Από sdna.gr
Μέσα στο πέρασμα των χρόνων, η Euroleague έχει επιδείξει ασέβεια απέναντι στον Παναθηναϊκό. Δεν είναι τωρινό φαινόμενο, ξεκινούσε από την εποχή των αείμνηστων Παύλου και Θανάση Γιαννακόπουλου. Οι «πράσινοι» σε αυτή την κατάσταση είχαν να αντιπαρατάξουν το επίπεδο των ομάδων τους και την δυναμική τους ως σύλλογος.
Κάπως έτσι όχι απλά έμειναν στον… αφρό, έγιναν και η πιο επιτυχημένη ευρωπαϊκή ομάδα της σύγχρονης ιστορίας. Πάντα ο μεγάλος και βασικότερος «εχθρός» που είχε το «τριφύλλι», ήταν ο ίδιος του ο εαυτός. Όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά κυρίως σε επίπεδο διχόνοιας. Ιστορικά η συσπείρωση για τους «πράσινους», είναι το δυσκολότερο επίτευγμα. Το οποίο όποτε επιτυγχάνεται, δεν «βλέπουν» κανέναν μπροστά τους.
Στο μπάσκετ οι Γιαννακόπουλοι πέτυχαν αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο. Να έχουν υψηλά επίπεδα συσπείρωσης σε μόνιμη βάση. Στοιχείο για το οποίο δεν αρκούν τα μεγάλα μπάτζετ, οι ισχυρές προσωπικότητες στον πάγκο και στον αγωνιστικό χώρο. Πρέπει να εμπνέεται ο κόσμος. Καθώς οι Παναθηναϊκοί είναι δίκαιοι, αλλά ταυτόχρονα είναι και δύσκολο κοινό. Απαιτητικό στην παραμικρή λεπτομέρεια.
Τα τελευταία χρόνια δεν χρειάζεται να αναφερθεί καν το πόσο συσπειρωμένο είναι το «τριφύλλι». Πόσο κοντά είναι ο κόσμος. Αρκούν τα ρεκόρ με τα εισιτήρια, τα σερί sold out, σε πόσες μέρες εξαφανίζονται 15.000 διαρκείας. Αυτή είναι η αναγνώριση του κόσμου στην προσπάθεια της ομάδας. Από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, μέχρι τον τελευταίο εργαζόμενο στην ΚΑΕ. Ανεξάρτητα απ’ τα αποτελέσματα.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Ενώ οι πάντες βλέπουν το τι κάνει ο Παναθηναϊκός για τον εαυτό του και κατ’ επέκταση για το μπάσκετ το ίδιο, διαπιστώνουν την εχθρότητα που εισπράττουν. Είτε αυτό έχει να κάνει με την αντιμετώπιση της ομάδας τους από διάφορα ΜΜΕ, είτε από την ίδια την Euroleague. Παράλληλα κάνουν και τη σύγκριση του τι συμβαίνει με τον αιώνιο αντίπαλο και από τις δύο αυτές πλευρές.
Ο κόσμος μόνο χαζός δεν είναι. Αντιλαμβάνεται στον απόλυτο βαθμό τι συμβαίνει. Γι’ αυτό και μετά τα ματς με τη Βαλένθια, όσα συνέβησαν στο Game 2 ειδικότερα, το επίπεδο συσπείρωσης διαρκώς ανεβαίνει. Μετά την ανακοίνωση της τιμωρίας του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, έχει «πιάσει» ταβάνι.
Η αδικία είναι προφανής. Απέναντι σε ποιον; Ένα μέλος της οικογένειας που έκανε τον μπασκετικό Παναθηναϊκό τη μεγαλύτερη δύναμη της Ευρώπης. Σε αυτόν απαγορεύουν να είναι στο Final-4 που θα γίνει στο γήπεδο που εκείνος πλήρωσε. Στο γήπεδο όπου δεσπόζουν τα λάβαρα με τον πατέρα και τον θείο του να κοιτούν από ψηλά.
Δεν είναι λαϊκισμός, ούτε απλή διαδικασία για τους Παναθηναϊκούς. Η ψυχή τους αντιλαμβάνεται πλήρως πως τώρα είναι η στιγμή να γίνουν… ασπίδα γύρω απ’ την ομάδα.
Κατά συνέπεια η Euroleague και όσοι την ώθησαν προς αυτή την κατεύθυνση, θα εκπλαγούν απ’ την αντίδραση που θα συναντήσουν. Θεωρούν πως «γονάτισαν» τον Παναθηναϊκό επειδή δεν θα είναι ο Γιαννακόπουλος στο Final-4 με φωτογραφική ποινή τριών αγώνων.
Η αντίδραση του Εργκίν Αταμάν φανερώνει την αποφασιστικότητα και το νεύρο της ομάδας. Η ανακοίνωση των οργανωμένων δείχνει το πώς σκέφτονται οι Παναθηναϊκοί αυτή τη στιγμή. Καθώς βλέπουν την ομάδα τους να απειλείται ενώ προσπαθεί και είναι σε αυτό το επίπεδο, απέναντι σε κρατικές βοήθειες πολλών εκατομμυρίων, απέναντι σε διαιτησίες που θα ζήλευε και η ΤΣΣΚΑ στα… φόρτε της, απέναντι σε συμπεριφορές απρέπειας και ασέβειας.
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν θα είναι στο Telekom Center Athens αν με το καλό ο Παναθηναϊκός νικήσει την Τετάρτη τη Βαλένθια. Μόνο που οι… Γιαννακόπουλοι θα είναι χιλιάδες. Στο γήπεδο και παντού. Η Euroleague και οι υποβολείς της, πέτυχαν το αντίθετο απ’ αυτό που θα ήθελαν.
Συσπείρωσαν στον υπέρτατο βαθμό τον μόνο σύλλογο που δεν έπρεπε. Στην πιο κρίσιμη στιγμή της σεζόν.
ΥΓ: Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν είχαν γίνει ακόμα γνωστές οι δηλώσεις του Έρικ ΜακΚόλουμ. Του ανθρώπου που με πέντε κουβέντες… ξεφτίλισε όλους εκείνους οι οποίοι για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι οι μικροπολιτικές τους και πως θα χτίσουν το άλλοθι τους σε περίπτωση μίας ακόμα συνεχόμενης αποτυχίας. Όλους εκείνους που προκειμένου να αποτινάξουν από πάνω τους οποιαδήποτε αποτυχία και οποιαδήποτε ευθύνη δε διστάζουν να “βιάσουν” το ευρωπαϊκό μπάσκετ με οποιονδήποτε τρόπο.