Από sdna.gr
Αναλυτικά όσα είπε ο γκαρντ της Φενέρμπαχτσε:
Για τη θητεία του στον Ολυμπιακό: «Θα έλεγα ότι ήταν καταστροφή από κάθε άποψη. Από τα αποδυτήρια και τον προπονητή, μέχρι τις εμφανίσεις μου. Το μόνο καλό ήταν εκτός παρκέ. Απόλαυσα την πρώτη μου φορά στην Ελλάδα και το ότι ήμουν στο εξωτερικό. Ήμουν τυχερός που βρέθηκα σε μια τόσο καλή πόλη στην πρώτη μου χρονιά.
Παίζαμε μόνο στη EuroLeague. Ήμουν εκτός ομάδας για τέσσερα ή πέντε παιχνίδια, δηλαδή για τέσσερις ή πέντε εβδομάδες. Ήμουν με πολιτικά στα παιχνίδια, χωρίς να είμαι τραυματίας.
Υπήρχαν μέρες στον Ολυμπιακό που γύριζα σπίτι και έκλαιγα μετά τα ματς. Στα 22 μου έκλαιγα σε άλλο δωμάτιο από τη σύντροφό μου, που τώρα είναι γυναίκα μου. Δεν ήθελα καν να τη δω. Ένιωθα αποτυχημένος».
Για τον Βασίλη Σπανούλη: «Ο Σπανούλης ήταν πάρα πολύ προληπτικός με κάθε τρόπο. Ερχόταν, καθόταν, δεν έκανε προθέρμανση και απλά καθόταν εκεί και μουρμούριζε διάφορα πράγματα, και εγώ δεν καταλάβαινα τίποτα. Έλεγαν “είσαι ο Κόμπε, φίλε μου”. Αυτό έλεγαν” (σ.σ. για τον Σπανούλη).
Δεν ενοχλούσε κανέναν. Κοιτούσε απλά τη δουλειά του, ήταν ώριμος, ένας βετεράνος παίκτης στην EuroLeague. Τον έχω καταλάβει τώρα, γιατί είμαι σε αποδυτήρια όπου κάθομαι ακριβώς δίπλα στον Νάντο Ντε Κολό. Είναι κάπως τα ίδια πράγματα. Είναι ήσυχοι στη γωνιά τους, έρχονται, κάνουν τη δουλειά τους και αυτό είναι όλο.
Δεν είναι ο καλύτερος Ευρωπαίος παίκτης που έχω παίξει ως αντίπαλος. Για μένα, όταν πρωτοήρθα εδώ, μου άρεσε πραγματικά ο Ντε Κολό, ο Αλεξέι Σβεντ και ο Νεμάνια Νέντοβιτς όταν ήταν στο Μιλάνο. Αυτοί οι τρεις ήταν οι αγαπημένοι μου Ευρωπαίοι αντίπαλοι“.
Ενώ όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί τον εαυτό του πιο ταλαντούχο απάντησε: «Από τους τρεις που μόλις κατονόμασα; Ναι, ναι».
Για το αν ο πανηγυρισμός του στο κέντρο του ΟΑΚΑ ήταν αυθόρμητος: «Όχι, όχι, όχι. Ήμασταν στο λεωφορείο και είπα “αν κερδίσουμε εδώ, θα πάω ακριβώς στη μέση του γηπέδου τους, όπως έκαναν κι εκείνοι”.
Υπήρχε κάποια αψιμαχία στο προηγούμενο παιχνίδι, που συνεχιζόταν. Όλοι δίναμε τα χέρια στο τέλος και εκείνοι οι δύο απλώς κάθονταν στη σέντρα. Υπήρχε κάποιο βίντεο εκείνη την περίοδο, βασικά, σαν να προσπαθούσαν να κάνουν “high five” ή κάτι τέτοιο, δεν ξέρω.
Αλλά τη στιγμή που ήμουν ακριβώς εκεί, έλεγα “εσείς στέκεστε πάνω στο δικό μας σήμα”. Έχω ζήσει στην Ευρώπη τόσα χρόνια πλέον. Σεβάσου τα λογότυπα, κανείς δεν πατάει πάνω τους. Οπότε ένιωσα ότι ξεπέρασαν τα όρια».