Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ - LIVE SPORT

Όταν ο Κίναν Έβανς πάτησε παρκέ, το βράδυ της Τετάρτης, το κοινό του Ολυμπιακού τον αποθέωσε σαν να είχε κερδίσει η ομάδα κάποιο τρόπαιο. Ακολούθησαν 121 δευτερόλεπτα μέχρι την καταραμένη στιγμή που ο χρόνος «πάγωσε». To «no way, no way» που μονολογούσε ο Αμερικανός γκαρντ την ώρα που έβγαινε υποβασταζόμενος από το παρκέ του ΣΕΦ είναι μια φράση (και μια εικόνα) που θα μας μείνει χαραγμένη για πολύ καιρό. Πρέπει όμως αυτή η σκηνή να ΤΑΡΑΚΟΥΝΗΣΕΙ ολόκληρη την Ευρωλίγκα. Πρωτίστως τους παίκτες για να αντιδράσουν και, εν συνεχεία, κεντρικά, τα όργανα της διοργανώτριας. Δεν μπορεί να διακυβεύεται η υγεία των αθλητών μέσα από φρικιαστικές σεζόν που φτάνουν και ξεπερνούν τα 90 παιχνίδια, εκ των οποίων τα 40+ μπορεί να είναι στην Ευρωλίγκα για τις ομάδες του υψηλότερου επιπέδου.

Δεν γίνεται, δηλαδή, να μη λαμβάνονται υπ' όψιν οι πρωταγωνιστές, αυτοί που φέρνουν τον κόσμο στο γήπεδο. Η πίεση στους παίκτες και τους προπονητές είναι σχεδόν αφόρητη. Και όλο αυτό, με πρώ τη την υγεία των ανθρώπων, δεν μπορεί ποτέ να μπει στο ίδιο ισοζύγιο με τα άπειρα εκατομμύρια ευρώ που καρπώνεται η διοργανώτρια από το εξαιρετικό προϊόν της. Το σπαρακτικό «no way» του Έβανς ας κινητοποιήσει ανθρώπους και συνειδήσεις. Ευχόμαστε, με όλη την καρδιά μας, περαστικά στον παιχταρά. Να επιστρέψει σιδερένιος και να απολαύσει ξανά αυτό που λατρεύει και το έχει υπηρετήσει τόσο σπουδαία: το μπάσκετ του!

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTDAY

Ο Ολυμπιακός είναι ομάδα που όπως κάθε χρονιά θέλει να κερδίσει την Ευρωλίγκα. Για να το κάνει πρέπει να κάνει προγραμματισμό. Στον προγραμματισμό του ο Έβανς αποτελούσε ένα ενδιαφέρον αλλά μεγάλο ρίσκο κάπου πάσχει. Ο Έβανς, εφόσον ήθελαν να τον έχουν στο ρόστερ και να τον περιμένουν, θα έπρεπε να είναι ένας έξτρα παίκτης κι όχι ο παίκτης που γυρίζοντας θα έδινε στον Ολυμπιακό αυτό το κάτι παραπάνω για το οποίο αποκτήθηκε. Διότι δεν ήταν δυστυχώς δεδομένο πως θα καταφέρει να έχει την απόδοση και την προσφορά που θέλει.

Η σοκαριστική εξέλιξη της ιστορίας του Έβανς έχει ξεδιαλύνει το τοπίο. Ο Ολυμπιακός λογικά θα πάρει άσσο. Η ερώτηση στην οποία θα μας δώσει προσεχώς απάντηση ο Μπαρτζώκας με την επιλογή που θα κάνει είναι θα ψάξει και θα βρει παίκτη με έφεση στην επίθεση και προσωπικές ενέργειες ή αν θα πάρει πάλι έναν «παίκτη για την ομάδα» όπως είναι ο Ντιλικίνα, ο Γουόκαπ, ο ίδιος ο Λι. Τι θα κάνει ο Μπαρτζώκας; Παίκτη θα πάρει, αλλά τι παίκτη θα πάρει δυσκολεύομαι να το φανταστώ. Και γιατί λιγάκι φοβάμαι πως η παρουσία του Έβανς τον βοηθούσε να κερδίζει χρόνο και να αποφεύγει την πίεση μιας επιλογής που δεν του είναι εύκολη. Δεν αποκλείεται το τι θα κάνει να εξαρτηθεί και από το τι θα κάνει η ομάδα του κόντρα στην Αρμάνι. Αν ο Ντόρσεϊ κάνει όργια και ο Φουρνιέ δείξει ότι συνέρχεται ίσως έρθει ένας Ντιλικίνα ακόμα...

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ

Ο Παναθηναϊκός απέδειξε και στη Μαδρίτη ότι ένας παίκτης στη θέση που δεν υπήρχε... κανένας μπορεί να κάνει τη διαφορά. Όπως και στο Παρίσι, αλλά χθες με ισχυρότερο αντίπαλο, οι «πράσινοι» βασίστηκαν στο παιχνίδι υπεροπλίας του Κένεθ Φαρίντ και πήραν πολλά από όλους. Δεν υπάρχει μαγικό ραβδί, κοινή λογική υπήρξε και άμεσα βρέθηκε η λύση για να ξαναβρεί η ομάδα του Εργκίν Αταμάν τον καλό εαυτό της. Κι ας μην είναι η Ρεάλ στο φόρτε της, η νίκη παραμένει σπουδαία. Κυρίως γιατί ήταν σπουδαία η απόδοση και επέστρεψε η ψυχολογία που είχε χαθεί το τελευταίο διάστημα.

