Από sdna.gr
Όποτε εμπλέκονται οι αιώνιοι σε κάτι που αφορά την Euroleague, αυτόματα ξεσπούν διαφωνίες. Δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία στο παραμικρό, χωρίζονται οι πάντες σε παρατάξεις ανάλογα το χρώμα που προτιμούν ή αυτό που αντιπαθούν λιγότερο – αν δεν είναι Παναθηναϊκοί ή Ολυμπιακοί – με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εντάσεις ακόμη κι εκεί που τα πάντα είναι ξεκάθαρα. Όπως το φετινό βραβείο MVP.
Ο Σάσα Βεζένκοφ αναδείχθηκε ο πολυτιμότερος της regular season στην Ευρωλίγκα. Παρέλαβε το βραβείο του και του αξίζουν συγχαρητήρια. Χωρίς αυτά να λέγονται τυπικά. Ο παίκτης του Ολυμπιακού άξιζε πέρα για πέρα τη συγκεκριμένη διάκριση με την παρουσία του αυτούς τους μήνες που έχουμε δει μπάσκετ στο υψηλότερο ευρωπαϊκό επίπεδο για το 2025-26.
Δεν παίζει σε μία από τις δύο θέσεις που συνήθως συγκεντρώνουν περισσότερες πιθανότητες για να ξεχωρίσουν. Γκαρντ ή σέντερ δηλαδή. Πάουερ φόργουορντ με ζηλευτή ικανότητα στο σουτ, υψηλό μπασκετικό IQ, έφεση στο ριμπάουντ. Ένα «πακέτο» που τον έβγαλε πρώτο σκόρερ, τον ανέδειξε ως κορυφαίο της ομάδας που τερμάτισε πρώτη στη regular season και χωρίς καμία αμφιβολία άξιζε να είναι ο MVP.
Πέρα απ’ το αγωνιστικό σκέλος, υπάρχει και η προσωπικότητα. Ο χαρακτήρας. Ένα παιδί που μένει μακριά από την τοξικότητα. Δείχνει σεβασμό στις δηλώσεις του, δεν εμπλέκεται σε κόντρες, οι αντίπαλοι τον αναγνωρίζουν. Ακόμη και οι ελάχιστες φορές που μπορεί να ξέφυγε απ’ τον προσωπικό του κανόνα, ήταν εκείνες που τον επιβεβαιώνουν.
Η αναγνώρισή του από τους αντιπάλους, ίσως να είναι και το μεγαλύτερο παράσημό του. Πολλοί στέκονται στον τρόπο που κερδίζει βολές στους αγώνες, θέλοντας να εντοπίσουν το αρνητικό πάνω του. Ακόμη κι αυτό όμως, δεν είναι δική του ευθύνη. Αγωνίζεται με τον τρόπο του, σε μια ομάδα η οποία σαφώς έχει ευνοϊκή αντιμετώπιση από τους διαιτητές. Δεν θα μπορούσε ποτέ να απαρνηθεί τα σφυρίγματα. Αν και επαναλαμβάνουμε, το να στεκόμαστε τόσο στη διαιτησία αναφορικά με την ανάδειξή του σε MVP, είναι άδικο για τον αθλητή και τον άνθρωπο Βεζένκοφ.
Ασφαλώς αυτό που ισχύει είναι πως χωρίς την βοήθεια των «πορτοκαλί», ίσως να είχε 4-5 νίκες λιγότερες ο Ολυμπιακός. Αυτό δεν θα τον καθιστούσε λιγότερο άξιο για να πάρει το βραβείο του MVP.
Ίσως μάλιστα να είναι σημαντικότερο το γεγονός πως ανήκει σε έναν τέτοιο οργανισμό και ξέρουμε πως ποτέ του δεν θα έλεγε «εγώ τιναζόμουν, αυτοί γιατί το έδιναν;». Οι συναθλητές του, οι προπονητές, ο μπασκετικός κόσμος στο σύνολό του, τον αναγνωρίζει ως μεγάλη αξία. Απόλυτα δίκαια. Γι’ αυτό πήρε και το δεύτερο MVP της καριέρας του. Άξια και δικαιωματικά.