Ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να συνεχίσει το σερί του και να φτάσει τις πέντε συνεχόμενες νίκες, καθώς έχασε από την Βαλένθια, εμφανίζοντας πάλι κάποιες από τις ασθένειες που είχε στο ξεκίνημα της σεζόν και τελευταία είχαμε ξεχάσει. Αυτό που θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας βέβαια, είναι ότι η Ισπανική ομάδα, είναι ένα εξαιρετικό σύνολο, που διευθύνεται από έναν πάρα πολύ καλό προπονητή και για αυτό δεν είναι καταστροφή μια τέτοια ήττα. Κάλλιστα οι πράσινοι μπορούν να πάνε εκτός έδρας και με ένα καλό ματς να καλύψουν αυτήν την ήττα.

Ανέτοιμος πνευματικά και αγωνιστικά

Το παιχνίδι φάνηκε από την αρχή ότι δεν θα πάει καλά, βλέποντας την γλώσσα του σώματος που είχαν οι παίκτες του Εργκίν Άταμαν. Φανερή έλλειψη συγκέντρωσης, νωχελικότητα στην άμυνα, χωρίς ένταση, ενέργεια, άφηναν του παίκτες της Βαλένθια να νιώσουν άνετα. Οι Ισπανοί έχουν κάποιες πολύ βασικές αρχές ως ομάδα, που δυσκόλεψαν τον Παναθηναϊκό. Αρχικά, οι πίεση στα γκαρντ, τουλάχιστον στα ¾ του γηπέδου, χάλασε πολύ τις επιθέσεις των πρασίνων, τους ανάγκαζε να ξεκινάνε το σύστημα τους στα 13-14 δευτερόλεπτα, με αποτέλεσμα να παίρνουν δύσκολα σουτ στο τέλος του χρόνου.

Δευτερευόντως, ένα ξεκάθαρο κομμάτι της φιλοσοφία του Πέδρο Μαρτίνεθ, είναι το τρέξιμο σε κάθε φάση, σε κάθε ευκαιρία. Ακόμα και όταν δεχόταν καλάθι στην άμυνα, η πρώτη πάσα έφευγε γρήγορα για να πιάσει ανοργάνωτη την άμυνα. Σε αυτό το κομμάτι ο Παναθηναϊκός πιάστηκε αδιάβαστος, αφού γνώριζε ότι η Βαλένθια είναι από τις καλύτερες ομάδες στο γρήγορο τέμπο, αφού είναι δεύτερη σε pace στην Ευρωλίγκα και όμως δεν έκανε τίποτα για να την σταματήσει. Το αποτέλεσμα ήταν να δεχτεί 20 πόντους στο transition, την ώρα που η Βαλένθια σκοράρει φέτος 17.9, πίσω μόνο από την Παρί (18.1π.), δηλαδή περισσότερους και από τον μέσο όρο της.

Όταν λοιπόν παίζεις απέναντι σε Ισπανική ομάδα, που ο γρήγορος ρυθμός είναι δεύτερη φύση και αντί να τον χαμηλώσεις και να τον φέρεις στα μέτρα σου, πηγαίνεις στον δικό τους, τότε είναι δεδομένο, ότι θα έχεις μειονέκτημα. Οι πράσινοι παίζουν τα ματς τους στις 73 κατοχές και το παιχνίδι πήγε στους 80, οπότε καταλαβαίνετε ποιος είχε το πάνω χέρι.

Ένα ακόμα σοβαρό θέμα που είχε ο Παναθηναϊκός ήταν το αμυντικό ριμπάουντ. Η Βαλένθια έχει μέγεθος σε όλες τις θέσεις σχεδόν, με αθλητικά παιδιά, οπότε για να μπορέσει μια ομάδα να πληγωθεί από τα επιθετικά τους ριμπάουντ, θα πρέπει να βάλουν οι παίκτες τα σώματα τους στην φωτιά, να σπρώξουν, να πάρουν καλές θέσεις και κάνουν καλά box out. Οι πράσινοι δεν είχαν καμία διάθεση για hustle χθες, πλην ίσως του Γκραντ και αυτό φάνηκε στους πόντους δεύτερης ευκαιρίας. Ο Παναθηναϊκός σκόραρε τέσσερις και οι Βαλένθια 19. Κανονικά με όλα αυτά που έχουμε αναφέρει μέχρι τώρα, αν προσθέσουμε και το 8/27 τρίποντα, φτιάχνεται ένα σκηνικό ήττας, όπως και έγινε στο παιχνίδι.

