Από sdna.gr
Για την αλυσίδα μιας ομάδας είναι πολύτιμος κάθε κρίκος. Ωστόσο όπως στο ποδόσφαιρο ένα δεκάρι, όπως στο μπάσκετ ένας πλέι μέικερ έτσι και στο βόλεϊ ένας πασαδόρος μπορεί να αλλάξει το επίπεδο όλου του συνόλου. Αυτός να είναι ενδεχομένως και ο πρώτος κρίκος της αλυσίδας.
Στην μετά-Γιάκοπσεν εποχή ο Παναθηναϊκός, για τον έναν ή τον άλλο λόγο, έχει ταλαιπωρηθεί αρκετά και ίσως αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που παρουσιάζει έντονες διακυμάνσεις. Ο ερχομός του Σπίριτο στους πράσινους ήταν μια ελπιδοφόρα μεταγραφή καθώς μιλάμε για έναν ταλαντούχο πασαδόρο, με αξιόλογο βιογραφικό και πολύ καλή ηλικία. Ωστόσο ο Ιταλός δεν έχει βρει ακόμα ρυθμό και ακόμα και στις περιπτώσεις που έκανε καλές εμφανίσεις δεν είχε διάρκεια σε βάθος χρόνου.
Ένας άτυπος κανόνας λέει «δείξε μου τον πασαδόρο και τον διαγώνιό σου να σου πω τι ομάδα έχεις». Ο φετινός Νίλσεν δεν έχει την ίδια φλόγα και την ίδια συνέπεια με πέρυσι παρότι μιλάμε για έναν διαγώνιο με εντυπωσιακές δυνατότητες και σαφώς για τον MVP του περασμένου πρωταθλήματος. Στην αναμέτρηση με την Πουατιέ ο Σπίριτο κάθε άλλο παρά βοήθησε τόσο τον Νίλσεν όσο και τους ακραίους του κάτι που κόστισε και έκανε τη γαλλική ομάδα να μοιάζει πολλά σκαλοπάτια ανώτερη.
Είναι γεγονός ότι ο περσυνός Παναθηναϊκός ανέβασε απόδοση και έγινε ομάδα τίτλου όταν ο Έλγκερτ έκανε το «κλικ» και βρήκε ρυθμό. Τότε ήταν που η ομάδα άρχισε να πετάει και να νιώθει σιγουριά αφού μέχρι τα μισά, σε συνδυασμό και με την απουσία του Φαν Χάρτερεν, έδειχνε να ψάχνεται. Ενώ και δύο χρόνια πριν, όταν ο Επ έκανε την ανατροπή και αποσύρθηκε και ο Παναθηναϊκός οδηγήθηκε στη λύση Ιερεζουέλο τα πράγματα δεν πήγαν καλά αφενός γιατί ο Κουβανός ήταν επίσης ασταθής και αφετέρου γιατί ήταν επιρρεπής σε τραυματισμούς παθαίνοντας μάλιστα βαριά ζημιά στο τέλος της σεζόν.
Μέσα σε όλα αυτά ο κόουτς Ανδρεόπουλος ουκ ολίγες φορές έδειξε εμπιστοσύνη στον Κασαμπαλή. Την περασμένη διετία άλλωστε ο Εβρίτης πασαδόρος κουβάλησε την ομάδα σε μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν τα πήγε καθόλου άσχημα. Εξάλλου ήταν και ο παίκτης που άλλαξε τη ροή της ιστορίας στον τρίτο και καθοριστικό τελικό κόντρα στον Ολυμπιακό το 2025. Δεν είναι πολλές οι ομάδες που έχουν μια τόσο καλή εναλλακτική στον πάγκο τους, έναν πασαδόρο εθνικής ομάδας που έχει αποδείξει την αξία του. Φέτος ωστόσο δεν έχει αξιοποιηθεί και ίσως αυτό να ήταν μια επιλογή που από τη μία θα ξεμπλόκαρε τον Σπίριτο και από την άλλη θα έδινε κάτι διαφορετικό στην ομάδα.
Όταν ο Παναθηναϊκός άλλαξε επίπεδο και έγινε από ομάδα πλέι οφ σε ομάδα πρωταθλητισμού έγινε έχοντας έναν καλό και σταθερό πασαδόρο. Ο Γιάκοπσεν ήταν ο παίκτης στον οποίο χτίστηκε ο Παναθηναϊκός από το 2018 και μετά και που έμεινε στην ομάδα, έγινε κομμάτι του DNA της και εν τέλει και αρχηγός της. Βέβαια, το πρόβλημα τότε ήταν πως εναλλακτική αξιόπιστη δεν υπήρχε σε αντίθεση με τώρα. Αν ο Σπίριτο θα γίνει ένας νέος Γιάκοπσεν δεν το ξέρουμε αλλά ξέρουμε σίγουρα πως από τα δικά του χέρια εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η αγωνιστική ανάταση των πρασίνων.