Από sdna.gr
Από τη μία ο Παναθηναϊκός που ψάχνει τη… γη της επαγγελίας και περιμένει καρτερικά από το 2009 για να διεκδικήσει έναν ευρωπαϊκό τίτλο στις γυναίκες. Από την άλλη ο Πανιώνιος που ψάχνει ουρανό και βλέπει μια χρυσή ευκαιρία ώστε να βάλει ένα πετράδι στην ιστορία του συλλόγου τόσο λαμπερό που δε θα μοιάζει με κανένα άλλο. Αν κάνει είναι σίγουρα αυτό είναι πως τόσο στο παιχνίδι του Μετς όσο και σε αυτό του «Βαρίκας» όλες οι αναλύσεις, τα στατιστικά και οι πιθανότητες θα πάνε περίπατο και θα μιλήσει η καρδιά, η υπομονή και η κλάση των αθλητριών.
Οι δύο ομάδες έκαναν το μίνιμουν καθώς η διαδρομή ήταν ότι πρέπει και για τις μεν και για τις δε ώστε να φτάσουν στα ημιτελικά οπότε τόσο ο Παναθηναϊκός όσο και ο Πανιώνιος θα νιώσουν για πρώτη φορά στο φετινό τους ευρωπαϊκό ταξίδι πραγματική πίεση έχοντας στην απέναντι πλευρά έναν μεγάλο αντίπαλο. Όσο και αν έχουμε αναλύσει εδώ και μέρες τα θετικά και τα αρνητικά της κάθε πλευράς, όσο και αν έχουμε δει αδυναμίες και σκαμπανεβάσματα των δύο ομάδων το τελευταίο διάστημα είναι βέβαιο πως όταν πατήσουν αγωνιστικό χώρο όλα αυτά θα μείνουν στο παρελθόν.
Για όσους παρακολουθήσουν τις αναμετρήσεις είτε από το γήπεδο είτε από την τηλεόραση καλό θα είναι να είναι προετοιμασμένοι για μεγάλες βραδιές. Ενδεχομένως η πρόκριση στους τελικούς να κριθεί και σε δέκα σετ, ίσως και λίγο παραπάνω. Άλλωστε και στις αναμετρήσεις του πρωταθλήματος μεταξύ Παναθηναϊκού και Πανιωνίου είδαμε «περιπέτειες», ανακάτεμα της τράπουλας και από τους δύο προπονητές και ανέλπιστες πρωταγωνίστριες αφού το πρώτο τους παιχνίδι φέτος κρίθηκε με την Τάνη, την Παπά και τη Ράπτη να αλλάζουν τα δεδομένα για τον Παναθηναϊκό και την Αλεξάκου να δίνει ζωή στον Πανιώνιο ως διαγώνια. Αλεξάκου δεν υπάρχει πλέον στην ομάδα της Νέας Σμύρνης αλλά από εναλλακτικές άλλο τίποτα ο Νέσιτς σε έναν πάγκο που μοιάζει… πολυτελείας.
Έχουμε δει σπουδαία παιχνίδια στο ελληνικό πρωτάθλημα τα τελευταία χρόνια, μεγάλους τελικούς και σειρές αγώνων που έγιναν ανατροπές και εκπλήξεις. Παρόλα αυτά τόσο η ποιότητα των ομάδων όσο και το διακύβευμα είναι τέτοια που υπόσχονται δύο αναμετρήσεις που θα μείνουν στην ιστορία. Αυτό το έχουν ανάγκη τόσο οι δύο σύλλογοι, που πέρασαν δύσκολα χρόνια συνολικά σαν οργανισμοί αυτοί και ο κόσμος τους, όσο και το ελληνικό βόλεϊ που βγαίνει για τα καλά από την αφάνεια της περασμένης δεκαετίας και δηλώνει παρόν στο ευρωπαϊκό στερέωμα.
Μπορεί αυτή τη στιγμή να είναι νωρίς για να ασχοληθεί κανείς για τον τελικό, και καλό είναι οι ομάδες να ρίξουν απόλυτα την προσοχή τους στους ημιτελικούς, αλλά το 2-3 της Βαλεφόλια στην Ουγγαρία κόντρα στην Κασποβάρι κάνει ξεκάθαρο πως η ελληνική ομάδα που θα διεκδικήσει το τρόπαιο δεν έχει ένα μεγαθήριο να φοβάται αλλά μια ομάδα καλή αλλά και τρωτή, αν εντωμεταξύ δεν κάνει κάποια έκπληξη η Κασποβάρι. Οπότε ακυρώστε ότι κάνετε, συντονιστείτε και ετοιμαστείτε να απολαύσετε δύο μοναδικές παραστάσεις από δύο πραγματικά σπουδαίες ελληνικές ομάδες.