Από sdna.gr
Ο Παναθηναϊκός κέρδισε πολύ εύκολα την Έφες και ολοκλήρωσε την κανονική περίοδο στην Ευρωλίγκα, όπου πήρε την έβδομη θέση. Σίγουρα το καλοκαίρι, όταν οι πράσινοι, έχτισαν το ρόστερ τους, αν τους έλεγε κάποιος ότι θα παίξουν στα play-in, θα τον κοιτούσαν περίεργα, όμως αυτό συνέβη και δεν μοιάζει και τόσο περίεργο σε σχέση με την εικόνα που έβγαζε ο Παναθηναϊκός στα περισσότερα παιχνίδια.
Πάντα, ένα πρώτο στοιχείο που πρέπει να έχουν οι τοπ ομάδες αυτής της δύσκολης διοργάνωσης, είναι η σταθερότητα. Είναι πάρα πολύς ο καιρός που διαρκεί, είναι πολλοί οι αγώνες και σίγουρα όλες οι ομάδες θα έχουν τα πάνω και τα κάτω τους. Όμως, οι πράσινοι, δεν μπόρεσαν να βρουν σε κανένα σημείο της σεζόν, ένα μίνιμουμ στάνταρ απόδοσης και για αυτό έκαναν κάποιες ήττες που του στοίχισαν. Τα πραγματικά καλά παιχνίδια του τριφυλλιού είναι μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού, αλλά τα μέτρια προς κακά είναι σαφώς πολύ περισσότερα. Ειδικά κάποιες ήττες με κάτω τα χέρια, έδειξαν μια πολύ άσχημη εικόνα.
Ο κόουτς Αταμάν, ίσως στην πιο μπερδεμένη χρονιά των τελευταίων χρόνων, δεν κατάφερε σε κανένα σημείο της σεζόν, να σταθεροποιήσει κάποια σχήματα και χτίσει κάποιες σταθερές. Σε άλλα ματς ο Παναθηναϊκός, έπαιζε καλή άμυνα και είχε πρόβλημα στην επίθεση, ενώ το τελευταίο διάστημα και μετά την έλευση του Χέις-Ντέιβις, ήταν πυρηνοκίνητος στην επίθεση, αλλά από τις χειρότερες άμυνες στην Λίγκα. Αυτή η ανισορροπία, εμφανίζεται σε πολλά κομμάτια του παιχνιδιού του και είναι ο λόγος που βρέθηκε στην έβδομη θέση. Το μπάσκετ που έπαιξαν οι πράσινοι, σίγουρο δεν αντικατοπτρίζει την ποιότητα που έχει το ρόστερ και πρόκειται για ένα μεγάλο underperform που αντανακλάται και στα αποτελέσματα.
Φυσικά σε όλα αυτά ευθύνη έχει ο κόουτς Αταμάν, γιατί δεν κατάφερε να πάρει από το ρόστερ του αυτά που μπορεί, δεν μπόρεσε να βρει λειτουργικά σχήματα, επέμενε σε πράγματα που εμφανώς δεν βγαίνανε και φτάσαμε ως εδώ.
Άλλο πρωτάθλημα από εδώ και πέρα
Το καλό για τον Παναθηναϊκό, είναι ότι από εδώ και πέρα τίποτα από όσα έχουν γίνει δεν έχουν σημασία. Πλέον υπάρχουν τα play-in και μετά τα play-off, εκεί που οι ομάδες καλούνται να παίξουν τα καλύτερα τους παιχνίδια για να πάνε στο Φάιναλ-4. Ο Παναθηναϊκός, ως οργανισμός, ζει και αναπνέει για τέτοιες καταστάσεις, έχει την τεχνογνωσία και είμαι βέβαιος ότι από εδώ και πέρα θα εμφανιστεί όπως πρέπει. Θα ρωτήσει κάποιος φτάνει μόνο αυτό; Όχι σίγουρα δεν φτάνει, πρέπει να παίξει και μπάσκετ αξιώσεων η ομάδα, όμως αν κάποιος αφήσει στην άκρη τα αποτελέσματα το τελευταίο διάστημα, που δεν είναι κακά, αλλά δεν είναι και ιδανικά, θα δει ότι οι πράσινοι έχουν παρουσιάσει βελτίωση στο παιχνίδι τους.
