Έχει γίνει κάτι στο μπάσκετ τον τελευταίο καιρό; Υπήρξε κάποια εξέλιξη που ταράζει συθέμελα το άθλημα; Κάτι που να καθιστά όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον αμφιβόλου καθαρότητας; Όσοι διαβάζετε SDNA γνωρίζατε, γνωρίζετε και θα γνωρίζετε τα πάντα. 

Το ίδιο συμβαίνει και με κάποιες γωνιές ενημέρωσης που συνεχίζουν να τιμούν το ρόλο τους προς το κοινό που τους εμπιστεύεται. Δυστυχώς όμως, δεν ισχύει για όλους. Παράλληλα, έρχεται η… σιωπή να μας αποδείξει και το πώς λειτούργησε ως τώρα το σύστημα Λιόλιου. 

Ομερτά. Σιωπή. Ούτε τσιμουδιά. Όσοι τολμούσαν να παραπονεθούν, «πνιγόταν» η φωνή τους. Αν συνέχιζαν, απλά τους έβγαζαν τρελούς. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, μια «ξερή» αναφορά κάπου χαμηλά. «Κατήγγειλε», «υποστηρίζει», «φωνάζει». Μέχρι εκεί. Μην παίρνει και θάρρος θεωρώντας πως η φωνή του θα ακουστεί. 

Οι αναλύσεις των πάντων, έγιναν αναλύσεις του τίποτα. Απασχολούν ανούσια πράγματα μπροστά στο «σεισμό» που συντελείται. Και δεν είναι ο… κύριος. 

Έτσι ακριβώς γιγαντώθηκε ο Λιόλιος. Έτσι έγινε αλαζόνας. Έβλεπε πως με εύκολους τρόπους, μπορεί να εξασφαλίζει τη σιωπή. Ήταν ικανός να διαφημίζεται για αστειότητες, όπως το σβήσιμο κεριών σε μια τούρτα στην προπόνηση της Εθνικής. Ενώ κρυβόταν η επιστολή διεθνών αθλητών ή αντιμετωπιζόταν σα να είναι μια… αστειότητα. 

Ακόμη και μετά τον πάταγο και τις εξελίξεις που έφερε η καταγγελία της ΚΑΕ Μαρούσι, οι 43 βολές του Κολοσσού στο ματς με την ομάδα του Ηλία Παπαθεοδώρου, δεν ξένισαν κανέναν. Τους φάνηκαν φυσιολογικό νούμερο. Λες και αγωνιζόταν η Λιμόζ του Μάλκοβιτς και επιστράτευσε μόνο το ξύλο για να πάει το ματς στους 60 πόντους και να νικήσει. 

Η προστασία του συστήματος, είναι συνολική. Ξεδιπλώνεται μπροστά μας και πείθεται ακόμη και ο πλέον δύσπιστος. Δεν μπορεί κανείς λογικός άνθρωπος που ασχολείται με το μπάσκετ στην Ελλάδα, να θεωρεί σημαντικότερη την ανάλυση των ζευγαριών Φενέρ-Ζαλγκίρις και Ρεάλ-Χάποελ, απ’ το γεγονός πως ο υπουργός αρμόδιος σε θέματα αθλητισμού, παρέπεμψε τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας μπάσκετ στον Εισαγγελέα και την ΕΕΑ. 

Ισως πάλι οι πόντοι του Βεζένκοφ να έχουν μεγαλύτερη αξία από έναν πρόεδρο ΕΟΚ που ξέρει τους διαιτητές πριν το μάθουν οι ίδιοι. Ας μην κολλάμε σε κάτι πράγματα μικρά. 

Όσο περισσότερες είναι οι αποκαλύψεις, τόσο πιο βαθιά θα βάζουν το κεφάλι τους στο χώμα. Στρουθοκαμηλίζοντας το μεγαλύτερο σκάνδαλο που γνώρισε ποτέ ο χώρος του μπάσκετ. Αυτό το άθλημα που όλοι λατρεύουν, υπηρετούν, σέβονται και τους ενδιαφέρει η ηρεμία του. Πώς την εξασφαλίζουν όταν αφήνουν τον λύκο μέσα στα πρόβατα, το γνωρίζουν εκείνοι. 

Ίσως να είναι κομματικό ζήτημα. Ίσως οπαδικό και εξυπηρέτηση συμφέροντος ομάδας ή ομάδων. Ίσως προσωπικό για κάποιους. Ίσως οικονομικό. Η αξιοπρέπεια δεν αγοράζεται στα περίπτερα. 

Όποιος κι αν είναι ο λόγος, η αλήθεια όσο κι αν την κρύψεις, είναι σαν το φως. Βρίσκει τρόπο να ξεγλιστρήσει. Από την παραμικρή χαραμάδα που μπορεί να προκύψει. 

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη και Μέσα, αλλά και άνθρωποι, που δεν θέλουν να ζουν με κλειστά παντζούρια και κουρτίνες. Το φως της αλήθειας «καίει» τους παρανόμους, τους αλαζόνες και εκείνους που θεωρούν πως μπορούν να κοροϊδεύουν τους πάντες για πάντα. 

Ο επικοινωνιακός μηχανισμός, είναι πλέον αδύναμος. Είναι σιωπηλός. Δεν μπορεί να υπερασπιστεί σε θεωρητικό επίπεδο. Πρακτικά το κάνει. Γιατί η σιωπή είναι συνενοχή και σε αυτή την περίπτωση. Όταν το βουλώνεις ή ασχολείσαι με λεπτομέρειες μπροστά στην ουσία, είσαι κι εσύ συμμέτοχος στο σύστημα και στην παρανομία. 

Λίγοι; Δακτυλοδεικτούμενοι; Έτσι είναι ακόμη καλύτερος ο θρίαμβος της αλήθειας, της καθαρότητας κόντρα στη βρωμιά. Ας μείνει απέναντι η Ομερτά, η σιωπή και το… άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά. 

Πρωτότυπο άρθρο