Yπενθυμίζουμε πως ο Έλληνας τεχνικός οδήγησε τον ΠΑΟΚ στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος το 1995 και ήταν μέλος του τεχνικού επιτελείου του «Δικεφάλου του Βορρά» τη χρονιά της κατάκτησης του Κυπέλλου Κυπελλούχων (1991).

Αναλυτικά είπε:

Για το ότι ο ΠΑΟΚ διεκδικεί ευρωπαϊκό τίτλο στα 100 του χρόνια: «Είναι λίγο ιδιαίτερες στιγμές, γιατί ο ΠΑΟΚ γιορτάζει τα 100 του χρόνια. Το τμήμα του ποδοσφαίρου απέτυχε δυστυχώς στους δύο στόχους που είχε, το βόλεϊ το παλεύει με τον Παναθηναϊκό και έμεινε το μπάσκετ που μπορεί στα 100 αυτά χρόνια να δώσει έναν ευρωπαϊκό τίτλο. Θα είναι πάρα πολύ σημαντικό να ακουστεί στις μετέπειτα γενιές πως στα 100 χρόνια το μπάσκετ του ΠΑΟΚ έφερε ευρωπαϊκό τρόπαιο».

Για τον δεύτερο τελικό με τη Μπιλμπάο: «Είναι δύσκολο ματς. Γενικά οι ισπανικές ομάδες δυσκολεύουν τις ελληνικές, σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο. Το +6 δε δίνει κάποια εγγύηση, αλλά δεν είναι και κακή διαφορά. Και στη Μούρθια, που στο πρωτάθλημα ήταν 3η, το +6 δεν της έφτανε. Ο ΠΑΟΚ έπαιξε πάρα πολύ καλά σε εκείνο το παιχνίδι. Η Μπιλμπάο έχει μια… παράδοση από πέρυσι, κέρδισε και τα φετινά ματς στους “16”. Το +6 είναι… μυστήρια διαφορά. Μπορεί η Μπιλμπάο να νικάει με 12 πόντους, να έχει σίγουρη την πρόκριση και στο τελευταίο λεπτό με δύο σουτ να πάει στους πέντε η διαφορά και, αντιστοίχως, μπορεί η Μπιλμπάο να είναι μπροστά με έναν πόντο, να βάλει δύο σουτ και να πάει +7. Δεν είναι σκορ ασφαλείας ούτε για τη μία ομάδα ούτε για την άλλην».

Για το ποιο θα είναι το «κλειδί» για τον ΠΑΟΚ στη ρεβάνς: «Στο ματς με τη Μούρθια ο ΠΑΟΚ ήταν καλός γιατί πήρε πολλά ριμπάουντ. Πολύ μεγάλη διαφορά εκεί, που σημαίνει ανανεώσεις επιθέσεων. Στον πρώτο τελικό με τη Μπιλμπάο είδαμε πως ο ΠΑΟΚ έχασε αρκετά ριμπάουντ, συν το γεγονός ότι, παίζοντας στην έδρα του, έκανε πάρα πολλά λάθη. Η Μπιλμπάο έχει μια “καυτή” έδρα, θα υπάρχει πίεση στον ΠΑΟΚ απ’ τον κόσμο, ωστόσο την ίδια πίεση είχε και στη Μούρθια και ανταπεξήλθε πάρα πολύ καλά. Δε μπορείς να πεις ότι έχουν σίγουρα ένα πλεονέκτημα οι γηπεδούχοι. Ο ρυθμός είναι πολύ σημαντικός. Αν ο ΠΑΟΚ καταφέρει να ελέγξει τον ρυθμό, νομίζω ότι τα πράγματα θα είναι πολύ καλά για την ομάδα μας».

