Από sdna.gr
Το «τριφύλλι» πήγε στο ΣΕΦ να παίξει έναν τελικό. Αλλά στην πραγματικότητα δεν ήταν έτοιμο για να δώσει ένα παιχνίδι που θα του άλλαζε άρδην τη βαθμολογική κατάσταση. Δεν μπήκε ποτέ με συγκέντρωση και το... μαχαίρι στα δόντια και όταν οι πορτοκαλί ξεκίνησαν την αποστολή τους έχασε σημαντικό έδαφος.
Η εικόνα δεν είχε καμία σχέση με αυτή του Κυπέλλου. Δεν έχει να κάνει με τις διαφορές στο Final-8, ούτε με την εικόνα στον τελικό με τον Ολυμπιακό, που ήταν για 20 πόντους. Έχει να κάνει με την προετοιμασία και τον τρόπο που αντιμετώπισε ο Παναθηναϊκός το ματς.
Στην πραγματικότητα έκανε ό,τι ακριβώς ήθελε ο Ολυμπιακός για να γίνει η αποστολή του πιο εύκολη και να καταφέρει να πάρει τη νίκη. Και κάπου εδώ οι «πράσινοι» ήρθαν για τα καλά με την πλάτη στον τοίχο, με τα περιθώρια να έχουν στενέψει για τα καλά και τη συνθήκη να είναι άκρως επικίνδυνη.
Τετράδα στην παρούσα φάση δεν υπάρχει καν για τον Παναθηναϊκό. Απέχει 3 νίκες και μπορεί να έχει διπλώσει τη Ρεάλ, αλλά σενάριο πλεονεκτήματος έδρας είναι ουτοπικό. Ο ξεκάθαρος στόχος είναι μία θέση στην 6άδα, που θα τον κάνει να αποφύγει τα play in και να παίξει με μειονέκτημα στα πλέι οφ.
Το «τριφύλλι» πήγε στην Κρήτη, έδειξε τι ακριβώς πρέπει να κάνει και ποια θα πρέπει να είναι η νοοτροπία του κι έκτοτε μπήκε και πάλι σε mood να κάνει τα ακριβώς αντίθετα. Σαν να θέλει να βάλει τα χέρια του και να βγάλει τα μάτια του και να κάνει τη ζωή του ολοένα και πιο δύσκολη.
Και για να πάμε στο κομμάτι της διαιτησίας. Κι εκεί έχει μερίδιο ευθύνης ο Παναθηναϊκός. Όλα αυτά τα χρόνια η κατάσταση δεν έχει αλλάξει. Έφυγε ο Μπερτομέου, που ξαφνικά ένα πρωί όλοι κατάλαβαν ποιος είναι, ήρθε ο Μποντιρόγκα και όλα συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο. Κάποια μάλιστα έγιναν ακόμα χειρότερα στα παιχνίδια των βασικών ανταγωνιστών του Παναθηναϊκού διαμορφώνοντας μια στρεβλή συνθήκη που έγινε πια συνήθεια.
Δεν ζητάει κανείς από τους «πράσινους» εύνοια, δεν θέλει να φτάσει σε σημεία να γελάει μαζί του όλη η Ευρώπη για να πάει απλώς στο Final Four έχοντας καταδυναστεύσει τους πάντες και να κάνει 0/4. Ζητάει απλώς να σφυρίζουν οι διαιτητές αυτά που βλέπουν. Που αυτή την στιγμή είτε κάνουν πως δεν βλέπουν, είτε φαντάζονται.
Η απόφαση να κατέβει το λάβαρο με τον Μποντιρόγκα από το «T-Center» είναι καθαρά ένδειξη διαμαρτυρίας. Και πάνω από όλα δεν έχει να κάνει με τον παίκτη Ντέγιαν, αλλά με τον θεσμικό παράγοντα και πρόεδρο της Euroleague. Ο σεβασμός δεν μπορεί να είναι μονόπλευρος. Θέλει μία αμφίδρομη σχέση. Εκτός αν ο Μποντιρόγκα όντως δεν μπορεί να αλλάξει κάτι από το κατεστημένο του Μπερτομέου, οπότε μπορεί εύκολα κι ανθρώπινα να παραιτηθεί.
Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Κι αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Ο Αταμάν και οι παίκτες θα πρέπει να δείξουν ποιοι είναι και η διοίκηση του Παναθηναϊκού να βρει οποιονδήποτε τρόπο για να επέλθει η ισονομία. Είτε αν κατεβάσει το λάβαρο, είτε αν κατεβάσει κυβερνήσεις και διοικήσεις όπως έκανε με τον Μπερτομέου. Είναι η ώρα του σκληρού ροκ κι ο DPG έχει δείξει ότι μπορεί να το εφαρμόσει όπου χρειαστεί αν πρέπει να προασπίσει τα συμφέροντα του συλλόγου.
Και οι «πράσινοι» έχουν μπροστά τους παιχνίδια που «καίνε» και δεν υπάρχει περιθώριο λάθους από κανέναν.
Όσον αφορά την τακτική προσέγγιση του ματς ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του. Γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε ο Τολιόπουλος. Γιατί έμεινε εκτός 12άδας ο Καλαϊτζάκης. Την ίδια στιγμή που ο Ολυμπιακός είχε πρόβλημα στον άσο και ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός δεν πίεσε ποτέ τους «ερυθρόλευκους» στο σημείο που πονούσαν. Θέματα προς συζήτηση...
Φυσικά θα είναι μεγάλο boost η επιστροφή του Λεσόρ. Και ψυχολογικά, αλλά και αγωνιστικά, ανάλογα με την κατάσταση που βρίσκεται ο Γάλλος σέντερ. Και το «T-Center» πραγματικά θα σειστεί κόντρα στη Ζαλγκίρις για τον Ματίας. Το θέμα είναι να ταρακουνηθούν άπαντες για να μην φτάσει ο Παναθηναϊκός στο φάσμα μίας ιστορικής αποτυχίας.