Από sdna.gr
Η εικόνα του πρώτου σετ άφηνε υποσχέσεις για ένα ακόμα «μπαμ» του ΖΑΟΝ, πιο ηχηρό και πιο ουσιαστικό από κάθε άλλο φέτος καθώς μιλάμε για τελικούς. Και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την μετριότητα του Παναθηναϊκού στο πρώτο σετ αλλά και με την πολύ καλή λειτουργία του ΖΑΟΝ.
Είναι γεγονός ότι στο ξεκίνημα του αγώνα οι παίκτριες του Μυτσκίδη είχαν άριστη απόδοση. Αυτό γιατί μπήκαν με καθαρό μυαλό, κυνήγησαν κάθε φάση βγάζοντας εντυπωσιακές και πολύ δύσκολες άμυνες και πήραν πολύ σωστές επιλογές στην επίθεση κάτι που οφείλεται σημαντικά στην Κοβαλέφσκα. Η Πολωνή πασαδόρος αξιοποίησε το μπλοκ άμυνα της ομάδας της δίνοντας καλές προϋποθέσεις κυρίως στην Τικμανίδου αλλά και σε πολλές περιπτώσεις στις κεντρικές.
Παρόλα αυτά μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό δεν μπορεί να παίζει για πολύ ώρα σε χαμηλό τέμπο. Ο ΖΑΟΝ δεν ήταν τόσο πιεστικός από το σερβίς του όσο σε άλλα παιχνίδια και είναι χαρακτηριστικό πως η Τικμανίδου που έχει στο ρεπερτόριό της δυνατά jump service σύμφωνα με τις οδηγίες που τις δόθηκαν γύρισε σε τεχνικά σερβίς. Ο Παναθηναϊκός πήρε ενέργεια από την επίθεσή του και όσο έβλεπε την αντίπαλη πλευρά να μην έχει το ίδιο αποτελεσματικές άμυνες και μπλοκ γινόταν όλο και πιο επικίνδυνος.
Η ομάδα του Κιαπίνι φημίζεται για τον πλουραλισμό της και αυτό φάνηκε και πάλι. Η Μπένετ παρουσιάζει εντυπωσιακή εικόνα στα πλέι οφ και δεν έχει αυτό το νωθρό παιχνίδι που παρουσίασε σε αρκετά σημεία της σεζόν. Ενδεχομένως ο δεύτερος τελικός του πρωταθλήματος να ήταν και η καλύτερή της εμφάνιση καθώς τελείωσε φάσεις με άνεση και επιπλέον ήταν απόλυτα κομβική και όποτε χρειάστηκε να βοηθήσει στο μπλοκ και την άμυνα αλλά φυσικά και στο σερβίς όπου έκανε θραύση.
Ένα επιπλέον στοιχείο που άλλαξε την εικόνα του παιχνιδιού ήταν η παρουσία της Παπαγεωργίου αντί της Σάμανταν. Η Ελληνίδα κεντρικός είναι κατά τι μικρότερη σε μέγεθος από την Κροάτισσα ωστόσο άλλαξε πλήρως την εικόνα του Παναθηναϊκού πάνω στο φιλέ. Η Παπαγεωργίου διάβασε σωστά τις αντίπαλες επιθέσεις, αλλοίωσε φάσεις και χάρισε κόντρα μπάλες στον Παναθηναϊκό κάτι που είναι ιδιαίτερα πολύτιμο σε κάθε ματς. Όπως φυσικά έκανε και η Χατζηευστρατιάδου που για ακόμα μια φορά έκανε ουσιαστική δουλειά για την ομάδα της χωρίς να είναι η κορυφαία σκόρερ.
Ο Παναθηναϊκός του Κιαπίνι έχει αποδείξει ξανά και ξανά ότι μπορεί να προσαρμόζεται άμεσα στις ανάγκες κάθε παιχνιδιού και αυτό έκανε και στο Ζηρίνειο. Ο ΖΑΟΝ, από την άλλη, πάλεψε, έδειξε πολλά καλά στοιχεία αλλά εν τέλει είχε απέναντί του έναν ανώτερο αντίπαλο και κάπου εκεί η συζήτηση τελειώνει. Ο Μυτσκίδης έψαξε στον πάγκο, δοκίμασε πράγματα που κατά διαστήματα έπιασαν τόπο, όπως η παρουσία της Τεσέιρα και την Αλεξάκου, αλλά όταν ο αντίπαλος έχει τέτοια απόδοση και τέτοια ποιότητα οι λύσεις κάπου τελειώνουν. Όπως και να ‘χει, ο Παναθηναϊκός είναι αγκαλιά με την επιστροφή στους τίτλους και η εικόνα του δείχνει ότι αυτό συμβαίνει πέρα για πέρα δίκαια και άξια. Και προφανώς το παιχνίδι που ακολουθεί στο Μετς θα μοιάζει με γιορτή καθώς καλώς ή κακώς τα κορίτσια του Παναθηναϊκού τα τελευταία χρόνια συνήθως πανηγύριζαν τίτλους εκτός έδρας. Αυτό δίνει την ευκαιρία για τις πράσινες να ζήσουν μια γιορτή στην έδρα του και με τους δικούς του… όρους και φυσικά στον κόσμο να το απολαύσει όπως ξέρει.