Ο Παναθηναϊκός πέρασε από το Παρίσι, παίρνοντας μια πάρα πολύ σημαντική νίκη για αρκετούς λόγους. Ο βασικότερος φυσικά, είναι ότι έσπασε το σερί ηττών εκτός έδρας και μπορεί να πάει στην Μαδρίτη, να παίξει πολύ πιο άνετα και χωρίς την πίεση που θα είχε μετά από τρεις συνεχόμενες ήττες.

Πέρα από αυτό όμως, είδαμε και μια ομάδα να παίζει ωραίο μπάσκετ, με ομαδικότητα, καλές φάσεις και να ελέγχει το παιχνίδι, απέναντι σε μια ομάδα που παίζει ένα μοναδικό στυλ, δύσκολα αντιμετωπίσιμο και σίγουρα όχι συνηθισμένο. Ο τρόπος παιχνιδιού, που θα αναλύσουμε παρακάτω, είναι αυτό που πρέπει να κρατήσει ο Παναθηναϊκός και να προσπαθήσει να το κάνει σε όλο και μεγαλύτερα διαστήματα των αγώνων.

Η μπάλα στους γκαρντ

Ένα πρόβλημα που είχαμε τονίσει αρκετές φορές, ήταν ο τρόπος που εκδήλωνε τις επιθέσεις του ο Παναθηναϊκός. Δηλαδή, η μπάλα έμενε για πολλή ώρα στα χέρια του Ναν, ο ίδιος έκανε κατάχρηση ντρίπλας, καθυστερούσε η επίθεση και έπαιρνε είτε αυτός δύσκολα σουτ, είτε όταν πάσαρε, η άμυνα ήταν στημένη και οι προϋποθέσεις για εκτέλεση ήταν δύσκολες. Στο προηγούμενη μπλογκ, είχα γράψει για τους λόγους που οι πράσινοι ήταν τελευταίου σε ποσοστό εύστοχων τριπόντων, στην διοργάνωση.

Τι είδαμε λοιπόν χθες. Ο Αταμάν, γνωρίζοντας ότι ο Σορτς νιώθει άνετα σε αυτό το γήπεδο, τον ξεκίνησε βασικό, δίνοντας του ρυθμό και μαζί έβαλε τον Ναν. Η διαφορά είναι ότι αυτήν την φορά, η μπάλα βρισκόταν στα χέρια του βραχύσωμου γκαρντ, αυτός έτρεχε τις επιθέσεις, αυτός έπαιζε τα πικ εν ρολ και ο Ναν, ήταν αυστηρά σε κατάσταση εκτέλεσης. Το ίδιο συνέβη και όταν μπήκε ο Σλούκας, η ακόμα και όταν έπαιξε με τρία γκαρντ. Οι αποφάσεις έρχονταν από τα χέρια του Σλούκα και του Σορτς, ενώ και ο Ναν όταν δεν είχε σουτ, δημιούργησε και αυτός για τους συμπαίκτες του.

Αποτέλεσμα όλων αυτών, ήταν οι πράσινοι να έχουν 15 ασίστ στο ημίχρονο και 27 σε όλο τον αγώνα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η μπάλα γύρισε, πέρασε από πολλά χέρια, όλοι οι παίκτες ήταν ενεργοί στην επίθεση και δεν έκαναν τα τρόλεϊ πάνω κάτω το γήπεδο, χωρίς να ακουμπάνε την μπάλα. Είχαμε πει πολλές φορές, ότι ο τρόπος που επιτίθεται ο Ναν, «παγώνει» τους συμπαίκτες του και όταν χρειάζεται να πάρουν την μπάλα και να εκτελέσουν είναι «κρύοι» και αστοχούν σε σουτ που μπορούν να βάλουν.  Ακριβώς το αντίθετο έγινε εχθές. Η καλή κυκλοφορία, τους είχε όλους σε καλό ρυθμό, η μπάλα μοιράστηκε σωστά και τα σουτ μπήκαν (12/25), αφού έχουμε ξαναπεί ότι ο Παναθηναϊκός, έχει καλούς στατικούς σουτέρ. Βοήθησε πολύ και η καλή μέρα του Μήτογλου, μετά από καιρό, αφού ό,τι σουτ πήρε το έστειλε στο διχτάκι.

