Ο νικητής σε αυτή τη μάχη ήταν ο Παναθηναϊκός αλλά ο ΠΑΟΚ έφτασε τόσο κοντά που θα μπορούσε χωρίς πολλά πολλά το αποτέλεσμα να είναι διαφορετικό. Οι πράσινοι δεν έκαναν το καλύτερό τους παιχνίδι, εμφάνισαν αδυναμίες που πόνεσαν και που κόστισαν αλλά παρόλα αυτά πήραν το θετικό αποτέλεσμα κάτι που μετράει πολλαπλάσια καθώς από τη μία διαφύλαξε την έδρα τους και από την άλλη φέρνει τον Παναθηναϊκό μια νίκη μακριά από τον τίτλο αυξάνοντας την πίεση στον ΠΑΟΚ.

Αν έλεγε κανείς ότι ο ΠΑΟΚ θα είχε εκτός αποστολής τον σπουδαίο Ούρος Κοβάσεβιτς και θα πάει να παίξει σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι στο Μετς με τον Τόρες θα θεωρούσε πως ο Μαμάης… τρελάθηκε. Ο Κουβανός σε συνέχεια του δεύτερου τελικού έκανε μια εμφάνιση που έδωσε μεγάλη ώθηση στην ομάδα του και που σε μεγάλο βαθμό έσπρωξε τον ΠΑΟΚ στο 1-2. Ο Παναθηναϊκός, ως γνωστόν, είναι μια ομάδα που αλλάζει επίπεδο όταν σερβίρει καλά. Τόσο οι πράσινοι όσο και ο δικέφαλος, όμως, μπήκαν σε αυτό το κόλπο με αποτέλεσμα να οδηγηθούν και οι δύο πλευρές σε πολύ υψηλό αριθμό λαθών από το σερβίς.

Σε αυτή την περίπτωση κερδισμένος βγήκε ο ΠΑΟΚ καθώς όταν είδε ότι αυτό δεν οδηγεί πουθενά αξιοποίησε την αθλητικότητα του Τόρες, τη δυναμική του Ερνάντεζ και την κυριαρχία των κεντρικών πάνω στο φιλέ. Για ένα μεγάλο χρονικό σημείο ο Παναθηναϊκός αδυνατούσε να βρει πόντους με το μπλοκ του ΠΑΟΚ να κάνει θραύση και παράλληλα με το σερβίς να μην έχει ρυθμό. Και όσο ο Νίλσεν αδυνατούσε να δώσει λύσεις ο Ερνάντεζ, από την άλλη, κουβαλούσε το δικέφαλο.

Αυτό που άλλαξε τα δεδομένα ήταν το ότι ο Παναθηναϊκός παρότι βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο και τα σετ με 2-1 εις βάρος του κατάφερε άμεσα να βρει καλά σερβίς. Το ότι ο Γιάντσουκ μπήκε με άλλο αέρα στο τέταρτο σετ, βρήκε άσσους και έχτισε διαφορά με το «καλημέρα» ενώ ταυτόχρονα ξεσήκωσε την εξέδρα ήταν ένα σημείο καμπής. Την ίδια ώρα ο Πρωτοψάλτης έμοιαζε με… δίμετρο ακραίο καθώς παρότι ο κοντύτερος παίκτης του αγωνιστικού χώρου (με εξαίρεση τα λίμπερο) έγινε ο πιο αποτελεσματικός πάνω από το φιλέ. Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού είχε εκπληκτική συνέπεια στο μπλοκ, διάβασε άριστα τις επιθέσεις της απέναντι πλευράς ξανά και ξανά και σαν… κερασάκι έδωσε και πόντους από την επίθεση. Ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός έψαχνε μια σπίθα για να ξαναμπεί στο ματς και να κόψει το ρυθμό του ΠΑΟΚ που πήγαινε με φόρα για μια μεγάλη νίκη.

Πέρα από τον Γιάντσουκ και τον Πρωτοψάλτη, όμως, υπάρχει και ο x factor Κασαμπαλής. Η Εβρίτης πασαδόρος ήταν σε μεγάλο βαθμό ο παίκτης που έκανε τη σπίθα πυρκαγιά. Ο Ανδρεόπουλος τον αξιοποίησε για το σερβίς του σε ένα πολύ κομβικό σημείο του αγώνα και αυτός έφερε την αποστολή του εις πέρας με τον ιδανικότερο τρόπο, αλλάζοντας τη ροή του αγώνα. Ο Κασαμπαλής δεν είναι μόνο ένας καλός σέρβερ αλλά ένας πολύ καλός πασαδόρος. Ενδεχομένως σε μια σεζόν που ο Σπίριτο είχε τα πάνω και τα κάτω του να μπορούσε να πάρει και άλλο χρόνο συμμετοχής αλλά με τον Παναθηναϊκό να έχει κάνει αυτή την πορεία και να απέχει μια νίκη από το πρωτάθλημα κανείς δεν μπορεί να πει τίποτα στον Ανδρεόπουλο περί διαχείρισης. Εκ του αποτελέσματος το πλάνο έχει λειτουργήσει.

Σε μια αναμέτρηση που ο Παναθηναϊκός δεν ήταν κυρίαρχος και δεν έκανε το καλύτερό του παιχνίδι κατάφερε να πάρει τη νίκη. Την ίδια ώρα ο ΠΑΟΚ έκανε μια μεγάλη προσπάθεια και ίσως να άξιζε και κάτι περισσότερο αλλά πλήρωσε λεπτομέρειες όπως το πολύ φτηνό λάθος στο σερβίς του Κόλεφ που θα έδινε ματς πόιντ στους Θεσσαλονικείς. Αυτή ήταν σίγουρα μια χαμένη ευκαιρία αλλά όπως φάνηκε και στους ημιτελικούς ποτέ δεν είναι αργά και αυτοί οι τελικοί μοιάζουν απόλυτα απρόβλεπτοι.