Από sdna.gr
Η Ευρώπη είναι το γήπεδο των μεγάλων, κι εμείς μπαίνουμε μέσα όχι με τη λάμψη και τη λύσσα των έτοιμων για μάχη, αλλά με το άγχος της ομάδας που δεν έκανε σωστή προθέρμανση. Το γκολ για τις ελληνικές ομάδες είναι σπάνιο σαν ψιχάλα σε καύσωνα, ενώ τα λάθη μοιράζονται απλόχερα λες και παίζουμε φιλικό και όχι ματς πρόκρισης.
Παναθηναϊκός: Μνημόσυνο με κόλλυβα
Το τριφύλλι έχει τη λιγότερο κακή εικόνα από τους τρεις, αλλά αυτό δεν είναι παρηγοριά, είναι μνημόσυνο με κόλλυβα. Κόντρα στη Ρέιντζερς έβαλε το γκολ στο ΟΑΚΑ, έδειξε ότι μπορεί κι ύστερα λες και πάτησε «pause» και περίμενε την ισοφάριση. Με τη Σαχτάρ μπροστά του και το 0-0 για τη ρεβάνς, οι πιθανότητες δεν είναι μαζί του. Οι Ουκρανοί έχουν κυκλοφορία σεμιναρίου, παίζουν την μπάλα από την άμυνα σαν να κάνουν χορογραφία και απειλούν χωρίς να ιδρώσουν. Ο Παναθηναϊκός δημιουργεί, πιέζει, αλλά στην τελική προσπάθεια είναι σαν τον φοιτητή που γράφει όλο το διαγώνισμα και αφήνει κενή την τελευταία απάντηση που κρίνει τον βαθμό. «Εύκολα» από το Champions θα βρεθεί στο Conference.
ΠΑΟΚ: Ανάλυση ή ψυχανάλυση;
Εδώ δεν χρειάζεται ανάλυση, χρειάζεται ψυχανάλυση. Η Βόλφσμπεργκερ, μια ομάδα που αν την έβαζες κουίζ στους πιο σκληροπυρηνικούς του κουπονιού, οι μισοί θα νόμιζαν ότι είναι μάρκα λουκάνικων, ήρθε στην Τούμπα και έπαιξε σαν στο σπίτι της. Παρών ο Ιβάν Σαββίδης, γεμάτο γήπεδο, και όμως ο Δικέφαλος έδειχνε σαν να δοκίμαζε σύστημα για τα φιλικά του χειμώνα. Να φανταστεί κανείς ότι η συνολική χρηματιστηριακή αξία όλης της αυστριακής ομάδας ισούται με… τον Κωνσταντέλια μόνο. Κι όμως, αυτή η ομάδα βρήκε τρόπο να τον κοιτάξει στα μάτια και να πάρει αποτέλεσμα, αφήνοντας τα πάντα στον αέρα.
ΑΕΚ: Η λογική του παραλόγου
Η Ένωση παίζει τώρα με τον Άρη Λεμεσού, αλλά στο πρώτο ματς κόντεψε να κάνει χαρακίρι. Σκόραρε δύο, όλα έδειχναν ρολόι, κι όμως έφαγε δύο και άφησε τη ρεβάνς να γίνει… τελικός πρόκρισης. Η λογική λέει πως θα περάσει. Ναι, αλλά η ίδια λογική έλεγε ότι θα την είχε ξεφορτωθεί από πάνω της τη «λογική του παραλόγου» και στη θύμηση του περσινού ευρωπαϊκού κάζου θα είχε τραβήξει Χ. Κι όμως, ακόμα κάνει επισκέψεις, ανοιχτές πόρτες πίσω, ανοιχτά ματς και το μόνο Χ που τράβηξε ήταν στη νίκη στην Κύπρο.
Και η μεγάλη εικόνα
Στη βαθμολογία της UEFA, η Τσεχία μάς κουνάει το μαντήλι (για την Τουρκία δεν το συζητάμε) και απομακρύνεται, κι εμείς μαζεύουμε ισοπαλίες σαν να είναι συλλεκτικές. Το γκολ παραμένει σπάνιο είδος, η αυτοσυγκέντρωση επίσης. Αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα, θα γίνουμε μόνιμοι θαμώνες του Conference. Για τον Παναθηναϊκό η αποστολή μοιάζει ήδη βουνό και ο ΠΑΟΚ φρόντισε να βάλει στον εαυτό του δύσκολα από το πουθενά. Οι Ευρωπαίοι θα μας βλέπουν σαν «την καλή ομάδα, αλλά που την κερδίζεις» και θα μας περιμένουν με χαμόγελο στις κληρώσεις, αν δε το πάρουμε αλλιώς.
Τρεις ομάδες, τρία διαφορετικά σενάρια, αλλά ένα κοινό πρόβλημα: χρωστάνε. Στον εαυτό τους, στον κόσμο τους και στην ευρωπαϊκή μας αξιοπρέπεια. Κι όσο αυτά τα χρέη μένουν απλήρωτα, τόσο η Ευρώπη θα μας θυμάται για τους λάθος λόγους.