Οι ασίστ, έφτασαν season high, με τις 27 όσες ήταν και στο παιχνίδι με την Εφές, καθόλου τυχαίο ότι αυτά είναι μέχρι τώρα τα καλύτερα παιχνίδια του Παναθηναϊκού φέτος. Οι πράσινοι στον χθεσινό αγώνα, είχαν το 75% των καλαθιών τους να έρχεται μετά από ασίστ, την ώρα που ο μέσος όρος τους μέχρι πριν τα ματς, ήταν κάτω από το 60%, που τον τοποθετούσε στις τελευταίες θέσεις της αντίστοιχης λίστας. Φυσικά όλα αυτά μόνο τυχαία δεν είναι.

Ο Κέντρικ Ναν, έκανε το καλύτερο φετινό του παιχνίδι, σε δημιουργία και εκτέλεση, καθώς έκανε αυτό ακριβώς που ανέφερε στις δηλώσεις. Δεν πίεσε καταστάσεις και περίμενε το παιχνίδι να έρθει σε αυτόν. Αυτό ακριβώς ήταν και το κλειδί. Ο Ναν, απέναντι στην Παρί, είχε το μικρότερο usage της σεζόν, με 21.2%, όταν ο μέσος όρος του, είναι στο 28.9%. Και όμως παρά την πολύ μεγάλη αυτή διαφορά, ήταν πιο αποτελεσματικός από κάθε άλλη φορά, με 1.43 πόντους ανά κατοχή, που είναι το μεγαλύτερο του φέτος.

Τρομερό ντεμπούτο του «Μάνιμαλ»

Ο Αταμάν, έκανε ένα από τα καλύτερα κοουτσαρίσματα του φέτος. Είδε στην αρχή ότι ο Όσμαν δεν ήταν σε καλή μέρα, έβαλε τον Ρογκαβόπουλο για λίγο και στο δεύτερο μέρος, ουσιαστικά κατήργησε τα τριάρια και έπαιξε μόνο με τα γκαρντ του. Ο Παναθηναϊκός σκόραρε 101 πόντους στην δεύτερη καλύτερη άμυνα της διοργάνωσης μέχρι χθες και πήρε την νίκη.

Όλα αυτά, δεν θα μπορούσαν να γίνουν, αν δεν υπήρχε η ακραία πρώτη εμφάνιση του Κένεθ Φαρίντ. Ο Αμερικανός, έκανε ένα μαγικό ντεμπούτο, γιατί έδωσε οντότητα μέσα στην ρακέτα, τα βυθίσματα του μετά το σκριν, τράβηξαν την προσοχή της άμυνας και έτσι υπήρχαν καλύτερα σουτ από την περιφέρεια. Η πίεση που έβαζε στα ριμπάουντ, ήταν καθοριστικής σημασίας, απέναντι σε μια ομάδα που ζει από τα επιθετικά ριμπάουντ και το transition παιχνίδι.

Η παρουσία έφερε ενέργεια και ένταση μέσα στην ρακέτα, ως αμυντικός βοήθειας έκανε τις τάπες του και γενικά είχε μια εξαιρετική πρώτη εικόνα. Βέβαια, για να τα λέμε όλα, ο αντίπαλος βόλεψε τον Φαρίντ, καθώς είναι μια ομάδα που παίζει με ενέργεια και ένστικτο, χωρίς ψηλούς και δεν σημαδεύει τις αδυναμίες του αντιπάλου, οπότε ο Φαρίντ δεν χρειάστηκε να σκεφτεί τι πρέπει να κάνει, έβαλε το ένστικτο του και καθάρισε την μπουγάδα. Θα τον δούμε και με πιο ισορροπημένους αντιπάλους, αν θα μπορέσει να έχει το ίδιο impact, όμως η πρώτη εικόνα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική.

 

Πρωτότυπο άρθρο