκρίνι, υπό τις οδηγίες του οποίου έπαιξε στη Μάλαγα και με τον οποίο δούλεψε αργότερα στη Γουέστ Χαμ. Είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο εξακολουθεί να έχει επαφή και τον οποίο συνηθίζει να συμβουλεύεται. Και σε σχέση με τον Γκουαρδιόλα ίσως να είναι λιγότερο δογματικός. Στη Λέστερ πολλοί τον κατηγόρησαν πως δεν διαθέτει plan B. Εκείνος απάντησε πως οι παρεμβάσεις του μέσα στα παιχνίδια χάρισαν περίπου 15 επιπλέον βαθμούς στην ομάδα του. Ακόμη και η κίνησή του να επικοινωνήσει με τον Κλαούντιο Ρανιέρι όταν ανέλαβε τη Λέστερ λέει πολλά. Ήθελε να καταλάβει το DNA του συλλόγου πριν επιβάλει το δικό του. Και ο Ρανιέρι του υπενθύμισε κάτι σκληρό αλλά αληθινό: ότι ακόμη και αυτοί που πετυχαίνουν, απολύονται. Σίγουρα το θυμήθηκε αργότερα στην Τσέλσι. Εκεί σίγουρα δεν τον πήραν στα σοβαρά. Και προτίμησαν να τον... θυσιάσουν, είναι άλλωστε η μοίρα των προπονητών αυτή, διότι πίστευαν σε κάτι καλύτερο. Το οποίο, βέβαια, δεν ήρθε.

Ίσως περίμεναν τον νέο Γκουαρδιόλα. Ο Μαρέσκα, όμως, ήταν ξεκάθαρος από την αρχή. Προσπαθεί να δημιουργήσει τη δική του ταυτότητα. Κάποτε ήταν εκείνος ο χαρισματικός μέσος που σκόραρε ένα απίθανο βολέ απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης και χάθηκε ανάμεσα στα highlights μιας άλλης εποχής. Σήμερα είναι ένας προπονητής που όλο και περισσότεροι παρακολουθούν προσεκτικά. Και ίσως, όταν κάποια στιγμή κοιτάξουμε πίσω, να καταλάβουμε ότι η ιστορία του Μαρέσκα δεν άρχισε πραγματικά με εκείνο το viral βίντεο στο Twitter. Ούτε όταν στάθηκε στο πλευρό του Πεπ Γκουαρδιόλα.  Και ίσως πράγματι έχει έρθει η ώρα να ασχοληθούμε πιο σοβαρά με τον Έντσο Μαρέσκα.

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρωτότυπο άρθρο