Τα κατάφεραν ο κόσμος που γέμισε το κλειστό της Λεωφόρου και η Σπανού είδε… live τη διαφορά με τους ανταγωνιστές του Παναθηναϊκού, τα κατάφερε και η διοίκηση Βρανόπουλου που βρήκε κι έδωσε λεφτά με τα οποία συνήθως αγόραζαν τρεις παίκτριες στον Παναθηναϊκό.

Η μεταγραφή αυτή ήταν δήλωση. Οχι όμως μόνο για τον τίτλο γιατί ένας αθλητής δε μπορεί να φέρει μόνος του τίτλο. Εξάλλου για όσους το ξεχνάνε, η Χατζηλεοντή, η Κριμίλη, η Γαλανόπουλος και 4 ξένες, η μία καλύτερη από την άλλη, έφεραν τον Παναθηναϊκό ως εδώ, πρώτο και αήττητο στην Ελλάδα και με υπερβάσεις επί του Ερυθρού Αστέρα στην Ευρώπη.

Έναν Αστέρα που παρεμπιπτόντως τον διέλυσε κυριολεκτικά ο Παναθηναϊκός καθώς μετά τον αποκλεισμό του, αποχώρησε ήδη για τη Μερσίν η Γιακούποβα, πήγε στη Βαλένθια η Άντερσον και συζητιέται το όνομα της κόουτς Μάλκοβιτς για μεγάλες τουρκικές ομάδες.

Για να γυρίσουμε όμως στο θέμα μας. Στη «δήλωση» που λέγαμε. Η μεταγραφή της Σπανού δεν είναι μόνο από το παρόν αλλά και το μέλλον. Αλλάζει πίστα τον Παναθηναϊκό. Τον φέρνει σε άλλα επίπεδα και το γεγονός ότι κέρδισε τον Αθηναϊκό του απεριόριστου μπάτζετ στη μάχη για την απόκτηση της, κάτι λέει.

Αν θα κρίνει τους εγχώριους τίτλους θα το δούμε στο παρκέ κι είναι νωρίς για να απαντηθεί. Σίγουρα όμως αλλάζει τα δεδομένα καθώς ο Χαρδαλιάς ήθελε και τη Σπανού και τη Μίλερ και πιθανόν να φέρει κι άλλες αν ηττηθεί στη Λεωφόρο το Σάββατο και αντιλαμβάνεται κανείς ότι τα δεδομένα θα ήταν τελείως διαφορετικά.

Ο Παναθηναϊκός όμως με τον Βρανόπουλο στο τιμόνι μας δείχνει σε ένα μεγάλο βαθμό την ευχέρεια που θα έχει στο μέλλον. Ειδικά αν το πράττει ήδη στο παρόν, με πολύ λιγότερα έσοδα. Ο Παναθηναϊκός του Βοτανικού πρέπει να είναι διεκδικητής ευρωπαϊκών τροπαίων και για να γίνει αυτό απαιτείται μια κορυφαία βάση Ελληνίδων αθλητριών συν 4-5 καλές ξένες παίκτριες.

Η δήλωση λοιπόν είναι ότι το μέλλον προμηνύεται ακόμα καλύτερο. Το βλέπουν όλοι ότι έρχεται.

Το δύσκολο ήταν αυτό που έγινε ως τώρα. Να στηθεί μια ομάδα με υγεία, που να διεκδικεί. Να είναι ανταγωνιστική. Κι αυτό επιτεύχθηκε με τον Βρανόπουλο να δίνει το καλοκαίρι το πράσινο φως για μεταγραφές ξένων που δε θα ήταν στοιχήματα αλλά κοιτώντας το επόμενο ράφι. Οι μεταγραφές πέτυχαν, η προπονήτρια που επένδυσε ο Παναθηναϊκός αποδεικνύεται λίρα εκατό, ο κόσμος ήταν μαζικά εκεί και πριν, στα δύσκολα, τώρα θα έλειπε;

Για πρώτη φορά από την ημέρα της συγχώνευσης της πρωταθλήτριας ομάδας του Ελληνικού με τον Ολυμπιακό, ο Παναθηναϊκός ξεκινά από την ίδια αφετηρία προϋπολογισμού και με τις επιλογές να γίνονται προσεκτικά και την ομάδα να δημιουργεί προσδοκίες για κάτι ακόμα μεγαλύτερο, η διοίκηση όχι μόνο δεν έμεινε εδώ αλλά έδειξε ότι ευθυγραμμίζεται με τα όνειρά του κόσμου.

Λεφτά απεριόριστα - όπως στον Αθηναϊκό - δεν υπάρχουν αλλά υπάρχει δίψα, υπάρχει διάθεση και μια ισχύς εν τη ενώσει σε παραγοντικό επίπεδο.

Τέτοιες μεταγραφές κι άλλες κινήσεις που προβλέπεται να ακολουθήσουν σηματοδοτούν ότι οι εποχές που ο Παναθηναϊκός ήταν φτωχός συγγενής παρήλθαν. Τώρα θα αντιμετωπίσουν έναν Παναθηναϊκό με παίκτριες και προπονήτριες υψηλού επιπέδου, διοίκηση εύρωστη οικονομικά που αναλογεί στον σύλλογο και τον πιο διψασμένο κόσμο για τα τμήματα που άλλοι δεν διαβάζουν  ούτε τα αποτελέσματα στα media.

Κι αν η Σπανού και τα υπόλοιπα κορίτσια μπορέσουν να φέρουν και το πρωτάθλημα στη Λεωφόρο, τότε θα έχουν πετύχει το απόλυτο της επιτυχίας. Είτε έτσι, είτε αλλιώς όμως, το ποτάμι πλέον δεν γυρίζει πίσω και τη δυναμική του συλλόγου θα τη διαπιστώσουν όλοι στο άμεσο μέλλον…

Πρωτότυπο άρθρο