Από sdna.gr
Ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε μια ονειρική διπλή εβδομάδα, πετυχαίνοντας δύο νίκες απέναντι σε πολύ καλές και φορμαρισμένες ομάδες. Την προηγούμενη φορά που το έκανε αυτό ήταν τα δύο εκτός έδρας παιχνίδια με Παρί και Ρεάλ στην Μαδρίτη. Ο Εργκίν Αταμάν, είχε μια καταπληκτική προπονητική εβδομάδα, αφού εμφάνισε μια ομάδα πανέτοιμη πρώτα πνευματικά και στην συνέχεια αγωνιστικά, με τον Παναθηναϊκό να δείχνει ότι όταν είναι συγκεντρωμένος, μπορεί να κερδίσει τον οποιονδήποτε, οπουδήποτε.
Από την βασική πεντάδα φάνηκε
Οι πράσινοι, είχαν να αντιμετωπίσουν μια ομάδα, που στην φετινή σεζόν, είναι μια πραγματική επιθετική μηχανή. Δεν είναι μόνο η καλύτερη επίθεση στην διοργάνωση, αλλά και στα επιμέρους ποιοτικά στατιστικά, είναι σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες, πρώτη. Για αυτό θεωρώ και σοφά, ο κόουτς Αταμάν, αποφάσισε ότι για να μπορέσει να κερδίσει σε αυτό το παιχνίδι, θα πρέπει να είναι σφιχτός στην άμυνα.
Αυτό μεταφράστηκε αμέσως, με την παρουσία του Παναγιώτη Καλαιτζάκη στην βασική πεντάδα ως αποκλειστικός φρουρός του Μίσιτς. Η Χαποέλ, είναι μια ομάδα που παράγει στην επίθεση της, όχι όμως βάσει συνεργασιών και πολλών ασίστ (τελευταία σε ast%) αλλά δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για τους καλούς της παίκτες να παίξουν ένας εναντίον ενός, με την άμυνα σε κίνηση, έχοντας καλό spacing. O Καλαιτζάκης, έκανε εξαιρετική δουλειά στον Μίσιτς από το ξεκίνημα και ανάγκασε τον Σέρβο σε μια από τις χειρότερες βραδιές του στην φετινή Ευρωλίγκα, όμως η Ισραηλινή ομάδα έχει πολλούς και ποιοτικούς χειριστές και βρήκε τις λύσεις στο πρώτο μέρος.
Το κλειδί για τους πράσινους ήταν η ένταση και η ενέργεια που έβγαλαν στο παρκέ. Με ένα T-center να κοχλάζει δίνοντας έξτρα δυνάμεις, το δεύτερο μέρος πήγε ακριβώς όπως ήθελαν. Ο Αταμάν αρχικά χαμήλωσε το σχήμα του με τον Ρογκαβόπουλο στο τέσσερα, όμως ο Έλληνας σουτέρ δεν μπόρεσε να βοηθήσει και έτσι γρήγορα εγκαταλείφθηκε αυτό το σχήμα στο πρώτο μέρος. Στο δεύτερο όμως, βρέθηκε μια πεντάδα που έκανε την διαφορά σε άμυνα και επίθεση. Το σχήμα με τους Γκραντ, Ναν, Σλούκα, Όσμαν στο τέσσερα και Γιουρτσέβεν, είχε ένα +13 στα 5:40 που αγωνίστηκε στην τρίτη και τέταρτη περίοδο.
Ήταν βασικό για τον Παναθηναϊκό να μπορέσει να είναι αποτελεσματικός στην άμυνα αλλαγών την Χαποέλ, που έχει αρκετό μέγεθος στα γκαρντ και στα φτερά της για να παίζει τέτοια άμυνα. Οι πράσινοι το εκμεταλλεύτηκαν, ειδικά με τον Γιουρτσέβεν, που μπορεί να έχει αρκετά ελαττώματα, αλλά είναι πολύ αποτελεσματικός όταν παίρνει την μπάλα μέσα στην ρακέτα και έχει κλειδώσει τον παίκτη στην πλάτη του.
Συνήθως μετά τις αλλαγές έβγαινε απέναντι στον Μάλκομ, που ναι μεν είναι σκληρό παιδί, αλλά δεν μπορεί να μαρκάρει στα ίσια τον Τούρκο και έτσι έκανε ζημιά μέσα στο καλάθι. Ο Σλούκας ανέλαβε με οκτώ σερί πόντους να κλείσει καλά η τρίτη περίοδος και όλα πήραν τον δρόμο τους. Η Χαποέλ των 121.7 πόντων ανά 100 κατοχές πριν το παιχνίδι, έπεσε στους 112.3, δείγμα και της προσπάθειας του τριφυλλιού στην άμυνα.
Αν σε αυτό προσθέσουμε και τα μόλις τέσσερα λάθη για 17 ασίστ του Παναθηναϊκού μπορούμε να πούμε ότι ήταν ένα σχεδόν τέλειο παιχνίδι, άρτια προετοιμασμένο και με σωστά εκτελεσμένο πλάνο.
Το πάτωμα να ανέβει
Ο Παναθηναϊκός σε αυτήν την διπλή εβδομάδα, έδειξε και πάλι ότι όταν όλοι παίζουν στα κόκκινα, είναι συγκεντρωμένοι, δεν έχουν να φοβούνται κανέναν. Όποτε υπάρχει σημαντικό παιχνίδι, από τον Αταμάν μέχρι και τον τελευταίο παίκτη της ομάδας, όλοι είναι locked in. Το θέμα που χρειάζεται διερεύνηση, είναι γιατί μπορεί να έχει η ομάδα τόσο μεγάλες αυξομειώσεις στην απόδοση της.
Οι ίδιοι οι παίκτες, έδειξαν ότι στην καλή τους μέρα, μπορούν να παίζουν για 9.5/10 και αυτό να είναι το ταβάνι τους, που για τα δεδομένα της Ευρωλίγκας είναι πολύ υψηλό, ίσως το υψηλότερο από κάθε άλλη ομάδα. Το πρόβλημα μέχρι σήμερα στην σεζόν, είναι ότι στην κακή τους μέρα, δεν έχουν ένα πάτωμα της τάξεως του 6/10 σε απόδοση, αλλά πάνε κατευθείαν στο 4/10. Δηλαδή οι κακές τους εμφανίσεις, είναι πολύ… κακές και έτσι μπορούν να χάσουν από τον οποιονδήποτε. Με την επιστροφή των παικτών που λείπουν και ειδικά του Χολμς, ώστε να υπάρχει ακόμα μία λύση στους σέντερ, αυτό μάλλον θα πρέπει να διορθωθεί.
Ο Παναθηναϊκός και καμία πρωτοκλασάτη ομάδα, δεν μπορεί να παίζει για 9.5/10 κάθε βράδυ, δεν γίνεται. Μπορεί όμως να έχει μια μέτρια εμφάνιση που σε συνδυασμό με την ποιότητα και το βάθος του ρόστερ, να είναι αρκετή για να κερδίσει ομάδες όπως η Βίρτους, η Ζάλγκιρις, κλπ. Ακόμα και ο ίδιος ο Αταμάν, δείχνει να σεληνιάζεται απέναντι στις τοπ ομάδες και κόντρα στις πιο κάτω βεληνεκούς να κοιτάζει αμέτοχος από τον πάγκο.
Αν λοιπόν ο Παναθηναϊκός, ανεβάσει το «πάτωμα» της απόδοσης του, τότε δεν θα μπορεί να λείψει από το Φάιναλ-4, ειδικά όταν έχουμε δει ότι στο «ταβάνι» του, είναι ανίκητος.