Από sdna.gr
Δεν θυμάμαι πόσα χρόνια έχω να δω δεξιό μπακ ελληνικής ομάδας να είναι τόσο επιδραστικός στο παιχνίδι της σε βαθμό που να αναδεικνύεται ηγετική φυσιογνωμία μέσα σε λίγα λεπτά συμμετοχής!
Σε ό,τι αφορά τον Παναθηναϊκό που έως πρόσφατα διέθετε τον κορυφαίο Έλληνα δεξιό αμυντικό, τον Γιώργο Βαγιαννίδη, μάλλον πρέπει να γυρίσουμε στο μακρινό 2001 όταν ο μέγιστος Γιούρκας Σεϊταρίδης είχε τρελάνει τον σερ Άλεξ Φέργκιουσον οδηγώντας τον στη μυθική ατάκα "Who is this Giourkas?" στο 1-1 με τη Γιουνάιτεντ στο ΟΑΚΑ.
Όμως ακόμη και ο Γιούρκας -των 19,5 τότε χρόνων- είχε ήδη στον Παναθηναϊκό λίγους μήνες. Αντίθετα ο 28,5 ετών Ντάβιντε Καλάμπρια είχε μόλις λίγες μέρες και... τρεις προπονήσεις! Για κάποιο λόγο, προφανώς από ένστικτο, θεωρούσα ότι ο Βιτόρια θα χρησιμοποιούσε ως αλλαγή τον Ιταλό και το έλεγα σε συναδέλφους με τους οποίους παρακολουθούσαμε το παιχνίδι στο γήπεδο. Δεν μπορούσε όμως ποτέ να περάσει από το μυαλό οιουδήποτε αυτό που συνέβη.
Όσο σπουδαίος παίκτης κι αν είναι ο πρώην αρχηγός της Μίλαν, όσα καντάρια προσωπικότητας κι αν κουβαλάει, όσο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ κι αν είναι, δεν ήταν δυνατόν να διανοηθείς ότι θα μπει στο γήπεδο και μέσα σε λίγα λεπτά θα τα κάνει όλα... λίμπα! Ο άνθρωπος αυτός που δεν έχει κάνει προετοιμασία με ομάδα, παρά μόνο με τον προσωπικό του γυμναστή το καλοκαίρι, ανεβοκατέβαινε τη δεξιά πλευρά σαν τρένο! Μπήκε στο 59ο λεπτό και η ενέργειά του αγκάλιασε τον ουρανό του ΟΑΚΑ. Σαν ένεση αυτοπεποίθησης στους συμπαίκτες του ήταν εκείνος που άλλαξε ριζικά όλο τον Παναθηναϊκό. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Τετέ δεν μπορούσε να απειλήσει. Όταν μπήκε ο Καλάμπρια ο Βραζιλιάνος "δαιμονίστηκε" (και ο Βιτόρια μίλησε για το πόσο βοήθησε ο Ιταλός τον Τετέ). Είδαμε σκηνές που θύμισαν τις έξοχες συνεργασίες του με τον Βαγιαννίδη. Σε 2-3 μήνες αγώνων πως θα συνεργάζεται, δηλαδή, αυτό το δίδυμο;
Δεν ξέρω πόσο φάνηκε όλο τούτο από την τηλεόραση αλλά στο γήπεδο έβγαλε μάτια. Γι αυτό και λίγο πριν τη λήξη το κοινό στο ΟΑΚΑ άρχισε να φωνάζει ρυθμικά το όνομα του Ιταλού. Η εκτίμηση πλημμύρισε και την κέρδισε με το σπαθί του ο Καλάμπρια.
Avanti Maestro σε ένα συναρπαστικό πρώτο βράδυ για τον Ιταλό που ηγήθηκε μιας σημαντικής, από κάθε άποψη, ανατροπής για τον Παναθηναϊκό. Το τελικό 2-1 είναι προφανώς, "μικρό" για την εικόνα των δύο ομάδων ειδικά στο β' ημίχρονο -όπου το τριφύλλι είχε ένα 15λεπτο στο οποίο σκόρπισε τρόμο στην Σάμσουνσπορ, όμως φυσικά υπάρχει μπόλικη δουλειά στη ρεβάνς. Εκεί θα δεχθεί πίεση και πρέπει να δείξει ανάλογο χαρακτήρα, όπως όταν πήγε να του στραβώσει το ματς στο ΟΑΚΑ. Αξίζει όμως την πρόκριση στη League Phase του Europa η ομάδα του Βιτόρια. Έχει δουλέψει σωστά όλο το καλοκαίρι βάζοντας τις βάσεις για κάτι πολύ καλό στη σεζόν. Προφανώς χρειάζεται ενίσχυση σε συγκεκριμένες (δημιουργικές) θέσεις, όμως μην ξαναλέμε πράγματα που έχουμε αναλύσει. Όπως δεν υπάρχει λόγος να αναφέρω ξανά την άποψή μου για τη μεταγραφή του Ρενάτο Σάντσες. Την έγραψα στο sdna την ημέρα που "έσκασε" η είδηση. Από εδώ και πέρα θα μιλήσουν ο χρόνος και ο Πορτογάλος.
