Η Εθνική δεν τα κατάφερε στο ματς με την Σκωτία, αλλά το θέμα δεν είναι τόσο το αποτέλεσμα, όσο η εικόνα της. Στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα δεν ήταν καλή, αλλά δεν ήταν και για να χάνει. Με ένα κέντρο με παίκτες, που πρώτη φορά έπαιζαν μαζί, δηλαδή οι Σιώπης, Μάνταλος, Κωσταντέλιας, η ομάδα δεν μπορούσε να κρατήσει μπάλα, αλλά δεν αμυνόταν και πολύ καλά. Παρόλα αυτά το αποτέλεσμα ήταν για 0-0 και όχι για 0-1 που έγινε με ένα ανόητο πέναλτι. Στο δεύτερο ημίχρονο είδαμε μία Εθνική, που δεν χορταίναμε να την βλέπουμε. Με ωραίο ποδόσφαιρο, με πλαγιοκοπήσεις, με ευκαιρίες, έκανε ποδοσφαιρικό bulling στην Σκωτία, που δεν μπόρεσε να βγει από την περιοχή της και πραγματικά γλίτωσε. Τέτοια μπάλα με τέτοιο αντίπαλο είχα χρόνια να δω, όπως το δεύτερο ημίχρονο με την Σκωτία.

Διαβάζω και ακούω σήμερα από προπονητές της εξέδρας για τις επιλογές του Γιοβάνοβιτς και ότι δεν έπρεπε να παίξει ο ένας και να παίξει ο άλλος, ότι έκανε πολλά λάθη και άλλα τέτοια. Συνηθισμένος είμαι, διότι στην Ελλάδα ο καθένας μας έχει έναν προπονητή μέσα του. Σήμερα, λοιπόν, που η ομάδα έχει χάσει από την Σκωτία και το πιο πιθανό είναι να μην περάσει την Κυριακή, λέω ότι αυτή η Εθνική με τον Γιοβάνοβιτς στον πάγκο και την πολύ καλή φουρνιά νεαρών και έμπειρων παικτών θα πάει στο Μουντιάλ και το κυριότερο θα την γουστάρει ο Ελληνας και θα αδημονεί να την δει.

Οποιος ξέρει λίγο από ποδόσφαιρο βλέπει, ότι κάτι πολύ καλό χτίζεται. Και με έμπειρους παίκτες και με νέα παιδιά με κορυφαίο παράδειγμα τον Καρέτσα. Ο μικρός τρέλανε τον κόσμο και στα 17 του, μπήκε μέσα και σήκωσε με τις ενέργειές του, με την διάθεσή του, με την έντασή του όλη την ομάδα. Παρέσυρε και τους άλλους στον ρυθμό του. Ο Καρέτσας είναι στην Εθνική ομάδα και για αυτό οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, τον Βασίλη Τοροσίδη και τον Δημήτρη Σαλπιγγίδη. Μην νομίζετε, ότι ήταν απλή υπόθεση. Χρειάστηκε ταξίδι και ψηστήρι των δύο συνεργατών του Γιοβάνοβιτς στον παίκτη και στους γονείς του και στη συνέχεια μία κουβέντα του ίδιου του κόουτς με το παιδί και τους γονείς, για να απαρνηθεί το Βέλγιο και να έρθει στην Εθνική. «Ελληνας είσαι σε μας θα παίξεις» ήταν κάποια από τα λόγια, που άκουσε ο Καρέτσας και η Εθνική πλέον έχει στις τάξεις της ένα παιδί, που είναι πιθανό να αφήσει εποχή στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ο Καρέτσας ήρθε και έπαιξε στο δεύτερο ημίχρονο στα 17 του. Ο Γιοβάνοβιτς σε ένα ματς που είχε στραβώσει πήρε το ρίσκο και τον έβαλε , διότι μιλάμε για ένα νέο παιδί, που δεν είχε ξαναπαίξει στην Εθνική και δικαιώθηκε, διότι όλη η Ελλάδα σήμερα μιλάει για τον Καρέτσα. Από το αποτέλεσμα δεν δικαιώθηκε, αλλά το δεύτερο ημίχρονο με βάση τις ευκαιρίες ήταν, για να βάζει η Ελλάδα δύο γκολ τουλάχιστον και να πάρει το παιχνίδι.

Τα ματς με την Σκωτία είναι περισσότερο παιχνίδι για το πρεστίζ και λιγότερο για την ουσία. Δηλαδή αν κερδίσει η ομάδα θα ανέβει στην Ελίτ κατηγορία, αλλά δεν προκρίνεται σε κάποια διοργάνωση. Ο μεγάλος στόχος είναι η πρόκριση στο ερχόμενο Μουντιάλ και η εικόνα της ομάδας σου δίνει την εντύπωση, ότι μπορεί να τα καταφέρει.

Η Εθνική δεν είναι όπως οι σύλλογοι, όπου οι προπονητές έχουν απεριόριστο χρόνο να δουλέψουν. Εδώ μαζεύονται οι παίκτες και ο προπονητής έχει δύο, τρεις προπονήσεις για να περάσει τις ιδέες του και να δουλέψει τακτικά την ομάδα. Αρα περισσότερο μέσα από τα παιχνίδια μαθαίνουν οι παίκτες ρόλους και θέσεις στο γήπεδο, παρά μέσα από τις προπονήσεις.

