Από sdna.gr
Εάν, πρώτα ο Θεός, η ΑΕΚ καταφέρει το βράδυ της Πέμπτης να μπει στη League Phase του Conference θαρρώ πως το τελευταίο πράγμα που θα συζητάει ο κόσμος της είναι αν αυτό συνέβη με ρόμβο ή με... παραλληλόγραμμο σύστημα!
Στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο το αποτέλεσμα μετράει. Σε βαθμό που παντρεύεσαι τον κυνισμό. Κάτι ανάλογο και στα πρώτα παιχνίδια πρωταθλήματος, σίγουρα στις δύο πρώτες αγωνιστικές, έως ότου δηλαδή έρθει η διακοπή του Σεπτεμβρίου για τα παιχνίδια των Εθνικών. Ουδείς θα θυμάται σε μερικούς μήνες αν ο Ολυμπιακός στην πρεμιέρα χρειάστηκε 93 λεπτά και μια οβίδα του Γιαζίτσι για να λυγίσει τον Αστέρα Τρίπολης, αν ο ΠΑΟΚ νίκησε μόλις 1-0 την ΑΕΛ με γκολ του Ντεσπόντοφ, αν η ΑΕΚ έβαλε δύο γκολ και όχι περισσότερα στον Πανσερραϊκό. Αντίθετα αν υπήρχε έστω και μία γκέλα σε κάποιο από τα τρία παιχνίδια όλοι θα τη μνημόνευαν. Και οι οπαδοί της ομάδας που θα είχε πάρει τον μουτζούρη θα έσπαγαν τα κοντέρ της γκρίνιας.
Αποτέλεσμα, λοιπόν. Η βασική λατρεία του Αυγούστου. Η ανάγκη και η υποχρέωση μαζί. Ο ρεαλισμός που γίνεται κυνισμός.
Και κάπου εδώ κουμπώνει ο Μάρκο Νίκολιτς. Από την ημέρα που μας συστήθηκε. Τότε που ήρθε τρέχοντας από το αεροδρόμιο στην παρουσίασή του στα γραφεία της ΠΑΕ ΑΕΚ. Δεν υποσχέθηκε, δεν έταξε λαγούς με πετραχήλια ούτε άμεσα ποδόσφαιρο που θα βγάζει μάτια. "Άλλο" τι έχει στο μυαλό του να δείξει η ΑΕΚ του Οκτώβρη, Νοέμβρη μήνα -εντελώς διαφορετικό- (το) "σήμερα".
Ο Νίκολιτς είπε εκείνο το απόγευμα πως αυτό που μετράει είναι να περάσει η ΑΕΚ τρεις γύρους και να παίξει φθινόπωρο στο League Phase του Conference. Η Ενωση είναι 5 ματς αήττητη στην Ευρώπη και χρειάζεται μία μεγάλη νίκη το βράδυ της Πέμπτης για να πετύχει το στόχο και να χτίσει τα πιο γερά θεμέλια στη σεζόν της. Δίχως να έχει ολοκληρώσει τις μεταγραφές, με "απουσίες" ακόμη στο ιδανικό μοντέλο ρόμβου που θέλει ο Νίκολιτς, μα με έναν προπονητή που δεν κλαίγεται αλλά δουλεύει.
Με ευλαβική συνέπεια στα "πρέπει" του. Κάτι ανάλογο και στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Η ΑΕΚ την έχει "πάθει" στο παρελθόν. Και από τον Πανσερραϊκό. Ομως αυτή τη φορά ο Νίκολιτς ουδεμία διάθεση για μπερδέματα είχε. Το (αναμενόμενο) ροτέισον δεν διαφοροποίησε τον χαρακτήρα της ομάδας του. Αντίθετα έδωσε καλά νέα, μέσω Πενράις. Η "κολόνα" του συστήματος Νίκολιτς, η μεσαία γραμμή, λειτούργησε άψογα υπό την καθοδήγηση των Μάνταλου και Πινέδα.
Στην επίθεση ο Ζίνι ήταν πρόσωπο του αγώνα με κερδισμένο πέναλτι και γκολ. Και με την αγωνία, βεβαίως, να περνάει στη Δευτέρα για να μάθουμε αν ο τραυματισμός του γεννάει πληγές ενόψει Αντερλεχτ.
Η ΑΕΚ του Νίκολιτς καθάρισε μέσα σε 3 λεπτά τις Σέρρες, είδε τον Θωμά Στρακόσα στο 5ο λεπτό να φωνάζει και πάλι "Είμαι εδώ" οικοδομώντας αυτά που στη συνέχεια οι συμπαίκτες του έχτισαν και το κυριότερο με το 2-0 μόλις στο 27' δεν χρειάστηκε να καταναλώσει περισσότερες σωματικές και πνευματικές δυνάμεις που θα τις κόστιζαν σε ενέργεια ενόψει Πέμπτης. Η νίκη ήρθε όπως έπρεπε: τόσο, όσο. Το "άγιο αποτέλεσμα" συνέχισε να πορεύεται με τα "πρέπει" του Σέρβου προπονητή.
Ενα ΜΕΓΑΛΟ βράδυ ακόμη, για να περάσει η ΑΕΚ εκεί που οφείλει να βρίσκεται και να αναπνεύσει όλος ο οργανισμός. Ένα βράδυ ακόμη για να δικαιώσει την προσέγγιση του προπονητή και να του δώσει την ευκαιρία στους επόμενους μήνες να χτίσει αυτό που θέλει, όπως το θέλει, με τον χρόνο που του αξίζει...