Από sdna.gr
Ολυμπιακός και Λας Πάλμας τέθηκαν αντιμέτωποι και πέρυσι κατά σύμπτωση επίσης στον δεύτερο προκριματικό γύρο. Τότε οι ερυθρόλευκοι είχαν περάσει πάνω από την ισπανική ομάδα και μάλιστα είχαν φτάσει σε κατάκτηση σετ με σκορ 5-25 στο δεύτερο ματς.
Η εικόνα των δύο ομάδων δεν έχει καμία σχέση με 12 μήνες πριν, όμως. Είναι λογικό και αναμενόμενο για τον Ολυμπιακό να βρίσκεται σε περίοδο προσαρμογής έχοντας αλλάξει σημαντικά γρανάζια της μηχανής του ωστόσο δεν έχει βρει ακόμα το σημείο αναφορά του. Το γεγονός ότι ο Καβάνα δεν έχει ακόμα βρει ρυθμό είναι κάτι ουσιώδες για τον Ολυμπιακό και κάτι που κρατάει την ομάδα ένα βήμα πιο χαμηλά από τις δυνατότητές της.
Παρά τις αδυναμίες που σίγουρα υπάρχουν όταν ο Καβάνα βελτιώσει την εικόνα του και το διάβασμα του παιχνιδιού τότε ο Ολυμπιακός σίγουρα θα παρουσιάσει κάτι καλύτερο. Μέσα στα αρνητικά περί πασαδόρου, όμως, υπάρχει και το θετικό που έχει να κάνει με τον Χασμπάλα. Ο νεαρός πασαδόρος του Ολυμπιακού είναι από τους πιο ταλαντούχους της νέας γενιάς και όσο ο Αργεντίνος θα μένει στα ρηχά τόσο περισσότερες ευκαιρίες θα παίρνει ο Χασμπάλα κάτι που μπορεί να μετατραπεί σε πλεονέκτημα. Ο Χασμπάλα έχει πέρα από δυνατότητες και προσωπικότητα οπότε ο Γκαρντίνι μπορεί να τον εμπιστευτεί ακόμα και σε δύσκολα και κρίσιμα παιχνίδια στη συνέχεια της σεζόν.
Κόντρα στη Λας Πάλμας οι ερυθρόλευκοι πλήρωσαν την κακή τους υποδοχή αλλά και τα πολλά εύκολα λάθη, κυρίως από το σερβίς. Ο Πέριν δεν έχει τη φλόγα που είχε πέρυσι και ο Φρομ δεν μοιάζει με τον ασταμάτητο ακραίο που ήταν στο προηγούμενο πέρασμά του από τον Ολυμπιακό. Η λύση μάλλον είναι απλή και δοκιμασμένη και λέγεται Δαλακούρας. Ο Εβρίτης ακραίος ήταν ξανά και ξανά ο X factor του Ολυμπιακού την τελευταία τριετία και δεδομένου ότι οι Πειραιώτες δεν έκαναν την υπέρβαση φέρνοντας έναν ακραίο που να ξεχωρίζει απόλυτα ενδεχομένως ο Δαλακούρας να αξίζει τη θέση του βασικού στα περισσότερα παιχνίδια. Έχει την ουσία, έχει το… βιογραφικό βάση των εμφανίσεών του όλα αυτά τα χρόνια και έχει το προνόμιο να είναι μόνιμα σταθερός στην απόδοσή του.
Επιπλέον, ο Ολυμπιακός πλήρωσε κόντρα στη Λας Πάλμας την αδυναμία του στο μπλοκ κάτι που έναν χρόνο πριν ήταν το δυνατό του χαρτί. Ο Καβάνα έπαιξε ελάχιστα με τους κεντρικούς του, οπότε πήρε ελάχιστα πράγματα επιθετικά από αυτούς, ενώ όσον αφορά το μπλοκ πήρε ακόμα λιγότερα και ότι σπασμένες μπάλες πρόσφεραν πήγαν στα… σκουπίδια καθώς το αντίπαλο μπλοκ είχε βρει τα κουμπιά του Ατανασίεβιτς. Ο Τζούριτς δεν πήρε χρόνο συμμετοχής και αυτό δεν είναι τυχαίο καθώς δε βρίσκεται στην εντυπωσιακή κατάσταση που βρισκόταν πέρυσι. Οπότε με απλά λόγια ο καλύτερος παίκτης της περασμένης σεζόν δεν αντικαταστάθηκε ποτέ από κάποιον καλύτερο με αποτέλεσμα η ποιότητα να φθίνει.
Το θέμα είναι πως ο Ολυμπιακός δε θα είναι εξίσου μέτριος για όλη τη σεζόν. Παρά τις αδυναμίες του έχει ικανούς παίκτες και αυτό σημαίνει πως αργά ή γρήγορα θα ανακάμψει. Και δεδομένου ότι δεν θα έχει την ίδια έντονη πίεση του Τσάμπιονς Λιγκ φέτος η διαχείριση του Γκαρντίνι θα είναι ελαφρώς πιο βατή. Κάτι που σε βάθος χρόνου θα παίξει το ρόλο του.