Το είχαμε επισημάνει και τις μέρες που προηγήθηκαν. Οσα συμβαίνουν φέτος στην ΑΕΚ, συνιστούν κοσμογονικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα. Είναι μια νέα πραγματικότητα, μια κατάσταση που αλλάζει πολλά απ’ όσα είχαμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Μια νέα συνθήκη, είναι αυτή που καταγράφηκε στην Λιβαδειά. Εκεί όπου η ΑΕΚ έδειξε πως μαθαίνει, ξέρει ήδη αρκετά καλά, να κερδίζει με κάθε τρόπο. Ακόμα και όταν δεν φτάνει σε υψηλά στάνταρ απόδοσης, ακόμα και όταν πολλοί παίκτες της είναι κατώτεροι των προσδοκιών, παίρνει τις νίκες που χρειάζεται.

Η ΑΕΚ βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας έχοντας το απόλυτο των νικών. Εβγαλε από πάνω της μερικά δύσκολα παιχνίδια, που δεν είναι από εκείνα που σε βγάζουν στον δρόμο για να πανηγυρίζεις, αλλά είναι πολύτιμα γιατί δίνουν βαθμούς που δεν τους έχεις δεδομένα. Ρωτήστε και τον Παναθηναϊκό να σας πει το δράμα που βιώνει με έναν πόντο σε δύο ματς. Και δεν είναι διόλου δεδομένο. Ειδικά αν αναλογιστεί κάποιος πως είχε πολλά χρόνια να κάνει κάτι αντίστοιχο.

Είναι σημαντικό πως στα εννιά παιχνίδια της ΑΕΚ μέχρι τώρα, έχουμε δει μια ομάδα που καταφέρνει να επιβάλλεται με κάθε πιθανό τρόπο. Αλλοτε θα εκμεταλλευθεί την ορμή της έδρας όπως με τον Αρη Λεμεσού και την Χάποελ Μπερ Σεβά, άλλοτε θα κάνει ρεσιτάλ τακτικής όπως με την Αντερλεχτ, σε άλλα ματς θα παίξει για να διαφυλάξει ή να πάρει αποτέλεσμα, σε άλλα θα επιβληθεί χάρη στην ατομική ικανότητα κάποιων παικτών της.

Οι στατικές φάσεις

Στα στοιχεία που διαφοροποιείται η ΑΕΚ σε σχέση με τα περασμένα χρόνια και ειδικά την περυσινή περίοδο, είναι η ικανότητα στις στατικές φάσεις. Φάγαμε μεγάλο διάστημα να αναζητάμε τι δουλευόταν εβδομαδιαίως στα Σπάτα και εμείς βλέπαμε στο γήπεδο να αλλάζει ο ένας μετά τον άλλον στους εκτελεστές και η ΑΕΚ να παίρνει ελάχιστα πράγματα από στατικές μπάλες. Τώρα, καταφέρνει να είναι μόνιμη πηγή κινδύνου για την αντίπαλη άμυνα.

Μην το υποτιμάτε καθόλου. Δεν ισχυρίζομαι πως η ΑΕΚ έγινε… Αρσεναλ που το έχει κάνει επιστήμη στις εκτελέσεις κόρνερ και φάουλ, αλλά σίγουρα παίρνει πολλά και εκμεταλλεύεται κάθε περίσταση. Τώρα, ήταν οι δυναμίτες που έχει στα πόδια ο Κοϊτά. Σε άλλα ματς, καθάρισε ο Ρέλβας και ο Μουκουντί. Σε έναν τομέα που πλέον κρίνονται πολλά σε υψηλό επίπεδο, η ΑΕΚ δείχνει συνεχώς να δουλεύει για να βρει καλύτερα πράγματα.

Η έλλειψη κατοχής 

Επίσης, μέχρι τώρα η ΑΕΚ έπαιζε και επιβαλλόταν κυρίως με ποδόσφαιρο κατοχής. Τώρα, έπαιξε με ποδόσφαιρο που έδινε κατοχή στον αντίπαλο. Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο και στο διάστημα μετά την γκολάρα του Κοϊτά, ήταν φανερό πως από την ΑΕΚ έλειπε ο παίκτης που θα μπορούσε να αλλάξει τον ρυθμό και να κρατήσει την μπάλα στην μεσαία γραμμή. Πιθανότατα αυτό οφείλεται στην κακή μέρα του Μαρίν και στην νέα απογοητευτική παρουσία του Λιούμπισιτς.

