Παρά τη διαλυμένη της κνήμη, η Λίντσεϊ Βον αφήνει τελείως ανοιχτό το ενδεχόμενο για το αν θα επιστρέψει για τρίτη φορά στην ενεργό δράση.

Η σπουδαία Αμερικανίδα σκιέρ, Λίντσεϊ Βον, δήλωσε δεν είναι ακόμη σε θέση να αποφασίσει ακόμα αν θα επιστρέψει ή όχι στους αγώνες, καθώς συνεχίζει να αναρρώνει σωματικά και ψυχολογικά από τη σοβαρή πτώση και τον σοκαριστικό τραυματισμό που υπέστη στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Φεβρουαρίου στην Ιταλία.

Η  41χρονη Βον σημειώνει σταδιακή πρόοδο στην αποκατάστασή της μετά από τα οκτώ χειρουργεία που έχει κάνει από τον Φεβρουάριο, από τα εννέα που χρειάζεται συνολικά. Έχει αφήσει πίσω της το αναπηρικό αμαξίδιο, μετακινείται με πατερίτσες και την επόμενη εβδομάδα αναμένει να ξεκινήσει να περπατά μικρές αποστάσεις.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη L I N D S E Y • V O N N (@lindseyvonn)

Σε συνέντευξή της στο Associated Press παραδέχθηκε ότι, αν τελικά επιστρέψει στις πίστες, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί πριν από το φθινόπωρο του 2027: «Έχω ακόμη μία επέμβαση μπροστά μου για να αφαιρεθεί το πρόσθετο κομμάτι στήριξης στην κνήμη μου και να αποκατασταθεί ο χιαστός. Από τη στιγμή που θα γίνει αυτό, χρειάζονται άλλοι έξι μήνες αποκατάστασης. Έχω λοιπόν τουλάχιστον ενάμιση χρόνο μπροστά μου πριν μπορέσω να επανέλθω 100%, ακόμη και απλώς στην προπόνηση στο γυμναστήριο».

Παρόλα αυτά, αυτή τη στιγμή δεν είναι σε θέση να πάρει καμία απόφαση για το μέλλον, όπως τόνισε χαρακτηριστικά: «Δεν θέλω να βγάλω βιαστικά συμπεράσματα ούτε καν να κάνω εικασίες για το τι μπορεί να κάνω. Μπορεί να αποσυρθώ. Μπορεί να μην ξαναγωνιστώ ποτέ και αυτό θα ήταν απολύτως εντάξει, αλλά δεν βρίσκομαι σε θέση συναισθηματικά να πάρω αυτή την απόφαση αυτή τη στιγμή».

Η Βον είναι η δεύτερη πιο επιτυχημένη σκιέρ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο αλπικό σκι, μετά τη συμπατριώτισσά της, Μικαέλα Σίφριν. Έχει οκτώ μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και 145 μετάλλια σε Παγκόσμια Κύπελλα, εκ των οποίων τα 84 είναι χρυσά. 

Θυμίζουμε ότι σε ηλικία 25 ετών είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στην κατάβαση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010 στο Βανκούβερ, ενώ το 2011 αναδείχθηκε καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς στα Laureus Awards. Μετά από μερικά χρόνια με δύσκολους τραυματισμούς, ανάμεσα στα οποία και η «χαμένη» Ολυμπιακή χρονιά του 2014, επέστρεψε στο Ολυμπιακό βάθρο στην Πιονγκτσάνγκ της Νότιας Κορέας το 2018 με το χάλκινο μετάλλιο στην κατάβαση, προτού αποσυρθεί από την ενεργό δράση το 2019. 

Πέντε χρόνια μετά, τον Νοέμβριο του 2024, ανακοίνωσε πως επιστρέφει ξανά στους αγώνες στα 40 της με στόχος τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Μιλάνο-Κορτίνα 2026. Το 2025 εξασφάλισε την πρόκριση και όλα έδειχναν ότι είναι σε θέση να διεκδικήσει άλλο ένα μετάλλιο, αφού στη σειρά των Παγκοσμίων Κυπέλλων που προηγήθηκαν η χειρότερη θέση που είχε πάρει ήταν η τέταρτη. 

Λίγες μέρες όμως πριν από την Ολυμπιακή κατάβαση η Βον ανακοίνωσε πως είχε πάθει πλήρη ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου στην τελευταία στάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Κρανς Μοντάνα, παρόλα αυτά επέλεξε να πάρει το μεγάλο ρίσκο και να αγωνιστεί κανονικά στους Ολυμπιακούς.

Στην Κορτίνα, μόλις 13 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του χρονόμετρου, η Βον χτύπησε μία πύλη με το δεξί της χέρι, με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία της και να πέσει και να υποστεί πολύπλοκο κάταγμα στην κνήμη του αριστερού της ποδιού.

Μπορώ να αντέξω πολύ πόνο, αλλά αυτός που ένιωσα ήταν ακραίος

Ο τραυματισμός ήταν τόσο σοβαρός που εξετάστηκε ακόμη και το ενδεχόμενο ακρωτηριασμού. Έκτοτε έχει υποβληθεί σε οκτώ χειρουργικές επεμβάσεις και χρειάζεται τουλάχιστον μία ακόμη για την αποκατάσταση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου στο γόνατο του ίδιου ποδιού.

Παρά την εμπειρία της σε σοβαρούς τραυματισμούς, καθώς έχει ήδη εμφύτευμα από τιτάνιο στο δεξί της γόνατο από πιο παλιά, η ίδια παραδέχτηκε ότι αυτή η περίπτωση είναι εντελώς διαφορετική, τόσο σε ένταση πόνου όσο και σε σοβαρότητα:

«Είναι ένας πολύ διαφορετικός τραυματισμός, τόσο ως προς τη σοβαρότητα όσο και ως προς τη συνειδητοποίηση ότι θα μπορούσα να είχα χάσει το πόδι μου. Μπορώ να αντέξω πολύ πόνο, αλλά αυτός ήταν τόσο ακραίος. Δεν συγκρίνεται με τίποτα από όσα έχω βιώσει στο παρελθόν».

Πρωτότυπο άρθρο