Η τριάδα στα χαφ χρειάστηκε ένα ημίχρονο, για να βρουν ρόλους στο γήπεδο και με τα όσα άκουσαν από τον κόουτς στο ημίχρονο να κάνουν τις κινήσεις που πρέπει. Διότι ακούω σήμερα και διαβάζω για εγκλήματα Γιοβάνοβιτς, που έβαλε Ρότα, Μάνταλο και Ιωαννίδη και ρωτάω αυτούς που τα λένε και τα γράφουν. Οι τρείς αυτοί παίκτες έπαιζαν στο δεύτερο ημίχρονο που είδαμε τέτοια μπάλα από την Εθνική, ή είχαν γίνει αλλαγή στο ημίχρονο; Διαβάζω και βλέπω, ότι ο Ρότα έπαιξε σε όλο το καλό δεύτερο ημίχρονο της Εθνικής, ο Μάνταλος έγινε αλλαγή στο 72' και ο Ιωαννίδης στο 81'.

Αρα όλοι εσείς που κράζετε πρέπει να αποφασίσετε για κάτι. Ο Ρότα, ο Μάνταλος και ο Ιωαννίδης φταίνε για το κακό πρώτο ημίχρονο και δεν έχουν καμία πίστωση καμία συνεισφορά στο πολύ καλό δεύτερο ημίχρονο; Οποιος υποστηρίζει το πρώτο δεν μπορεί να μην υποστηρίζει το δεύτερο, διότι αλλιώς έχει εμπάθεια, τίποτα λιγότερο.

Πάμε παρακάτω. Ναι ο Ιωαννίδης δεν ήταν καλός χθες, αλλά και ο Παυλίδης δεν ήταν καλός όταν μπήκε. Ο λόγος είναι, ότι ειδικά ο Φώτης έφαγε πολύ ξύλο από τους Σκωτσέζους και έμεινε ατιμώρητο, αλλά και το γεγονός, ότι η ομάδα δεν έβγαλε φάσεις για τους φορ της με εξαίρεση μία, δύο περιπτώσεις και κεφαλιές που δεν ήταν εύκολες να γίνουν γκολ.

Λένε επίσης , ότι κακώς βγήκε ο Τζόλης στο 72', όταν εκείνη την στιγμή φαινόταν να ήταν καλά και είχε και ένα δοκάρι. Ξέρει κανείς, ότι μπορούσε να βγάλει 90λεπτο η όχι; Επίσης ο Τζόλης ήταν στο όριο καρτών. Αν έπαιρνε κάρτα η ομάδα δεν θα τον είχε στην Σκωτία. Όλα αυτά παίζουν ρόλο στην απόφαση του προπονητή να αλλάξει έναν παίκτη. Απ' έξω από τον χορό είμαστε όλοι ωραίοι να κράζουμε, αλλά όσα ξέρει ο προπονητής δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος.

Επίσης όσον αφορά τα χαφ, όταν δεν έχεις Κουρμπέλη, Μπακασέτα που ήταν τα δύο από τα τρία χαφ της μεγαλειώδους εμφάνισης στην Αγγλία δεν μπορεί να πας σε δύο νέα παιδιά και να μην βάλεις έναν έμπειρο με στόχο να έχεις και το κοντρόλ της μπάλας. Το ξέρω ο Μάνταλος είναι αντιτουριστικός για τους περισσότερους Ελληνες, αλλά ο προπονητής θέλει να κάνει την δουλειά του και μία Εθνική μόνο με νέα παιδιά και χωρίς καθόλου εμπειρία δύσκολα θα πάρει αποτελέσματα που θα την οδηγήσουν στους στόχους. Και το πρόβλημα στην Σκωτία θα είναι ακόμα μεγαλύτερο, αφού η ομάδα δεν θα έχει και τον τιμωρημένο Σιώπη και επί της ουσίας θα παίξει χωρίς εξάρι σε ένα ματς που θα πάει πολύ στη δύναμη και το ξύλο. Για αυτό και για την Κυριακή δεν είμαι αισιόδοξος.

Είμαι απόλυτα βέβαιος, όμως, ότι αυτή η Εθνική με το πολύ καλό μείγμα νέων και παλιών παικτών και τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς στον πάγκο θα κάνει πολλά sold out, θα κάνει τον κόσμο να αδημονεί να την δει στο γήπεδο και κυρίως θα πετύχει τον στόχο της, που είναι η επιστροφή στις μεγάλες διοργανώσεις και πρώτα από όλα στο ερχόμενο Μουντιάλ.

*Ο Καρέτσας, ο Ζαφείρης και τα άλλα Ελληνόπουλα του εξωτερικού εκθέτουν τους μεγάλους Ελληνικούς συλλόγους, που ούτε ασχολούνται με το σκάουτινγκ των Ελλήνων παικτών από το εξωτερικό. Και φυσικά αναφέρομαι και στον Παναθηναϊκό, που θα έπρεπε να βρίσκει αυτά τα παιδιά στα 15 τους να τα ψήνει να έρθουν εδώ και να μην περιμένει να καθιερωθούν στις ομάδες τους, για να προσπαθεί μετά να κάνει κάτι, που δεν γίνεται, διότι πλέον τα ποσά έχουν ξεφύγει και το πουλάκι έχει πετάξει…

Πρωτότυπο άρθρο