Ο Παναθηναϊκός έχασε στο Μόναχο από την αδύναμη Μπάγερν, κάνοντας την τρίτη ήττα του στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια. Οι πράσινοι δεν έχουν καλή εικόνα στο 2026 και αυτό είναι το βασικότερο, ανεξάρτητα από τις ήττες τους. Σε όλο αυτό, ήρθε να προστεθεί η απουσία του Κέντρικ Ναν, που ειδικά σε αυτό το παιχνίδι, θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο, θα εξηγήσουμε παρακάτω γιατί, ενώ και ο Ρογκαβόπουλος έμεινε εκτός.

Καλός για τρία δεκάλεπτα

Για να είμαστε ακριβείς, ο Παναθηναϊκός δεν ήταν κακός για τρία δεκάλεπτα. Από την αρχή του παιχνιδιού, μέχρι το τέλος της 3ης περιόδου, ήταν αυτός που είχε τα ηνία του αγώνα, ήλεγχε τον ρυθμό και  βρισκόταν πάνω στο σκορ, έστω και με μικρές διαφορές. Δεν είχε πιάσει κάποια τρομερή απόδοση, αλλά είχε καλά κομμάτια σε άμυνα και επίθεση. Η Μπάγερν που είναι μια ομάδα που παίζει πολύ με τους σουτέρ της πίσω από τα σκριν, μέχρι τότε δεν μπόρεσε να βρει καλά σουτ, γιατί η άμυνα του Παναθηναϊκού, είχε κλείσει πολύ καλά τον Ομπστ, με τον Γκραντ να τον ακολουθεί παντού. Το πρόβλημα για την ομάδα του Αταμάν, ήταν ότι ενώ είχε καλύτερη απόδοση από τους αντιπάλους της, δεν μπόρεσε να πάρει διαφορά και να την κρατήσει, ώστε να έχει ένα μεγαλύτερο μαξιλαράκι για την τελευταία περίοδο, που οι Γερμανοί θα έκαναν την τελική τους αντεπίθεση.

Πάμε κατευθείαν στο τέταρτο δεκάλεπτο, που ο Παναθηναϊκός μπαίνει με έξι πόντους προβάδισμα. Εκεί ήταν ξεκάθαρα δύο πράγματα. Πρώτον ότι στην άμυνα τους, θα παίζουν αλλαγές σε όλα τα σκριν, ώστε να μην επιτρέψουν την καλή κυκλοφορία του Παναθηναϊκού και δεύτερον ότι στην επίθεση τους, θα χτυπήσουν όλα τα μισμάτς πάνω στον Σλούκα.

Στο πρώτο μέρος ο Παναθηναϊκός χτύπησε πολύ με το πικ εν ρολ του Χολμς και με τους Γερμανούς να αλλάζουν σε όλα τα σκριν, θα περίμενε κανείς, να τροφοδοτηθεί περισσότερο σε τέτοιες καταστάσεις. Ο Χόλμς είναι εξαιρετικά ικανός να χτυπάει το εσωτερικό μισμάτς με κοντύτερο παίκτη, παρόλα αυτά γενικά στο δεύτερο ημίχρονο, πήρε μόλις μία προσπάθεια. Η Μπάγερν προκαλούσε τους πράσινους να πάνε σε ατομικές προσπάθειες και να χτυπήσουν τις αλλαγές, όμως δεν υπήρχε παίκτης να το κάνει. Ο Ναν που έχει μεγάλη ικανότητα σε αυτό, βρισκόταν στην Αθήνα. Ο Σλούκας, δεν ήταν σε καλό βράδυ, ο Σόρτς που αυτές οι καταστάσεις είναι και ένας από τους λόγους που τον πήρε ο Παναθηναϊκός, ήταν πολύ άστοχος, οπότε έμεινε ο Όσμαν και ο Γκραντ. Ο Τούρκος, έκανε αρκετές προσπάθειες να χτυπήσει τον προσωπικό του αντίπαλο, ενώ χτύπησε και στα close out, όμως η Μπάγερν, παίζοντας ένα pack the paint έκλεινε όσο μπορούσε τους διαδρόμους, αναγκάζοντας τον να κάνει δύσκολα σουτ, που βέβαια δεν μπήκαν όλα.

