Από sdna.gr
Ορθώς θα έλεγε κανείς «τι μας νοιάζει αν έχει ήλιο ή αν χιονίζει αφού παίζουν βόλεϊ σε κλειστό γήπεδο»; Φυσικά και αυτό δεν παίζει ρόλο αλλά αυτό που έχει πραγματική σημασία είναι πως αυτό το σύνολο μοιάζει να μην έχει πρόβλημα όπου και αν παίζει, σε οποιαδήποτε έδρα και με οποιονδήποτε αντίπαλο. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να μη σκότωσε το μεγαθήριο Κονελιάνο αλλά πέρασε από μια έδρα απαιτητική που του ανοίγει το δρόμο για να φτάσει πολύ ψηλά στο φετινό Τσάλεντζ Καπ.
Αυτό που εξαργυρώνει ο Παναθηναϊκός όλη τη χρονιά και αυτό που ήταν το κλειδί και στη Μπράγκα ήταν η σταθερότητα και η πίστη στο πλάνο του. Η Μπράγκα πίεσε τις πράσινες κυρίως στο δεύτερο σετ και εκεί ήταν που οι παίκτριες του Κιαπίνι έδειξαν την ανθεκτικότητά τους. Θεωρητικά ο Παναθηναϊκός δεν θα ήταν απογοητευμένος ακόμα και με νίκη στο τάι μπρέικ, ίσως ακόμα και με δύο κερδισμένα σετ να είχε ένα πολύτιμο κέρδος στις αποσκευές του. Το ότι οι πράσινες πάλεψαν τόσο σκληρά σε ένα σετ που έμοιαζε να χάνεται και που εν τέλει έφτασε στο 32-34 δείχνει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζουν όχι απλά κάθε παιχνίδι αλλά κάθε φάση μία προς μία.
Δεν το μάθαμε σήμερα αλλά το επιβεβαιώσαμε για ακόμα μία φορά ότι ο Κιαπίνι μπορεί να πάρει ότι περισσότερο γίνεται από τις παίκτριές του. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Παπαγεωργίου που παρότι δε βρέθηκε στην καλύτερή της μέρα, επιθετικά δεν τα πήγε καλά αλλά κατάφερε να κάνει θραύση πάνω στο φιλέ και να χαλάσει αντίπαλες επιθέσεις που θα μπορούσαν να κάνουν ζημιά στον Παναθηναϊκό. Παρομοίως και η Γουάιτ, η οποία στην υποδοχή ήταν προβληματική κατάφερε να το αντιστρέψει αυτό χάρη στην επιθετική της διάθεση.
Το πιο χαρμόσυνο για τον Παναθηναϊκό και τον Κιαπίνι, όμως, είναι πως βλέπει τη Μπένετ να ανεβαίνει διαρκώς. Η Αμερικάνα διαγώνια έδειχνε ως τώρα ότι έχει ακόμα πράγματα να δώσει και τα έδωσε σε μια κρίσιμη στιγμή. Η εμφάνισή της κόντρα στην Μπράγκα ήταν πληθωρική αφού βοήθησε και επιθετικά και όσον αφορά το εκπληκτικό μπλοκ της αλλά και πιέζοντας από το σερβίς. Το γεγονός ότι η διαγώνια, η βασικότερη επιλογή στην επίθεση, έβγαζε τέτοια σιγουριά ήταν ένα στοιχείο που προσφέρει εμπιστοσύνη και ασφάλεια σε όλη την ομάδα.
Ο Παναθηναϊκός βελτιώνεται συνεχώς και παράλληλα παίρνει τα αποτελέσματα που θέλει κάτι που είναι ένας ιδανικός συνδυασμός. Είναι νωρίς για να μιλήσουμε για τελικούς και διακρίσεις αλλά για να φτάσει κανείς στο τέλος της διαδρομής χρειάζεται νίκες τόσο πειστικές όσο αυτή κόντρα στην Μπράγκα. Άλλωστε είναι πολύ πιθανό ένα σενάριο ελληνικού ημιτελικού κόντρα στον Πανιώνιο κάτι που θα έχει ανοιχτά όλα τα πιθανά αποτελέσματα. Αυτός ο Παναθηναϊκός, παρόλα αυτά, βγάζει τέτοια σιγουριά που δεν είχε ούτε τα προηγούμενα χρόνια που κατακτούσε τίτλους αλλά ούτε αν ψάξουμε στην τελευταία 15ετία και αυτό είναι έργο του προπονητή του. Ουσία, θέαμα και χαμόγελα κάτι που τον καθιστά ως μια ομάδα που μπορεί να ονειρεύεται.