Πάμε τώρα και στον έτερο πρωταγωνιστή της βραδιάς, όχι στο ΟΑΚΑ αλλά στις Βρυξέλλες. Χρειαζόταν αυτό το μεγάλο ματς ο Θωμάς Στρακόσα. Το χρειαζόταν και η ΑΕΚ από εκείνον. Ο "κανιβαλισμός" εις βάρος του περίσσεψε πέρυσι στο τραγικό ματς με τη Νόα. Όχι η σκληρή και δίκαιη κριτική, απαραίτητη για κάθε επαγγελματία που κάνει ένα σοβαρότατο λάθος, αλλά η ισοπέδωση και οι αθλιότητες ιδίως στα social media με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Η σεζόν του "στιγματίστηκε" από αυτό το λάθος και ήταν φανερό πως πάλευε πέρυσι να ξαναβρεί αυτοπεποίθηση σε μία ΑΕΚ η οποία υπέφερε στο γήπεδο.
Στις Βρυξέλλες ο Στρακόσα κράτησε την ομάδα του όρθια σε πολύ δύσκολες στιγμές. Δεν ήταν "απάντηση", ήταν η ολοκληρωτική "επιστροφή" ενός γκολκίπερ με δεδομένες ικανότητες ο οποίος παραλίγο να "πνιγεί" από ένα κακό παιχνίδι, όμως έδειξε ότι διαθέτει κότσια. Κι αυτό πια δεν μπορεί να του αρνηθεί κανείς.
Όπως κότσια έχει και ο Νίκολιτς για να διορθώνει δικά του κακώς κείμενα αλλά και να μην λειτουργεί με ξεροκεφαλιά. Στις Βρυξέλλες διόρθωσε στο β΄ημίχρονο τις "ανορθογραφίες" στην 11αδα του πρώτου, ενώ έδωσε την ευκαιρία στον αναμφισβήτητα ποιοτικό Νίκλας Ελίασον να επιστρέψει και να πετύχει ένα μεγάλο γκολ. Βεβαίως με τον Ελίασον δεν μπορείς ποτέ να στοιχηματίσεις για πόσο καιρό θα μείνει προσηλωμένος στην ομάδα και δεν θα σκέφτεται ότι... θέλει να φύγει, όμως αν ο Νίκολιτς τον πείσει για το προφανές τότε η ΑΕΚ θα βγει πολλάκις κερδισμένη.
Η ρεβάνς με την Άντερλεχτ θα είναι μάχη μέχρι εσχάτων και η Ενωση πρέπει να βελτιωθεί πολύ στο ανασταλτικό κομμάτι καθώς οι Βέλγοι βρήκαν χθες βράδυ πολλές ευκαιρίες μα ευτυχώς έπεσαν πάνω στον Στρακόσα. Εκτιμώ πως η άμυνα θα είναι το κλειδί της επιτυχίας. Ένα γκολ στην καυτή Opap Arena η Ένωση θα το βρει. Το θέμα είναι να κρατήσει πίσω. Μακάρι.
ΥΓ: Ένα κακό βράδυ, όπως αυτό που είχε ο ΠΑΟΚ κόντρα στη Ριέκα, προφανώς δεν φέρνει την καταστροφή. Στην Τούμπα ο Δικέφαλος ξέρει τον δρόμο να φτάσει στην ανατροπή. Το θέμα είναι όμως να διαβάσει η ομάδα, και δη ο Ραζβάν Λουτσέσκου, τα "γιατί" της χθεσινής εμφάνισης. Δεν είναι η Ριέκα ο πήχης του ΠΑΟΚ. Στην προκειμένη περίπτωση είναι ο εαυτός του.