Σε άλλα νέα, δεν κατανόησα την επιλογή του Πήλιου που είναι φανερό πως μπορεί να είναι χρήσιμος σε αυτήν την φάση μόνο στο αμυντικό κομμάτι και δεν βοηθά σχεδόν καθόλου επιθετικά. Πάντα ο παίκτης που κάνει την ΑΕΚ καλύτερη είναι ο Πινέδα, φαινόταν πάντως πως η μπάλα δεν κυκλοφορούσε σωστά και δεν έφτανε στα άκρα για να μπορέσει η ΑΕΚ να προκαλέσει ρήγματα στην άμυνα του Λεβαδειακού. Που ειδικά στο πρώτο 45λεπτο, έβαλε πολύ δύσκολα στην ΑΕΚ και την περιόρισε σε παθητικό ρόλο.

Δεν μπορώ να μην αναφέρω και την (νέα) τρομερή εμφάνιση του Στρακόσια. Κυρίως επειδή με όσα έβλεπα πέρυσι, θεωρούσα ξεκάθαρα πως η ΑΕΚ είχε κάνει λάθος με την επιλογή. Τώρα, παίζει όπως πρέπει να είναι ένας τερματοφύλακας μεγάλης ομάδας. Με αυτοπεποίθηση, καθαρές επεμβάσεις όποτε χρειάζεται, δεν πέφτει χωρίς λόγο και είναι εκείνος που γλιτώνει την ΑΕΚ όσες φορές χρειάζεται στα μέχρι τώρα παιχνίδια της.

Ο Κοϊτά και οι μεταγραφές

Εχουμε πια μεγαλώσει και νομίζω μπορούμε να ξεχωρίσουμε πως ο παίκτης που καθαρίζει ένα ματς δεν είναι απαραίτητα ο σκόρερ. Στο ματς της Λιβαδειάς πάντως, αυτός που έκανε την διαφορά σε όλα τα επίπεδα ήταν ο Κοϊτά. Όχι μόνο επειδή σκόραρε, αλλά επειδή με την ταχύτητα, την έκρηξη και τις εμπνεύσεις του, ανακάτωσε την αντίπαλη άμυνα. Και σε συνδυασμό με την είσοδο του Ζίνι που έδωσε ταχύτητα στην επίθεση της ΑΕΚ, έγιναν φάσεις και ήρθε η νίκη. Με φάουλ που κέρδισε ο Ζίνι και εκτέλεσε ο Κοϊτά.

Ο Νίκολιτς ξεκαθάρισε πως είναι χαρούμενος με όσα έγιναν στις μεταγραφές. Ο χρόνος θα δείξει αν όλη αυτή η κουβέντα για το δεξί μπακ, ένα ακόμα στόπερ και όποια άλλη επιλογή θα ήθελε να προσθέσει κάποιος στο ρόστερ της ΑΕΚ, έχει ουσία. Είναι φανερό, πιο φανερό δεν μπορούσε να γίνει από την χρησιμοποίηση του Γκρούγιτς και του Καλοσκάμη, πως ο Νίκολιτς θέλει να ανοίξει όσο γίνεται περισσότερο τις επιλογές του και να δείξει εμπιστεύεται όσους έχει.

Μέσα στην γενική χαρά, δεν σας κρύβω πως μένω ακόμα με την απορία πως είναι δυνατόν να μένει εκτός 20άδας ο Γιόνσον, σε ματς που «φώναζε» με κάθε τρόπο πως ήθελε παίκτη με επιθετική άμυνα και κλεψίματα στην μεσαία γραμμή. Μπορεί ο Γκρούγιτς και μελλοντικά ο Ζοάο Μάριο, να αλλάξουν την εικόνα. Αλλά όπως και να έχει, το θέμα είναι πως η ΑΕΚ έχει πολλές και καλές επιλογές. Εχει πίστη σε αυτό που δουλεύεται και δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από κανέναν ανταγωνιστή.  

Πρωτότυπο άρθρο