Μην παρασυρθεί και κάνει το ίδιο λάθος

Εδώ λοιπόν θέλω να επισημάνω κάτι, που ανέφερα και στην εκπομπή, το οποίο δεν θα πρέπει να δημιουργήσει μια στρεβλή πραγματικότητα. Το προηγούμενο καλό διάστημα του Παναθηναϊκού και το 4-0 σερί, για να έρθει, λειτούργησαν πολλά πράγματα σωστά. Συνέπεσε με την παρουσία του Φαρίντ και δημιουργήθηκε μια εντύπωση, ότι τώρα που υπάρχει ένας αθλητικός σέντερ όλα έφτιαξαν. Η αλήθεια είναι, ότι στο μπάσκετ, ποτέ κάτι δεν φτιάχνει από ένα μόνο πράγμα ή χαλάει πάλι από ένα μόνο στοιχείο. Δηλαδή το να πιστεύει κάποιος ότι η βελτίωση του Παναθηναϊκού τον Νοέμβριο ήταν επειδή μπήκε ο Φαρίντ, είναι μια καλή συνταγή για αποτυχία στην συνέχεια. Σίγουρα ο Αμερικανός, βοήθησε πάρα πολύ, έφερε ενέργεια μέσα στην ρακέτα του Παναθηναϊκού, αποτέλεσε ένα φόβητρο για όσους ήθελαν να φτάσουν μέσα στο καλάθι και συνολικά έπαιξε πολύ παραπάνω από το πραγματικό του επίπεδο. Αυτό όμως είναι ένα μέρος της επιτυχίας. Στο ίδιο διάστημα, είδαμε τους γκαρντ του Παναθηναϊκού, να πιέζουν την μπάλα, τον Σλούκα να κάνει βουτιές, τον Σορτς να σπάει σκριν και τον Χουάντσο να κάνει πάλι τον τερματοφύλακα. Η πικ εν ρολ άμυνα της ομάδας, ήταν εντυπωσιακή, οι περιστροφές στους σωστούς χρονισμούς, για αυτό σταμάτησε να δέχεται και ελεύθερα τρίποντα.

Είδατε εσείς στο παιχνίδι με την Βαλένθια τίποτα από όλα αυτά; Αντίθετα, είδαμε και πάλι παίκτες να εκτελούν από το τρίποντο, με τον κοντινότερο αμυντικό να βρίσκεται σε τρία μέτρα, τους κοντούς να κολλάνε στα σκριν και να δίνουν πλεονέκτημα και τις περιστροφές να γίνονται με ρυθμούς χελώνας, αν γινόντουσαν κιόλας. Σίγουρα ο Φαρίντ, δεν μπορεί να κάνει τον σούπερμαν σε όλα τα παιχνίδια, αλλά δεν φταίει μόνο αυτό, είναι συνδυασμός πραγμάτων. Πάλι πάει να πέσει το ανάθεμα στον Γιουρτσέβεν που δεν ήταν καλός στην επιστροφή του, με αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός να μην πάρει τίποτα από την θέση «5», όμως ο Τούρκος όσο έπαιζε είχε +11 και ο Φαρίντ -13.

Για αυτό λοιπόν δεν πρέπει να υπάρξει εφησυχασμός, αλλά πρέπει να επιστρέψουν στις συνήθειες που εμφάνισαν τον προηγούμενο μήνα. Κανένας Φαρίντ δεν μπορεί μόνος του να σώσει μια ομάδα, μπορεί όμως να την απογειώσει, όταν όλα τα άλλα μέρη λειτουργούν σωστά. Αυτό θα πρέπει να κρατήσει από την ήττα ο Παναθηναϊκός και όχι ότι έχασε εντός έδρας. Αν επαναφέρει τις καλές του συνήθειες μπορεί να πάει σε οποιοδήποτε γήπεδο και να κερδίσει.

Πρωτότυπο άρθρο