Ο αθλητισμός είναι πλέον στο σημείο του απόλυτου επαγγελματισμού. Πολλά χρήματα, έσοδα, χορηγοί, έξοδα, παίκτες με μεγάλα συμβόλαια που σχεδόν κάθε χρόνο αλλάζουν ομάδα. Το δέσιμο της εξέδρας με το αγωνιστικό τμήμα, γίνεται όλο και δυσκολότερο. Εκτός αν μιλάμε για τις εξαιρέσεις που κάνουν τη διαφορά.

Ο μπασκετικός Παναθηναϊκός είναι ίσως στην κορυφή αυτής της λίστας. Λόγω του «μύθου» που έχει «χτίσει» μπασκετικά, αλλά και του ξεχωριστού χαρακτήρα που έχει. Μια αύρα η οποία τον ακολουθεί, μια διαφορετική «κληρονομιά». Στηριγμένη στην οικογένεια Γιαννακόπουλου που τα δημιούργησε όλα αυτά, όμως και στις τεράστιες προσωπικότητες που ακολούθησαν τις αρχές και έβαλαν μικρότερο ή μεγαλύτερο λιθαράκι.

Όσο κι αν ο επαγγελματισμός, η προσπάθεια για έσοδα, μοιάζουν να… σπρώχνουν τον ρομαντισμό εκτός, οι «πράσινοι» πεισματικά τον διατηρούν. Σε μορφή οικογενειακών δεσμών με όσους βρίσκονται στην ομάδα. Και τα παραδείγματα τον τελευταίο καιρό είναι χαρακτηριστικά.

Ο Ματίας Λεσόρ είναι ο πιο ακριβοπληρωμένος σέντερ της Ευρώπης, κάτι που κέρδισε αφού ήταν χειρουργημένος μετά το σοβαρό τραυματισμό του 11 μήνες πριν. Από τότε δεν έχει αγωνιστεί ουσιαστικά (εξαίρεση τα λεπτά στο περυσινό Final Four). Ακόμη και τώρα η αναποδιά με το οίδημα που του προκαλεί ενοχλήσεις και του στέρησε την επιστροφή στις ομαδικές προπονήσεις, αντιμετωπίστηκε με σεβασμό και αγάπη. Πρωτίστως στον άνθρωπο και δευτερευόντως σε μια τεράστια αθλητική επένδυση.

Το χαμόγελο του Λεσόρ, η αποθέωση που γνώρισε στο γήπεδο, η αγκαλιά του με τον Αλβέρτη γεμάτος ενθουσιασμό. Στοιχεία ανατριχιαστικά αν αναλογιστεί κανείς πως αυτό το παιδί έχει τραβήξει τόσα και πάνω-κάτω γνώριζε το ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.

Σε όλα δίπλα του, με τις αποφάσεις να ανήκουν σε εκείνον. Απλά και μόνο για να αισθανθεί πιο άνετα. Μη νιώσει σαν… αντικείμενο που η ομάδα που τον πληρώνει πολλά χρήματα, προσπαθεί να κουμαντάρει θέματα που έχουν να κάνουν με την υγεία του.

Μια διαφορετική περίπτωση είναι ο Κένεθ Φαρίντ. Όλοι μιλούν – και σωστά – για τον άψογο χαρακτήρα του, την ενέργειά του, το θετικό του «άγγιγμα» στα αποδυτήρια και στο παρκέ. Όμως για να τα δείξει αυτά, βρήκε κιόλας μια ομάδα που του τα… βγάζει. Στις χώρες που βρέθηκε μετά το ΝΒΑ, δεν μπόρεσε να δείξει αυτή του την επιρροή. Σε επίπεδο σαφώς χαμηλότερο από τον Παναθηναϊκό, ενώ το μικρό διάστημα στην ΤΣΣΚΑ φάνηκε να μην… ακουμπάει.

Τώρα έφτασε να ακούει το όνομά του, να τον αποθεώνει ο αρχηγός της ομάδας φωνάζοντας «Manimal», να αναγνωρίζεται και να αντιμετωπίζεται ως αυτό που είναι κι όχι απλά σαν κάποιος που ήρθε για δύο μήνες και βλέπουμε. Άπαξ και μπήκε στην ομάδα, είναι μέλος μιας οικογένειας.

Η κίνηση της ΚΑΕ που έφερε την οικογένειά του στην Ελλάδα και ήταν εκεί στο ματς με την Ντουμπάι, δεν συνηθίζεται. Δεν έχει να κάνει με επαγγελματισμός και «ψυχρές» παροχές που αναγράφονται σε συμβόλαια. Είναι ανθρώπινη κίνηση, σαν μια έκπληξη που θα έκανε κάποιος σε έναν φίλο ή σε έναν συγγενή του.

Ειδικά ένα παιδί με μεγάλη καριέρα στο ΝΒΑ, έχει βιώσει το κορυφαίο επίπεδο επαγγελματισμού. Όχι όμως το κορυφαίο επίπεδο οικογενειακού δεσμού μέσα σε μια ομάδα κορυφής. Κάτι που σαφώς εκτιμάται απ’ όσους φορούν την φανέλα. Γιατί ακριβώς ο συνδυασμός του κλαμπ που είναι σε τέτοιο επίπεδο και διεκδικεί όσα διεκδικεί, με τους δεσμούς που δημιουργεί ο Παναθηναϊκός, είναι κάτι που πλέον έχει αποτυπωθεί στο dna του. Είναι στην… ταυτότητά του.

ΥΓ: Ότι είδαμε στην Μύκονο ήταν λίγο πολύ αναμενόμενο. Από τη νωθρότητα των “πράσινων” που κουβαλούν τεράστια κόπωση, μέχρι και την αστοχία που είναι και αυτή στο πρόγραμμα. Οι “πράσινοι” κατάφεραν να κάνουν το χρέος τους, ο Αταμάν κατάφερε ν ξεκουράσει τους παίκτες του, να μοιράσει χρόνο, να δώσει ευκαιρίες. Και όλα αυτά λίγες ώρες πριν από το κρίσιμο και σπουδαίο παιχνίδι με την Παρτιζάν στο Telekom Center.

Ανακάλυψε την εξειδικευμένη φροντίδα για το δέρμα σου στην πιο αξιόπιστη Δερματολογική Κλινική SkinDoctor στο Μαρούσι. Λάμψε με υγιές δέρμα!

Πρωτότυπο άρθρο