Από sdna.gr
Αμερικανοί παίκτες κάνουν δηλώσεις για τους λόγους που τους έφεραν στην Euroleague. Κάποιοι επέλεξαν την παρουσία του Κέντρικ Ναν στην Ευρώπη. Σε όποια ερώτηση γίνεται για το ποιος είναι ο καλύτερος, ποιος ο δυσκολότερος για να τον μαρκάρει κανείς, ο σούπερ σταρ του Παναθηναϊκού είναι ανάμεσα σε πρώτα 1-2 ονόματα που αναφέρονται.
Ο Ναν δεν είναι απλά ένας παίκτης στην Euroleague. Είναι το σημείο αναφοράς της διοργάνωσης. Το πρόσωπο της λίγκας. Αυτός που θέλει να βλέπει ο κόσμος, ένας σταρ που προσελκύει κοινό και ενδιαφέρον. Ανεβάζει την ίδια την εμπορικότητα του προϊόντος.
Αναρίθμητα τα video που έχει χρησιμοποιηθεί από την ίδια την Euroleague. Για αυτά που κάνει, τον τρόπο που τα κάνει, οι απαντήσεις του σε συνεντεύξεις, το ίδιο το ύφος του.
Σε μια διοργάνωση που ενδιαφέρεται για το ίδιο το προϊόν της και όχι για το πώς θα τελειώσει η σεζόν με τον νικητή που η ίδια θέλει να στέψει, ο Ναν θα είχε διαρκώς μια ξεχωριστή προστασία. Από αυτή που τυγχάνουν οι μεγάλοι σταρ, τα σημεία αναφοράς των διοργανώσεων. Όχι εύνοια, αλλά να μην επιτρέπεται η επιβράβευση του σκληρού τρόπου αντιμετώπισής του.
Αντ’ αυτού τα τελευταία δύο χρόνια, έχουμε δει τα πάντα! Ο Ναν ήταν πρώτος σκόρερ τη μία σεζόν, δεύτερος την άλλη. Στο παρκέ έκανε και κάνει εκπληκτικά πράγματα. Ποια είναι η αντίδραση της Euroleague σε όλο αυτό; Επιτρέπει να τον αντιμετωπίζουν με όποιο τρόπο γουστάρουν να επιστρατεύσουν. Ξύλο; Σκληράδα; Στα όρια του αντιαθλητικού; Όλα μέσα.
Όταν εκνευριζόταν υπέρμετρα και αντιδρούσε προς τους διαιτητές, είχε γίνει η τεχνική ποινή συνήθεια. Έφτασαν στο σημείο ακόμη και να τον τιμωρήσουν με μία αγωνιστική, κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ στο παρελθόν για διαμαρτυρία σε αστέρι της λίγκας. Για παράδειγμα ο Μάικ Τζέιμς που ξέσπασε πριν λίγο καιρό στο ΣΕΦ, δείχνοντας στους διαιτητές πως τα «παίρνουν», είχε ποινή με αναστολή και έπαιξε κανονικά στο επόμενο ματς.
Όσο για τα Media, τα ίδια και χειρότερα. Κανείς δεν έβλεπε, κανείς δεν άκουγε το πώς αντιμετωπίζουν τον συγκεκριμένο παικταρά. Όλοι σχολίαζαν ασταμάτητα τις αντιδράσεις του. Φτάνοντας στο σημείο να γίνεται λόγος ακόμη και για ανάγκη να επισκεφθεί ειδικό για να καλμάρει.
Νομιμοποιήθηκε η αλητεία ουσιαστικά. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί η ανοχή και η -ουσιαστικά- επιβράβευση της Euroleague, σε όποιον επιστρατεύει το ξύλο για να σταματήσει τον Ναν. Η απόλυτη ασέβεια και απρέπεια, απέναντι στον παίκτη που προσδίδει εμπορικότητα στο ίδιο το προϊόν!
Μην ξαφνιαζόμαστε τώρα με όσα συμβαίνουν κόντρα στη Βαλένθια. Η διαφορά αντιμετώπισης άλλων σταρ συγκριτικά με το τι συμβαίνει με τον Ναν, είναι ο ορισμός της πρόκλησης. Η απόδειξη πως δεν γίνεται τίποτα τυχαία.
Εκτός αν μπορούν οι τόσοι μπασκετικοί αναλυτές, τα Media, οι αρθρογράφοι, οι παλαίμαχοι που σχολιάζουν τους αγώνες, να εξηγήσουν πώς μπορεί ένας παίκτης σαν τον Ναν, με τον τρόπο που αγωνίζεται, με τα λεπτά συμμετοχής του, με τη χρησιμότητά του, να μην έχει πάρει ούτε μισό φάουλ εδώ και 2,5 παιχνίδια πλέι οφ με τη Βαλένθια!
Τον σταματούν οι Ισπανοί χωρίς, έστω κατά λάθος, κάποιος να τον ακουμπήσει με τρόπο που να δικαιολογεί σφύριγμα για φάουλ; Δεν συζητάμε για βολές, αυτές είναι άγνωστη λέξη πλέον για τον Αμερικανό. Σε τέσσερα παιχνίδια 5 κερδισμένα φάουλ και 5 βολές. Ενώ εις βάρος του έχουν σφυριχτεί 14 φάουλ.
Ο Μπαντιό που είναι ο... θαυματοποιός που περιορίζει τον Ναν, έχει κάνει συνολικά στη σειρά 6 φάουλ. Ο καλύτερος αμυντικός του ΝΒΑ αν τον βάλεις να σταματήσει τον Ναν και του ζητήσεις να κάνει μέχρι 6 φάουλ σε τέσσερα ματς, θα σου πει πως δεν γίνεται. Ο Μπαντιό τα κατάφερε... Μάλιστα στο Game 4 δεν έκανε κανένα φάουλ.
Ο καθένας μπορεί να υποστηρίξει πως ο Παναθηναϊκός είναι υπερβολικός που φωνάζει για τη διαιτησία, πως προσπαθεί να δικαιολογήσει τις ήττες στην έδρα του κι άλλα τέτοια. Όμως η αντιμετώπιση του Κέντρικ Ναν, είναι κόντρα στη φύση του αθλήματος και αποδεικνύει το τι συμβαίνει με την Euroleague.