Για το αν οι παίκτες μπορεί να έχουν παραπάνω πίεση για τον τίτλο λόγω των 100 χρόνων: «Μπορεί να υπάρχει μια πίεση, αλλά όλη αυτή η ψυχολογία και η φιλοσοφία έχει να κάνει με το πώς είναι δομημένη η ομάδα. Έχει να κάνει με τον προπονητή και το πώς εκείνος περνάει τα μηνύματα στους παίκτες. Εκτός απ’ τα 100 χρόνια, που είναι ένα μεγάλο κίνητρο, υπάρχει και το προσωπικό κίνητρο. Οι παίκτες δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό γιατί κάποιος εκτός κερκίδας τους βλέπει και αυτός αποφασίζει αν “αύριο” θα συνεχίσουν να έχουν δουλειά στον ΠΑΟΚ ή θα ψάχνουν για άλλη ομάδα. Ναι μεν μπορεί να υπάρχει μια πίεση να δώσουν κάτι στη γιορτή των 100 χρόνων, αλλά είναι και το προσωπικό κίνητρο. Θέλουν να παίξουν και να αποδώσουν καλά, θέλουν να δώσουν έναν τίτλο, έτσι ώστε να έχει το κίνητρο και ο προπονητής να κρατήσει κάποιους παίκτες».

Για τη μετάβαση του Παντελή Μπούτσκου από assistant coach σε πρώτος προπονητής, κάτι που βίωσε και ο ίδιος το 1995: «Σίγουρα το άγχος και η πίεση είναι τρομακτικά. Για τον Παντελή όταν ήταν βοηθός του Ζντοβτς δεν έλεγε κανείς τίποτα. Όχι ότι ο assistant coach είναι ασήμαντος παράγοντας στην οργανωτική δομή της ομάδας ή στο τι προσφέρει, αλλά είναι ένα μέλος του staff. Απ’ τη στιγμή που αναλαμβάνει πρώτος προπονητής, ένα λάθος, ένα time-out, μία ήττα, οτιδήποτε αρνητικό μπορεί να φέρει μεγάλη κριτική. Σίγουρα σε αυτήν τη μετάβαση, ειδικά για μια ομάδα που “κυνηγάει” τίτλο, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Η πίεση σίγουρα είναι μεγάλη, αλλά θα πρέπει να ξέρει πως είναι προσωρινά εκεί, κάνει το καθήκον του και, από ‘κει και πέρα, θα έρθει κάποιος άλλος στον οποίον έχει δείξει το τι αξίζει. Εγώ ήμουν πρώτος βοηθός, δεύτερος βοηθός, μάνατζερ, φροντιστής, πέρασα από πολλά στάδια. Σίγουρα το να κάθεσαι όρθιος μπροστά και να αναλαμβάνεις κάποιες αποφάσεις που μπορούν να καθορίσουν μια τελευταία επίθεση είναι πάρα πολύ σημαντικό και τελείως διαφορετικό. Απ’ την άλλη πλευρά, όμως, είναι μοναδικές οι στιγμές. Εγώ ξεκίνησα με την πορεία που είχαμε το 1991 σαν βοηθός, αλλά μού δόθηκε μέσω του ΠΑΟΚ η στιγμή να παίξω έναν τελικό Κυπέλλου με αντίπαλο τον Πανιώνιο του Ίβκοβιτς και να τον κατακτήσω. Αυτό μού έχει μείνει. Ναι μεν το 1991 ήταν πολύ πιο μεγάλη επιτυχία, αλλά εκεί ήμουν βοηθός. Μακάρι να έρθει η κατάκτηση του FIBA Europe Cup και για τον ΠΑΟΚ και για τον Παντελή. Θα είναι τεράστια επιτυχία, γιατί πιστεύω πως, ό,τι και να γίνει, το προπονητικό team θα παραμείνει το ίδιο, ειδικά με την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού και την καλή πορεία στο πρωτάθλημα».

