Από sdna.gr
Όσα και να πούμε για το συγκεκριμένο παιχνίδι, όσες αράδες και να σας παρουσιάσουμε, τα βίντεο και η τεχνολογία θα μας επισκιάσουν. Βίντεο δηλώσεων και reels από δηλώσεις Γκαρσία αναμένεται να πιάσουν νούμερα "Παρά πέντε" τις επόμενες ώρες, την ώρα που ο Άρης έχει μόλις κάνει το 3 στα 3 και καλπάζει άνετος για την πέμπτη θέση.
Στην ουσία των γεγονότων, οι κιτρινόμαυροι ήταν νωθροί και ασύνδετοι στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, με το πρώτο μέρος μάλιστα να προβληματίζει τον κόσμο της ομάδας και να φωνάζει για διορθώσεις. Στην επανάληψη οι γηπεδούχοι μπήκαν πιο διαβασμένοι και εκμεταλλεύτηκαν την κούραση που έβγαλε ο Ατρόμητος, ανεβάζοντας τις γραμμές τους και πατώντας περισσότερο περιοχή.
Το να έχεις τόσο ποιοτικά πλάγια μπακ, όπως είναι ο Μεντίλ και ο Μάγιο, δεν πρέπει να θεωρείται μικρή υπόθεση. Ο Άρης παίρνει μεγάλο boost σε ταχύτητα, ποιότητα και υπεραριθμίες, εκεί που τις έχει ανάγκη, όταν ακόμη είναι μέτριος ή και κακός και κόβει πρώτος το νήμα σε κρίσιμα σημεία. Από εκεί ξεκινάει όλη η κουβέντα και εκεί τελειώνει. Παράλληλα, το κέντρο σήμερα έδειχνε προβληματικό. Δικαιούται μερικές μέτριες εμφανίσεις και ο Νταρίντα κύριοι. Δε θα του πάρουμε το κεφάλι! Ο Άρης όμως είχε διαθέσιμες λύσεις, για να φρεσκάρει τα γρανάζια του κέντρου, με τον Πάρντο να μπαίνει στο ματς και να αλλάζει τις ισορροπίες. Ψύχραιμη προσέγγιση σε σημείο που οι δύο ομάδες ανέβασαν τον μ.ο των λαθών τους και ΄έδειχναν να βυθίζονται στο 0-0, καίριες αποφάσεις και πλάτυνση του γηπέδου, όταν οι παίκτες του Ουζουνίδη εγκλωβίζονταν και μερικές πινελιές φρεσκάδας με Ζαμόρα και Ντούντου για το "κερασάκι" στην τούρτα του κυνισμού.
Ο Άρης σκόραρε, παρ'όλο που μπορεί και να μην το δικαιούταν στην τελική, όμως την νίκη την πήρε επειδή, πλέον, έχει αλλάξει νοοτροπία και DNA και δεν κλείστηκε πίσω. Έμαθε να "τρώει" την μπάλα βρισκόμενος στην επίθεση, πράγμα που επέτρεψε στον Ατρόμητο να παράξει μόλις μία σημαντική ευκαιρία σε όλο το δεύτερο μέρος (Οκ, σας το δίνω, ήταν ΜΑΡΣ ευκαιρία! Δε θα λέμε χαζά...).
Μπορεί να μην έθελξε, όμως κέρδισε! Η δουλειά έγινε και ο Άρης συνεχίζει να δείχνει η πιο συνεπής ομάδα των φετινών playoffs. (Ίσως και όλων των playoffs - Όλων των ταχυτήτων.) Το ζητούμενο από εδώ και πέρα είναι να δούμε τους "extras" της φετινής σεζόν. Η "μπουγάδα", λίγο - πολύ, θα τελειώσει μέσα στα επόμενα παιχνίδια. Αν δεν έχει ήδη τελειώσει... Οι κιτρινόμαυροι επομένως καλούνται να βρουν ποια κομμάτια του παζλ τους κάνουν, από αυτά που βρίσκονται στον πάγκο και εκτός αποστολής, και να ξεσκαρτάρουν ενόψει καλοκαιριού.
Πάμε τώρα και στο "μελέ" της βραδιάς...
Σπανίως ασχολούμαστε με παράπονα για διαιτησίες, για δηλώσεις, για μαλώματα και κοκορομαχίες. Δεν βρίσκονται εντός 90λέπτου, επομένως δεν μας απασχολούν.
Απόψε όμως πρέπει να σταθούμε λίγο σε κάποιες δηλώσεις του προπονητή του Ατρομήτου, του Πάμπλο Γκαρσία, ο οποίος μίλησε για... πρωτάθλημα που θα κατακτήσει ο Άρης την επόμενη χρονιά και έβγαλε πικρία και... ειρωνία, ως απόρροια των συνθημάτων που ακούστηκαν προς εκείνον.
Δεν μας αφορά το τι είπε και πως το είπε, δε θα γίνουμε δικαστές του πληκτρολογίου. Θα θέσουμε απλώς κάποιους κανόνες για το φαίνεσθαι. Μιας και ο αγαπητός προπονητής του Ατρομήτου είναι νέος σε αυτή τη θέση και έχει μέλλον μπροστά του.
Έχουμε λοιπόν, από τη μία πλευρά, συνθήματα από τον κόσμο. Τον οποίο κόσμο αν τον διασπάσεις έχεις πολλούς οπαδούς μαζεμένους, που δεν έχουν όνομα, δεν έχουν ρόλο και δεν εκπροσωπούν ουσιαστικά τον επίσημο Άρη. Πάντα έλεγαν, πάντα θα λένε και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Δυστυχώς... Μακάρι να το διορθώσουμε αυτό, σε κάθε γήπεδο, αλλά "χλωμό" το κόβω.
Το θέμα είναι τι και πως ακριβώς απαντάμε, όταν έχουμε θεσμικό ρόλο και ονοματεπώνυμο. Εκεί νομίζω πως ξέφυγε λίγο ο προπονητής των φιλοξενούμενων και άφησε τον θυμό του να επηρεάσει τις πράξεις του.
Δε βαριέσαι. Η ουσία είναι που μετράει και ο Άρης κρατάει τις νίκες και τα τρίποντα, κλείνοντας τα αυτιά του σε κάθε "γύρω - γύρω" που θα προκύψει.
ΥΓ Το χρειαζόταν αυτό το γκολ ο Μπράμπετς. Για πολλούς λόγους...
ΥΓ2 Ο κόσμος θα πιστέψει περισσότερο στην ομάδα με το πέρασμα του χρόνου. Η εικόνα του γηπέδου δεν προκαλεί χαμόγελα, όμως η σοβαρότητα και η σταθερότητα θα το αλλάξουν όλο αυτό.
Καλές Γιορτές φίλ@ μου!