Από την άλλη μεριά, οι παίκτες των Βαυαρών, σημάδεψαν τον Κώστα Σλούκα, είτε με σκριν πάνω στην μπάλα, είτε με πλάτη, είτε φτιάχνοντας play με τον παίκτη που μάρκαρε μακριά από την μπάλα. Γενικά οι πράσινοι είναι μια ομάδα που έχει σοβαρό πρόβλημα στην off ball άμυνα, με την Μπάγερν να χτυπάει συνεχώς εκεί στην τέταρτη περίοδο. Έτσι έβαλε πέντε πόντους ο Ράταν Μέις, έτσι ο Τζεσάπ για να βάλει το κερασάκι στο τέλος ο Ομπστ που εκμεταλλεύτηκε την κούραση και την έλλειψη συγκέντρωσης στην τελική ευθεία και έβαλε δύο δύσκολα σουτ μεν, μέσα στο ρεπερτόριο του δε.

Εδώ βλέπετε μια χαρακτηριστική φάση, με την οποία η Μπάγερν έβαλε τον Σλούκα μακριά από την μπάλα, ώστε να δεχτεί δύο σκριν και να βγει ο Ράταν Μέις να εκτελέσει ένα ελεύθερο τρίποντο.

via Imgflip

Το 27-14 της τελευταίας περιόδου, λέει όλη την αλήθεια με τους παίκτες του Πέσιτς, να εκμεταλλεύονται την κούραση και τις περίεργες επιλογές των πρασίνων, να βρίσκουν λύσεις χτυπώντας στις αδυναμίες του Παναθηναϊκού, την ώρα που οι πράσινοι βρίσκοντας σε πανικό και έμοιαζαν να  μην έχουν ένα plan B.

Ο Αταμάν, για ακόμα ένα παιχνίδι, δημιούργησε απορίες με τις επιλογές του. Δεν είμαι φαν του δόγματος, ότι όποιος δεν παίζει είναι και ο καλύτερος, αλλά κάποια πράγματα είναι ακατανόητα. Για παράδειγμα, η καλύτερη πεντάδα του Παναθηναϊκού, ήταν με Σλούκα Γκραντ, Όσμαν, Σαμοντούροφ και Χολμς, που είδαμε για 5,5 λεπτά στην δεύτερη περίοδο και έγραψε το μεγαλύτερο +/- του αγώνα (+5). Δεν την ξαναείδαμε, με τον Σάμο που ήταν εξαιρετικός να μην πατάει παρκέ καθόλου στο δεύτερο μέρος, ενώ είχε παίξει όλη την δεύτερη περίοδο.

Η χρησιμοποίηση του Γκριγκόνις στο τελευταίο δεκάλεπτο, όταν πέρασε έξω ο Όσμαν για να πάρει μια ανάσα, ήταν επίσης περίεργη. Ο Λιθουανός, είναι φανερά εκτός ρυθμού και εκτός κλίματος και η παρουσία του χωρίς ρόλο, δεν δίνει τίποτα στην ομάδα. Μπαίνει μέσα για να παίξει άμυνα (;), επίθεση (;), κανείς δεν ξέρει. Από την άλλη ο Καλαιτζάκης, ήταν θετικός όσο έπαιξε στην δεύτερη περίοδο, αλλά μετά είδε και αυτός όλο το παιχνίδι από τον πάγκο.

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Οι αποστάσεις στην βαθμολογία είναι μικρές, τίποτα δεν έχει χαθεί, αρκεί να αλλάξουν κάποια πράγματα. Ο κόουτς Αταμάν, έχει αποδείξει ότι μπορεί να φτιάξει winning ομάδες, αρκεί να αναθεωρήσει και αυτός κάποια πράγματα στο μυαλό του, που είναι εμφανές ότι δεν αποδίδουν τώρα. Κυρίως στον καταρτισμό των πεντάδων αλλά και στην εύρεση ενός plan B, όταν δεν δουλεύει το αρχικό πλάνο.  

Πρωτότυπο άρθρο