Από sdna.gr
Συνήθως, έπειτα από σημαντικές προκρίσεις έχετε συνηθίσει ατάκες περί βαριάς φανέλας, διαφοράς κλάσης και μιας κατάστασης που πολλές φορές διαμορφώνεται μέσα από συγκυρίες. Στην περίπτωση της ΑΕΚ, τα πράγματα είναι συγκεκριμένα. Είναι μια ομάδα που βρέθηκε στον πάτο της ψυχολογικής στάθμης με όσα συνέβησαν πέρυσι, έμειναν συντρίμμια και έπρεπε να στηθεί νέα ομάδα με γερά θεμέλια. Τι είδαμε κόντρα στον Αρη Λεμεσού; Μια ομάδα που κατάφερε να κυριαρχήσει στο γήπεδο, στηριζόμενη κυρίως στις μεταγραφές της, στις ενέσεις ποιότητας που υπήρξαν ήδη στην διάρκεια των μεταγραφών.
Τρία γκολ, από τρεις μεταγραφές. Ο Μαρίν που είναι με διαφορά εκείνος που εντυπωσιάζει με τον τρόπο που αγωνίζεται, με την ωριμότητα, την κλάση και την ποιότητα που διαχειρίζεται τα πράγματα. Με τον πυραυλοκίνητο Κουτέσα, που αν και υπήρξαν κάποιοι – μην απορείτε, ζουν ανάμεσα μας και αμφέβαλαν πριν καν ο Ελβετός παίξει ένα ολόκληρο παιχνίδι με την φανέλα της ΑΕΚ – που έδειξε πως όταν πατάει το γκάζι δεν ανακόπτεται και ήταν μια έξυπνη μεταγραφή.
Αλλά αλήθεια, υπάρχει κάτι πιο γερό από αυτήν την παικτάρα που κοιτάζει με μάτι που γυαλίζει; Υπάρχει πιο ξεκάθαρη και πειστική απάντηση από τον μέγα Γιόβιτς; Ο Σέρβος μπήκε στην παράταση, έχοντας μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού προπονήσεις με την υπόλοιπη ομάδα. Και μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, έδωσε άλλη διάσταση στο παιχνίδι της ΑΕΚ. Ένα γκολ, μια ασίστ που δεν αξιοποίησε ο Κοϊτά, τέσσερις πάσες με το κεφάλι, αμυντική συνεισφορά, τσαμπουκά απέναντι στον αντίπαλο αμυντικό.
Είδα επίσης τον Γιόβιτς να είναι σε εξαιρετική φρεσκάδα για την σπέκουλα που οι γνωστοί άγνωστοι προσπάθησαν να ρίξουν για να αμφισβητήσουν την μεταγραφάρα της ΑΕΚ. Τον χλεύασαν, πήγαν να το εξισώσουν με άλλες εγχώριες μεταγραφές. Ξέρετε, πέρα από κάθε κουβέντα που μπορεί να γίνεται σε αυτήν την φάση, το κρίσιμο είναι τι δείχνει το γήπεδο. Ο Γιόβιτς είναι εκείνος που μπορεί να δώσει στην ΑΕΚ το εύκολο γκολ, είναι παίκτης με τεράστια κλάση.
Άκουσα μετά το παιχνίδι πολλές αναφορές για τον δυσλειτουργικό ρόμβο. Δεν έχω αμφιβολία, πως πρόκειται για έναν σχηματισμό ειδικών συνθηκών. Είναι μια κατάσταση που έρχεται για να μακιγιάρει αδυναμίες συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών που είναι πολύ χρήσιμοι σε αυτήν την χρονική συγκυρία, αλλά υστερούν χαρακτηριστικά σε τρεξίματα και εντάσεις. Επειδή τους χρειάζεται ο Νίκολιτς, επιμένει σε αυτόν τον σχηματισμό.
Βλέπετε, πως αυτό το πράγμα μπορεί να αλλάξει όταν μπαίνουν στο παιχνίδι παίκτες που μπορούν να δώσουν άλλα στοιχεία στο παιχνίδι της ΑΕΚ. Μπορούν να δώσουν πλάτος, να παίξουν γρήγορα, να βρίσκουν εύκολα παίκτες μέσα στην περιοχή. Αλλά είναι μια άλλη υπόθεση τα ματς με την Αντερλεχτ και άλλο η πρεμιέρα του πρωταθλήματος με τον Πανσερραϊκό. Ας έρθει και το «εξάρι» που ζητά ο Νίκολιτς και θα δούμε διαφορετικά και σαφώς πιο ωραία πράγματα στην πορεία.
Είδατε πως τόσο καιρό συζητούσαμε για τη μη συμμετοχή του Πενράις και ο Σκωτσέζος έγινε αλλαγή στο ημίχρονο. Εφαγε φάσεις στην πλευρά του, από εκεί γίνονταν πολλές φορές τα ρήγματα στην άμυνα της ΑΕΚ και μπήκε στο ημίχρονο ο Πήλιος. Και έχοντας πλέον μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων για να μπορεί να συμμετέχει και στον δημιουργικό τομέα, ουσιαστικά έφτιαξε και κέρδισε την φάση του πέναλτι που έκανε γκολ ο Μαρίν.
Στα καλά σημεία για την ΑΕΚ δεν μπορεί κανείς να μην δει τον κορυφαίο και αυτής της αναμέτρησης, τον τεράστιο Μουκουντί. Στην πιο ώριμη φάση της καριέρας του με τα «κιτρινόμαυρα», ο Καμερουνέζος δεν είναι απλά ένας καλός αμυντικός, αλλά ένας ηγέτης για όλη την ομάδα. Είναι μεγάλη υπόθεση για την ΑΕΚ η κατάσταση του Μουκουντί, που αποτελεί εξαιρετικό δίδυμο με τον Ρέλβας, έχουν βρει ικανοποιητικό επίπεδο «χημείας» και δίνουν ασφάλεια στην ομάδα.
Αμέσως μετά, η τρομερή περίπτωση Μαρίν. Σα να παίζει χρόνια στην ομάδα, με αποφασιστικότητα και τρόπο να μπαίνει μέσα στο γήπεδο και να παίρνει όλες τις μπάλες πάνω του, έπαιξε σε έναν ρόλο που δεν φαίνεται να του ταιριάζει απόλυτα, αλλά και πάλι ανταποκρίθηκε εξαιρετικά. Είναι μεγάλη υπόθεση, και είναι δεδομένο πως έναν κόφτη, τον Πινέδα σε κανονικές συνθήκες και εγώ θα έλεγα τον Γιόνσον, μπορεί να κάνει τρομερά πράγματα.
Σημείο προβληματισμού ξανά ο Λιούμπισιτς που πρέπει να συνέλθει γιατί δεν δικαιολογούνται τόσες λάθος πάσες και τόσο προβλέψιμο παιχνίδι. Και βέβαια, η ΑΕΚ πρέπει να επανεξετάσει πολλά πράγματα που ενδεχομένως θεωρούσαν δεδομένα. Δεν ξέρω αν ο Ζίνι μπορεί να ανταποκριθεί στην επίθεση σε ελάχιστους χώρους, δεν ξέρω τι χρειάζεται για να συνέλθει ο Πιερό. Στο φινάλε, ένα μεγάλο ρισπέκτ στους χιλιάδες τρελούς ΑΕΚτζήδες, που προτίμησαν τα Φιλαδέλφεια από κάθε παραλία και μέρος διακοπών. Χρόνια πολλά σε όλους, ακόμα και στους μίζερους.