Για την «αναγέννηση» του μπάσκετ στη Θεσσαλονίκη: «Τα πράγματα πάνε καλά. Τε τελευταία αρκετά χρόνια έχει… ξεχαστεί η Θεσσαλονίκη, η πορεία των τριών μεγάλων δεν ήταν η αναμενόμενη. Ο κόσμος έχει… βαρεθεί, με την καλή έννοια, τους τελικούς των “αιωνίων”, ήταν πολύ προβλέψιμο. Τώρα δυνάμωσε η ΑΕΚ, ο Ηρακλής έκανε μεγάλες νίκες, νίκησε τον Παναθηναϊκό, όπως και ο Άρης, ο ΠΑΟΚ πάλεψε τα ματς με τους δύο μεγάλους. Φαίνεται ένα καλό κλίμα. Στο ματς του Άρη με τον Πανιώνιο ήταν ο Αντετοκούνμπο στο Αλεξάνδρειο, οι Αρειανοί ήταν… τρελαμένοι με τον Γιάννη. Ο Μυστακίδης είναι στον ΠΑΟΚ, στον Ηρακλή ο κόσμος γεμίζει το γήπεδο. Δυναμώνει η Θεσσαλονίκη, τα γήπεδα γεμίζουν όποτε υπάρχει παιχνίδι. Αν προχωρήσει αυτή η ανοδική, τουλάχιστον στα χαρτιά, πορεία της Θεσσαλονίκης, του χρόνου θα έχουμε ένα πολύ καλύτερο πρωτάθλημα».

Για το πόσο βοηθάει το ελληνικό μπάσκετ η επένδυση και των τριών ομάδων της Θεσσαλονίκης: «Είμαστε σε καλό δρόμο, γιατί το τρίπτυχο της επιτυχίας είναι ο μεγαλομέτοχος να έχει μια οικονομική άνεση, η αθλητική εγκατάσταση και ο κόσμος που θα βοηθάει την ομάδα. Το χρήμα θα φέρει καλό προπονητή και καλούς παίκτες, ο κόσμος θα υποστηρίξει και χρειάζεται μια γηπεδική εγκατάσταση. Το Παλατάκι, που είναι ένα εξαιρετικό γήπεδο χωρητικότητας 7-8 χιλιάδων, είναι μικρό. Αν χωρούσε 14-15 χιλιάδες πάλι θα γέμιζε. Το “Ιβανώφειο” είναι πολύ δύσκολη έδρα, αλλά χωράει 4-5 χιλιάδες, όπως και το Παλέ. Παρ’ όλα αυτά, κόσμος, χρήμα και γηπεδικές εγκαταστάσεις υπάρχουν στις ομάδες της Θεσσαλονίκης. Ίσως όχι σε επίπεδο Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού, από άποψη γηπέδου και χρημάτων, αλλά κάτι τέτοιο γίνεται σιγά-σιγά και στη Θεσσαλονίκη. Τα πράγματα θα πάνε ακόμα καλύτερα του χρόνου, θα είναι πιο καλό το πρωτάθλημα και θα υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός».

Για την οικονομική εξυγίανση των τριών μεγάλων ομάδων της Θεσσαλονίκης: «Υπήρχαν δύσκολα χρόνια στο παρελθόν, έζησαν δύσκολες καταστάσεις. Τα brand names των τριών ομάδων είναι μεγάλα και… πουλάνε. Λείπουν και οι χορηγοί πλέον, οι μεγάλες επιχειρήσεις που επένδυαν. Βλέπουμε, όμως, ότι ο επιχειρηματικός κόσμος και μεγάλοι άνθρωποι με μια οικονομική άνεση επενδύουν. Τους αρέσει ο αθλητισμός, τους αρέσει αυτό που βλέπουν και επενδύουν. Όταν υπάρχει επενδυτής και ενδιαφέρον για το άθλημα, αλλά και τίτλοι, “τρώγοντας έρχεται η όρεξη”. Ελπίζω να πάνε τα πράγματα έτσι ώστε να έχουμε 4-5 δυνατές ομάδες και να έχουμε καλό πρωτάθλημα και καλά play-offs».ω

Πρωτότυπο άρθρο