Δεν έχει προλάβει τις δραχμές. Ούτε καν το έπος της εθνικής μας στην Σαϊτάμα. Ήταν βρέφος όταν κυκλοφόρησε το πρώτο iPhone, δεν ξέρει τι στο καλό είναι οι τηλεκάρτες, δεν μπορεί να μπει σε καζίνο για να παίξει σ' ένα βράδυ την περιουσία του, όπως κάθε εχέφρων άνθρωπος θα έκανε. 

Λογικό δεν είναι; Μιλάμε για ένα παιδί 19 ετών. 

Ένα παιδί που, βέβαια, είναι ο πρωτοπόρος στη βαθμολογία της Φόρμουλα 1 και έχει βάλει τα μάτια στους πάντες στο γκριντ. 

Και δικαίως: ο poleman Κίμι Αντονέλι μπορεί όταν έσβησαν τα κόκκινα φώτα στο Μαϊάμι να είδε τον μηχανοκίνητο ουρανό σφοντύλι, καθώς ο Λεκλέρκ πετάχτηκε μπροστά και ο 2ος Φερστάπεν ήρθε κάπως... κοντά του, όμως με ιώβεια υπομονή (που δε συνάδει, προφανέστατα, με την ηλικία του) κατάφερε να επιστρέψει στην πίστα και να ξεκινήσει το κυνήγι. 

Πού τον οδήγησε αυτό; Μετά από ένα πολύ καλό pit stop και εκπληκτική οδήγηση για 57 γύρους, ο πιτσιρικάς Ιταλός κατάφερε να δει πρώτος την καρό σημαία, παίρνοντας την 3η νίκη της καριέρας του, που τυχαίνει να είναι η τρίτη διαδοχική! Μα κε κάτσο; Υπό την έννοια του τι νόημα έχει να κάτσω ν' αναλύσω περισσότερα γι' αυτό το αγωνιστικό θαύμα που ονομάζεται «Αντρέα»; 

Πίσω από τον ανίκητο, εσχάτως, Ιταλό, τερμάτισε ο Λάντο Νόρις. Ο... θριαμβευτής του sprint race επιβεβαίωσε και την Κυριακή την σαφή άνοδο της ΜακΛάρεν, καθώς μετά το διάλειμμα των 5 εβδομάδων είναι ξεκάθαρο πως μείωσε αισθητά- ή μήπως εξάλειψε;- τη χαώδη διαφορά που τη χώριζε από την Μερσέντες. 

Το βάθρο συμπλήρωσε ο Όσκαρ Πιάστρι, αποδεικνύοντας πως τις σπάνιες φορές που εκκινεί έναν αγώνα το 2026 δεν τα πάει και άσχημα. Ο Αυστραλός έπεσε αρκετά πίσω μετά την στάση του για ν' αλλάξει από μέση σε σκληρή γόμα, όμως έγινε λίγο Σούπερ Σάγιαν και σαν άλλος Σονγκόκου έφτασε εκεί που δεν τον είχαμε φανταστεί. 

Ράσελ (κάκιστο τριήμερο για τον επίδοξο πρωταθλητή), Φερστάπεν (ανεβασμένη επί αμερικανικού εδάφους η Ρεντ Μπουλ, αλλά δεν αρκεί), Λεκλέρκ, Χάμιλτον (μετρίως μέτριος αγώνας για την Φεράρι, παρά τις αναβαθμίσεις), Κολαπίντο (αδιανόητος όλο το τριήμερο), Σάινθ και Άλπον (πολύ καλύτερη και η Ουίλιαμς) συμπλήρωσαν τη βαθμολογούμενη δεκάδα ενός αγώνα που μετά από 5 εβδομάδες στέρησης έμοιαζε με τετράτροχη όαση στην καρδιά του παγωμένου Μάη. 

Κίμι Αντονέλι, λοιπόν. Το νο12 της Μερσέντες υποτίθεται πως θα είχε ρόλο δεύτερου οδηγού στη φετινή Μερσέντες, όμως για την ώρα είναι μπροστά στη βαθμολογία και σε κάθε grand prix ξεφεύγει κι άλλο. 

Βγάζει νόημα: μπορεί να είναι ένα παιδί που δεν πρόλαβε το ασημένιο της εθνικής (μας). Μπορεί να μην πρόλαβε ούτε τις δραχμές. 

Το παλικαράκι, όμως, είναι όλα τα λεφτά... 

1. Aντονέλι 100

2. Ράσελ 80

3. Λεκλέρκ 63

4. Νόρις 51

5. Χάμιλτον 49

6. Πιάστρι 43

7. Φερστάπεν 26

8. Μπέρμαν 17

9. Γκασλί 16

10. Λόσον 10 

11. Κολαπίντο 5

12. Λίντμπλαντ 4

13. Χάτζαρ 4

14. Σάινθ 4

15. Μπορτολέτο 2

16. Οκόν 1

17. Άλμπον 1

18. Χούλκενμπεργκ 0

19. Μπότας 0 

20. Πέρεζ 0 

21. Αλόνσο 0 

22. Στρολ 0

1. Μερσέντες 180

2. Φεράρι 112

3. ΜακΛάρεν 94

4. Ρεντ Μπουλ 30

5. Αλπίν 20

6. Χάας 19

7. Ρέισινγκ Μπουλς 14

8. Γουίλιαμς 5

9. Άουντι 4

10. Κάντιλακ 0 

11. Άστον Μάρτιν 0 

Πρωτότυπο άρθρο