Πέτυχαν 6/8 νίκες ενώ έχασαν μία έβδομη στην Σόφια, σε ένα παιχνίδι που ήλεγχαν για 30 λεπτά. Γενικά ο Παναθηναϊκός, δείχνει να έχει βρει τους ρόλους του στην επίθεση, που ήταν κάτι προβληματικό σε όλη την σεζόν. Ο Ναν, παρά την κριτική που δέχεται για τα τελευταία παιχνίδια, θεωρώ ότι αν εξαιρέσουμε την Βαρκελώνη, κάνει αυτό ακριβώς που χρειάζεται η ομάδα. Δεν κάνει κατάχρηση ντρίπλας ή προσπαθειών, έχει 31 ασίστ σε οκτώ παιχνίδια, μοιράζει την μπάλα όταν πρέπει και κάνει χαρούμενους τους συμπαίκτες του. Υπάρχει πάρα πολύ ποιότητα στην επίθεση των πρασίνων, για να παίζει μόνος του ο Ναν και φαίνεται να το έχει αντιληφθεί. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι στα τελευταία παιχνίδια, ο Παναθηναϊκός έχει εκτοξεύσει το ποσοστό του στο τρίποντο, στο 40.7%, αφού η μπάλα γυρίζει, την ακουμπάνε πολλά χέρια και οι παίκτες έχουν ρυθμό να πάρουν τα σουτ, έχοντας σταματήσει να κάνουν τα τρόλεϊ, πάνω κάτω κοιτώντας απλά ένα κεντρικό πικ εν ρολ του Ναν.
Αν λοιπόν έχει βρει την συνταγή στην επίθεση, το πρόβλημα που υπάρχει στην άμυνα θα πρέπει να βρει τρόπους να το καμουφλάρει. Σίγουρα δεν θα γίνει ποτέ μια κορυφαία αμυντική ομάδα, γιατί αυτό είναι και δομικό θέμα, όμως θα πρέπει να βρει τα κατάλληλα σχήματα που θα δίνουν μεγαλύτερη σιγουριά. Δηλαδή, το να παίζουν μαζί ο Σορτς με τον Σλούκα, δεν βοηθάει κανέναν, ίσα ίσα τους κάνει να εκτίθενται ακόμα περισσότερο. Εφόσον ο προπονητής έχει κατασταλάξει με ποιους θα πάει και πότε, είναι σημαντικό να βρει και τους κατάλληλους συνδυασμούς πεντάδων.
Η Μονακό, είναι μια ομάδα που δεν την θέλεις σε μονό αγώνα. Μπορεί να παίζει με οκτώ παίκτες, αλλά κάποιες φορές λένε οι προπονητές less is more. Όταν οι παίκτες γνωρίζουν ότι δεν θα βγουν αλλαγή, αν κάνουν κάποιο λάθος, παίζουν πιο ελεύθερα και μπορούν να γίνουν πιο επικίνδυνοι. Αν σε αυτό προσθέσουμε ότι αυτοί οι 7-8 παίκτες της Μονακό, έχουν τρομερή ποιότητα και είναι έμπειροι, τότε καταλαβαίνουμε ότι θα χρειαστεί πολύ μεγάλη προσπάθεια και ένα καλό τακτικό πλάνο, για την αναχαίτιση της. Προσωπικά, πιο δύσκολο βλέπω αυτό το ένα παιχνίδι, παρά το αντάμωμα με την Βαλένθια στην συνέχεια, για αυτό ο Παναθηναϊκός πρέπει να δείξει το καλό και στιβαρό του πρόσωπο, να πάρει την νίκη και μετά να ετοιμαστεί για τους Ισπανούς.
ΥΓ. Πολύ σημαντική η επιστροφή του Ρογκαβόπουλου, ειδικά σε αυτήν την κατάσταση που εμφανίστηκε χθες. Ο Έλληνας φόργουορντ, μπορεί να είναι ο X-factor για την συνέχεια, καθώς και «αχάμπαρος» είναι και μεγάλα σουτ μπορεί να βάλει.