Στο θέμα του σοκαριστικού νέου τραυματισμού του Κίναν Έβανς οφείλουμε να σταθούμε λίγο περισσότερο, όσο κι αν η ζωή συνεχίζεται και οι ανάγκες της ομάδας του είναι δεδομένες με στόχο την ενίσχυσή της στη θέση για την οποία περίμενε καιρό τον Αμερικανό παίκτη. Στην ατυχία δεν υπάρχει μέτρο όπως σωστά είπε ο Γιώργος Μπαρτζώκας τις πρώτες στιγμές που κι ο ίδιος είχε συνειδητοποιήσει τι ακριβώς είχε συμβεί. Στον αθλητισμό αυτές οι περιπτώσεις δυστυχώς δεν είναι σπάνιες. Και ο καθένας, αναλόγως με τη δύναμη που έχει μέσα του, τις αντιμετωπίζει ή όχι. Ο Έβανς είχε τρεις πολύ σοβαρούς τραυματισμούς ως παίκτης της Ζαλγκίρις και του Ολυμπιακού. Σε μία ηλικία που αποτελεί την κορύφωση στην καριέρα ενός επαγγελματία αθλητή, ενός ανθρώπου που έχει την ευλογία ταλέντου στο σπορ που έχει επιλέξει. Προφανώς και κατανοεί ο καθένας, φέρνοντας τον εαυτό του στη θέση του Έβανς, ότι δεν είναι πια εύκολο να νικηθεί όχι απλώς ο τραυματισμός, αλλά η απογοήτευση.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Πολύ διαφορετική θα ήταν η εικόνα της ΑΕΚ γενικώς, αλλά και της επιθετικής λειτουργίας της ειδικώς, αν βλέπαμε τον Γιόβιτς και τον Ζίνι μαζί στην επίθεση. Άλλωστε, και ο Σέρβος φορ που είπε, είναι πως του αρέσει, το προτιμά, να έχει έναν δεύτερο επιθετικό δίπλα του. Περισσότερο όμως τύπου Ζίνι και λιγότερο τύπου Πιερό. Γι’ αυτό άλλωστε και ο Γιόβιτς επιβεβαίωσε πως η ΑΕΚ έψαχνε στην καλοκαιρινή αγορά για έναν ακόμη επιθετικό με διαφορετικά χαρακτηριστικά από του Πιερό. Μια μεταγραφή που δεν έγινε στο τέλος. Και δεν θα απέκλεια, να γίνει τον Γενάρη. 

Προφανώς και με τα «αν» δεν γράφεται ιστορία. Επομένως τώρα δεν έχει νόημα καμία κουβέντα για το τι θα γινόταν αν δεν είχε τραυματιστεί σοβαρά ο Ζίνι. Όμως αυτή η ανάλυση που έκανε ο Γιόβιτς, αφενός δίνει μια ποδοσφαιρική εξήγηση για κάποια πράγματα. Κυρίως, δίνει ένα στίγμα για το τι πρόκειται να δούμε, από τη στιγμή που πλέον θα έχει επιστρέψει και θα είναι υγιής ο Ζίνι. 

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Ήταν σοκ αληθινό το πώς αποκλείστηκε η εθνική ομάδα από την τελική φάση του Μουντιάλ. Όταν οι περισσότεροι πίστευαν πως θα εκτοξευτεί, την ώρα που γινόταν ξανά μόδα και τη στιγμή που φαινόταν η ικανότητά της να κοντράρει (τουλάχιστον) ισοϋψείς αντιπάλους, όλα κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος. Με ευθύνη του Γιοβάνοβιτς; Με τα λάθη των ποδοσφαιριστών; Σε μια αποτυχία, όλους μπορείς να τους κατονομάσεις. Αλλά το μείζον πλέον και εφόσον αποφασίστηκε να στηριχθεί το τιμ και να μπει στην άκρη η όποια γκρίνια, σχετίζεται με την ανάγκη για μια νέα αρχή. Δύσκολο; Αναμφίβολα. Πρέπει να βρουν οι ποδοσφαιριστές κίνητρο και τώρα κάτι ορατό δεν υπάρχει. Γιατί τα περί καλής βαθμολογίας και ευνοϊκών προϋποθέσεων στο μέλλον και τις κληρώσεις, προφανώς και δεν γεμίζουν το ντεπόζιτο της αισιοδοξίας. 

Χωρίς παρουσία σε τελική φάση σημαντικών διοργανώσεων, το πουλόβερ του ενθουσιασμού σταδιακά ξηλώνεται. Και ο κόσμος; Να μια καλή ερώτηση. Είδε τον Κωνσταντέλια να λάμπει. Τον Ζαφείρη να δίνει πνοή σε μια αργή μεσαία γραμμή. Τον Καρέτσα και με τη φόρα που ήρθε να μοιάζει με ανεμοστρόβιλο. Έρχονται και άλλοι παίκτες από πίσω. Ο Τζίμας. Ο Κωστούλας. Ταλέντο υπάρχει και δεν το αρνείται κανένας. Αρκεί να αξιοποιηθεί. Η σύνδεση οπαδών και εθνικής ομάδας υπήρξε κάτι ιδιαίτερα γοητευτικό και συγκίνησε αρκετούς. Ένα ξυπνητήρι για όλους. Χάθηκε, άραγε; Μπορεί να καλυφθεί το χαμένο έδαφος; Θα το μάθουμε σύντομα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο