Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ - ΦΩΣ

Από τα 9'45'' της χθεσινής αναμέτρησης στο ΣΕΦ και έπειτα, το μυαλό οποιουδήποτε οπαδού του Ολυμπιακού - αλλά και απλά υγιούς φίλου του μπάσκετ - νομοτελιακά… στριφογυρίζει στον Κίναν Έβανς. Μόλις δύο λεπτά μετά το πολυαναμενόμενο ευρωπαϊκό ντεμπούτο του με τα ερυθρόλευκα και με 15 δευτερόλεπτα να απομένουν για το τέλος της πρώτης περιόδου, άπαντες στο Ειρήνης και Φιλίας πάγωσαν με την εικόνα του Αμερικανού να καταριέται την τύχη του στο παρκέ. Συμπεριλαμβανομένων και των φίλων της Ζαλγκίρις που βρέθηκαν χθές στο ΣΕΦ, οι οποίοι επίσης έπαθαν σοκ με αυτήν την εξέλιξη.

Όπως και όλων των παραπάνω, έτσι και η δική μας σκέψη βρίσκεται στον Κίναν, ο οποίος, παρότι έχει καταγράψει μόλις δύο λεπτά με την ερυθρόλευκη φανέλα στην Ευρωλίγκα και άλλα 15 στην GBL, έχει ήδη αγαπηθεί και στηριχθεί όσο λίγοι από τους φίλους του Ολυμπιακού και φυσικά από όλο τον πειραιώτικο οργανισμό. Βλέποντας, όμως, το θέμα καθαρά πρακτικά και χωρίς συναίσθημα, γίνεται κατανοητό πως στο λιμάνι είναι πια υποχρεωμένοι να πάρουν έξτρα παίκτη για τον «άσσο». Κι αυτό γιατί ανεξάρτητα από το διάστημα που θα χρειαστεί για να επανέλθει ο Έβανς είναι πλέον ξεκάθαρο πως ο Ολυμπιακός δεν γίνεται να στηριχθεί στον συγκεκριμένο αθλητή για τη συνέχεια. Με αυτά τα δεδομένα, φαίνεται από ασήμαντο έως άκομψο να σχολιάσει κανείς το αμιγώς αγωνιστικό κομμάτι του χθεσινού αγώνα του Ολυμπιακού με τη Ζαλγκίρις στο ΣΕΦ. Το μόνο που πραγματικά αξίζει αναφοράς είναι η αντίδραση των «ερυθρολεύκων» παικτών στο δεύτερο μισό του ματς, εκεί όπου κατάφεραν να ξεπεράσουν το δικό τους σοκ για την ατυχία του συμπαίκτη τους και έκαναν… χαλκομανία μία από τις καλύτερες ομάδες της Ευρωλίγκας. Και γι' αυτό τους αξίζουν όλα τα εύσημα.

ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - LIVE SPORT

Όλες οι ομάδες μας, αλλά κυρίως η ΑΕΚ αυτή τη στιγμή, έχουν την ανάγκη να μπουν σε κάποιο "κέντρο απεξάρτησης" από τη μανία που τις πιάνει, κατά καιρούς, να κυνηγάνε τους διαιτητές, οι οποίοι όταν τις "σφάζουν" είναι κακοί (με υπονοούμενα και για... χοντρό στήσιμο), μα μόλις τις ευνοήσουν απορούν επειδή... φωνάζουν οι άλλοι! Έτσι γινόταν πάντα, έτσι και σήμερα. Οι "καθεστωτικοί" της μίας εποχής μεταμορφώνονται σε "αντάρτες" μόλις βρεθούν στην απέξω και το αντίθετο. Έτσι χοντροκομμένα που γίνονται τα πράγματα, θα έπρεπε ο κόσμος που τους παρακολουθεί να τους παίρνει στην πλάκα. Παρόλα αυτά, τον βλέπουμε να στοιχίζεται πίσω από τις διαμαρτυρίες και τις καταγγελίες, να παθιάζεται, να φανατίζεται, να ντύνεται με την προβιά του αδικημένου αρνιού και να ξεχνάει τι έκαναν οι δικοί του όταν βρίσκονταν στη θέση του λύκου. 

Είναι και οι συνθήκες πολύ διαφορετικές πλέον, για να ξεγελαστεί κάποιος, αν δεν το θέλει. Το VAR εγγυάται σε μεγάλο βαθμό τη διαφάνεια. Ναι, κάποιες λίγες φορές οι αποφάσεις είναι για να... τρελαίνεσαι, μα από την άλλη πολύ καλύτερο αυτό, από το να σφυρίζει ο άλλος ό,τι του καπνίσει και να μην υπάρχει ανταπόδειξη στην όποια απόφασή του. Έπειτα, στα μεγάλα ματς έρχονται ξένοι, σχεδόν αποκλειστικά από την Γερμανία τον τελευταίο καιρό, δηλαδή ένα από τα πρωταθλήματα μεγάλης δυσκολίας, για το οποίο τα τελευταία χρόνια δεν έχει ακουστεί ο παραμικρός ψίθυρος για οτιδήποτε ύποπτο. 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTDAY

Ο Φαρίντ δεν είναι τυχαίος παίκτης. Μπορεί να ήρθε από την Ταϊβάν αλλά το βιογραφικό του γράφει εντυπωσιακά πράγματα. Έχει παίξει οκτώ χρόνια στο NBA και μάλιστα σε τρεις ομάδες -Νάγκετς, Νετς και Ρόκετς. Πριν ξεκινήσει τον γύρο του κόσμου είχε φτάσει στην Dream Team των ΗΠΑ. Ο Φαρίντ ήταν μέλος των ΗΠΑ που κέρδισαν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και μάλιστα βρέθηκε στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης. Το πέρασμά του από τη Ρωσία αρχικά και την Ιταλία στη συνέχεια του έχει δώσει τη δυνατότητα να γνωρίζει πο΄λυ καλά το ευρωπαϊκό μπάσκετ, κάτι που για παράδειγμα δεν ξέρει ο Χολμς που θέλει τον χρόνο του. 

Έχει επίσης προσόντα και τρόπους παιχνιδιού που τον κάνουν να διαφέρει από τον Γιούρτσεβεν. Ο τύπος είναι σαν φωτοτυπία του Λεσόρ και νομίζω ότι αυτό μέτρησε πάρα πολύ στην πρώτη του καλή εμφάνιση. Είναι το είδος του παίκτη που από τον Παναθηναϊκό έλειπε και που ο Αταμάν έψαχνε για να αντικαταστήσει έναν παίκτη με το ίδιο στιλ και όχι απλά για να προσθέσει έναν ψηλό στην ομάδα του όπως πέρυσι, με τον Πλάις. Αν ο Φαρίντ περίμενε τον ΠΑΟ είναι δεδομένο και ότι ο ΠΑΟ έψαχνε τον Φαρίντ, κάποιον δηλαδή που να κάνει τα πράγματα που ξέρει να κάνει ο Λεσόρ. Δεν λέω ότι είναι το ίδιο ακριβώς: ο Φαρίντ άλλωστε είναι 36 χρονών. Λέω απλά ότι μοιάζουν στο στυλ τόσο ώστε ο Φαρίντ θα μπορούσε να είναι αναπληρωματικός του Γάλλου αν αυτός ήταν υγιής.

ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ – ΩΡΑ

Οι μεταγραφές στην ΑΕΚ πρέπει να γίνουν και μάλιστα νωρίς μέσα στον Ιανουάριο. Και κατ’ εμέ θα πρέπει να είναι τουλάχιστον τρεις. Όμως, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε και το εξής. Και το «3 στα 3» να κάνει η ΑΕΚ στις μεταγραφές, δηλαδή να πετύχει  διάνα σε όλες τις κινήσεις της, δεν θα αρκεί για να πετύχει τους στόχους της. Θα πρέπει παράλληλα να ανέβουν και μάλιστα κατά πολύ συγκεκριμένοι παίκτες. Δεν αρκεί πλέον να παίζουν σε ένα ματς καλά και σε άλλα τρία μέτρια. Δεν τους πήρε γι’ αυτό άλλωστε η ΑΕΚ. 

Ποδοσφαιριστές όπως ο Γιόβιτς, ο Ζοάο Μάριο, ο Γκρούγιτς, έχουν δεδομένα την κλάση και την ποιότητα για να βοηθήσουν πολύ περισσότερο την ομάδα. Αλλά με διάρκεια και σταθερότητα. Το ίδιο ισχύει για όλους βέβαια. Ο Μαρίν, ο Κουτέσα πρέπει να ξαναβρούν τον πολύ καλό εαυτό, που είδαμε στο πρώτο διάστημα της σεζόν. Δεν θα αρκεί πάντα ένας Πινέδα να λύνει το γόρδιο δεσμό. Και φυσικά, ευθύνη γι’ αυτό έχει και ο Νίκολιτς, που είναι ο προπονητής, γιατί μέσα από την ομαδική βελτίωση θα έρθει και η ατομική.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Με τον Φαρίντ ο Αταμάν μπορεί να λύσει το πρόβλημα στη θέση του σέντερ που έχει προκαλέσει στον Παναθηναϊκό κυρίως το σοβαρό πισωγύρισμα στην αποθεραπεία του Λεσόρ, αλλά και οι ταυτόχρονοι τραυματισμοί των Χόλις, Γιορτσεβέν. Και μάλιστα χωρίς να πάρει άλλο σέντερ. Αν ο Φαρίντ συνεχίσει να κάνει όσα φοβερά και τρομερά έκανε στο ντεμπούτο του στο Παρίσι, δεν θα χρειαστεί άλλος ψηλός όταν επιστρέφουν οι δύο τραυματίες (εκτός αν βρεθεί κάποιος καλύτερος του Γιουρτσεβέν, που μπορεί να φύγει ως το τέλος Δεκεμβρίου με ένα μικρό buy out, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία).

Το επόμενο ζήτημα που καλείται να διευθετήσει ο Τούρκος προπονητής είναι η ένταξη του Τι Τζέι Σορτς στην ομάδα. Στο Παρίσι ο Αμερικανός έκανε την καλύτερη εμφάνισή του με την πράσινη φανέλα. Κι αυτό συνέβη επειδή πήρε την μπάλα στα χέρια του. Είναι τέτοιου είδους παίκτης ο Σορτς. Θέλει την μπάλα στα χέρια του και να παίρνει αποφάσεις. Το ίδιο θέλουν και ο Ναν και ο Σλούκας. Αλλά το μπάσκετ παίζεται με μία μπάλα και όχι με τρεις. Οπότε τι πρέπει να γίνει; Να υπάρξει περισσότερη κίνηση και κυκλοφορία της, ώστε να μπορούν να εμπλακούν στο παιχνίδι όλοι οι ποιοτικοί γκαρντ που διαθέτει ο Παναθηναϊκός. Αυτό έγινε στο Παρίσι, κυρίως από τον Ναν, που απέφυγε την κατάχρηση ντρίμπλας και πήγε σε πιο στοχευμένες επιθέσεις αφήνοντας και τους άλλους να δράσουν. Ο Σορτς βρήκε χώρο, πήρε την μπάλα στα χέρια του και έγινε παραγωγικός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο