Στα 10 χρόνια μνημονίων του Παναθηναϊκού Α.Ο., ο ανύπαρκτος ως τότε στα ερασιτεχνικά σπορ Ολυμπιακός βρήκε την ευκαιρία να δυναμώσει. Έμαθε ξαφνικά τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, πέρα από το πόλο και το βόλεϊ ανδρών. Αγόρασε πρωταθλήτριες ομάδες στο μπάσκετ γυναικών (Ελληνικό), χάντμπολ (ΙΕΚ Ξυνή), στο βόλεϊ γυναικών ήταν φτωχός συγγενής. Μοναδικός σκοπός οι τίτλοι. Έτοιμοι.

Παίζοντας χωρίς αντίπαλο στις περισσότερες περιπτώσεις, καθώς ο «αιώνιος» έδινε «μάχη» με τον εαυτό του. Για να κρατηθεί όρθιος οικονομικά πρώτα απ’ όλα. Μέχρι που ήρθε ο Γιαννακόπουλος, το νερό μπήκε στο αυλάκι και οι «πράσινοι» επέστρεψαν.

Είχαν χαμηλότερα μπάτζετ από τον Ολυμπιακό, οπότε αυτό του έδινε το δικαίωμα να κατακτά τίτλους ακόμη. Όχι με τη συχνότητα και την ευκολία που το έκανε στα «μαύρα» χρόνια των «πράσινων». Αληθινά όμως. Γιατί όλα έχουν τα πάνω και τα κάτω τους. Μεγάλο σε κάνει η αντοχή στα άσχημα, όχι η επίδειξη στα εύκολα.

Φτάνουμε στο σήμερα. Οι «πράσινοι» σταθερά κάθε χρόνο ισχυροποιούν το μπάτζετ τους. Το αυξάνουν, με αποτέλεσμα να εξαφανίζουν τελείως την ψαλίδα που έμοιαζε τεράστια πριν κάποια χρόνια. Κι επειδή στον Παναθηναϊκό ο αθλητισμός είναι πριν από όλα τα άλλα, έχουν την τεχνογνωσία να δημιουργούν καλύτερα από τον «αιώνιο» αντίπαλο. Υπάρχει μεράκι, αγάπη που προέρχεται από τον κόσμο και καταλήγει στην πηγή. Στις ομάδες, τους παίκτες, τις αθλήτριες και όσους στελεχώνουν τα τμήματα.

Μίκρυνε ή εξαφανίστηκε η διαφορά στο μπάτζετ στο μπάσκετ γυναικών; Τα αποτελέσματα είναι 3-0 για τον Ολυμπιακό κι άλλο ένα 3-0 από τον Αθηναϊκό.

Έγινε το ίδιο στο βόλεϊ, ανδρών και γυναικών; Μία απ’ τα ίδια. Ακόμη και στο πόλο πλέον οι «πράσινοι» είναι κάτι παραπάνω από υπολογίσιμη δύναμη. Σε ένα άθλημα όπου σαφώς ο Ολυμπιακός έχει το know how. Αλλά κι αυτό μάλλον το διαθέτει μόνο όταν παίζει μόνος του, χωρίς αντίσταση.

Μπροστά σε όλα αυτά, οι «ερυθρόλευκοι» δείχνουν ανήμποροι παρά τα τρελά κέρδη που έχουν από την ποδοσφαιρική ομάδα. Παρακολουθούν τον Παναθηναϊκό αργά, σταθερά και με σίγουρα βήματα, να προχωρά. Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, όπως με την ανεύρεση εδρών για να αγωνιστεί. Σε αντίθεση με εκείνους καθώς έχουν τα προνόμια να τους νοικιάζουν κλειστά με 800 ευρώ το μήνα στο Ρέντη ή να τους επιτρέπουν να παίζουν στο βοηθητικό του ΣΕΦ.

Τι ακολουθεί; Ο Βοτανικός. Μια παράμετρος που για τον Παναθηναϊκό διαφοροποιεί εντελώς τα δεδομένα και τις δυνατότητες. Και στον Ερασιτεχνικό αθλητισμό. Όταν σε μπάτζετ και φυσικά αθλητικές δυνατότητες, δεν έχουν κάτι να ζηλέψουν οι «πράσινοι» από τον Ολυμπιακό σε αυτή την εποχή τους, τι θα συμβεί μόλις μπουν στη νέα εποχή και επίσημα; Η λογική δείχνει ότι θα μπούμε σε κυριαρχίες δεκαετιών όπως προ 2010…

Κάπως έτσι το σκέφτηκαν και στον Πειραιά, με αποτέλεσμα να ακολουθούν τη γνωστή τακτική της προπαγάνδας. Όταν δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τον αιώνιο, παλεύουν να βρουν τρόπους να μειώσουν την επιτυχία τους.

Την προηγούμενη φορά στη Λεωφόρο τους έφταιγε η κάπνα απ’ τα τσιγάρα. Τώρα κουβάλησαν γνωστούς οργανωμένους οπαδούς σε αγώνες κεκλεισμένων των θυρών. Και μόλις δημιουργηθεί ένταση, προβάλουν το γεγονός για να φανούν ως θύματα. Άτομα ταυτοποιημένα που δεν έχουν ξαναπάει ποτέ στη Λεωφόρο, σε ανοιχτό γήπεδο, βρήκαν τρόπο να προκαλέσουν με την παρουσία τους τώρα που ήταν κεκλεισμένων. Με συνέπεια να συγκεντρωθούν οπαδοί του Παναθηναϊκού απέξω που δεν πείραξαν καμία κοπέλα όπως λέει η αισχρή προπαγάνδα του ΠΣΑΚ και του Ολυμπιακού.

Οπαδικές διαφορές ήταν και κάποιοι έβαλαν τα κορίτσια μπροστά για να τις λύσουν.

Την ίδια ώρα μάλιστα που ακούγονται μέσα από το λεωφορείο παραινέσεις για να σταματήσουν οι χειρονομίες και να συνεχιστεί η βιντεοσκόπηση. Λες και το είχαν… δουλέψει στην προπόνηση και το περίμεναν. Χειρονομίες που ξεκίνησαν από την ώρα που έφτασαν στο γήπεδο.

Τα «θύματα» είναι τα ίδια που ως σύλλογος δεν αντέδρασαν στην επίθεση που δέχτηκε προπονητής στο πόλο του Παναθηναϊκού. Τα ίδια «θύματα» που ανάγκαζαν αθλήτριες να τρέξουν και να μην ολοκληρώσουν τις συνεντεύξεις τους. Επειδή έκαναν το λάθος να νικήσουν στην έδρα του Ολυμπιακού πριν 4 μήνες.

Όλες αυτές οι κινήσεις πανικού δείχνουν την παραδοχή του τέλους μιας εποχής. Εκείνης που έτρεχαν μόνοι τους και το περηφανεύονταν. Πλέον, η αθλητική ισχυροποίηση του «αιωνίου», τους κάνει να αντιλαμβάνονται πως δεν μπορούν να ακολουθήσουν. Οπότε μέσω της προπαγάνδας, απλά προσπαθούν να στρέψουν αλλού την προσοχή.

Γιατί κάπως έτσι, δεν δίνεται η σημασία που πρέπει στο άνετο 3-0 του Παναθηναϊκού. Το 90-70 σε αγώνα κεκλεισμένων των θυρών. Χωρίς να έχει κανείς να πει πως ενοχλήθηκε απ’ το παραμικρό. Δεν έδωσαν την ευκαιρία ούτε στους διαιτητές του Λιόλιου να κάνουν τα δικά τους

Πρωτότυπο άρθρο