Δεν υπάρχει πλέον μεγάλη αμφιβολία. Επειτα από το «ναυάγιο» που βιώσαμε στο φινάλε της περυσινής περιόδου με την ΑΕΚ και την παταγώδη αποτυχία ενός άκρως φιλόδοξου και πανάκριβου πρότζεκτ, υπήρχε σε όσους κινούνταν εκτός των ορίων της ομάδας, η σκέψη για σαρωτικές αλλαγές σε βάθος. Δεν εξαιρώ τον εαυτό μου απ’ όλο αυτό, καθώς αποτελούσε και δική μου εκτίμηση πως στο φινάλε των μεταγραφών η ΑΕΚ θα είχε κάνει διψήφιο αριθμό μεταγραφών.

Εν τέλει, το κοντέρ σταμάτησε στις επτά προσθήκες, συν τις δύο επιστροφές από δανεισμούς. Εννιά το όλον. Και έξι που αποχώρησαν, το σύνολο 15. Δεν είναι μικρός αριθμός αν το σκεφθείς ψύχραιμα, άλλαξαν σχεδόν τα 2/3 μιας ομάδας που συνήθως (όχι με τις περυσινές τρέλες που ήθελε 30+ παίκτες για να προνοεί για τους… τραυματισμούς) αριθμεί 23-24 παίκτες. Και πάλι, μεταξύ των οποίων και η αφεντιά μου, περίμεναν κάτι ακόμα που δεν το βλέπω ως το πλέον πιθανό σενάριο έτσι όπως κινούνται τα πράγματα τώρα.

Η επιλογή της ΑΕΚ

Η αιτία γι’ αυτό είναι πως όσοι κινούνταν εντός της ομάδας, πρώτιστα ο Ριμπάλτα και έπειτα σε κοινή γραμμή και ο Νίκολιτς, θεωρούσαν πως το ρόστερ είχε να δώσει πράγματα και σίγουρα δεν ήταν για πέταμα. Μέχρι στιγμής, φαίνεται να δικαιώνονται από τις επιλογές τους. Οι μεταγραφές έχουν δώσει σχεδόν όλες στίγμα, παίκτες που υπήρχαν και άκουγαν καραμούζα βρήκαν ρόλο και απέδωσαν εξαιρετικά, η ΑΕΚ έχει κάνει εντυπωσιακό αήττητο σερί και μετρά τρεις διαδοχικές προκρίσεις και το απόλυτο στο πρωτάθλημα.

Βέβαια, ανήκω σε εκείνους που κάνω δουλειές χωρίς να σκέφτομαι πως όλα θα εξελιχθούν ομαλά. Σε προσωπικές μου κινήσεις, πάντα προχωρώ με βάση το χειρότερο σενάριο, καθώς έτσι θεωρώ πως έχει καλύτερες προοπτικές να πετύχεις στο τέλος. Ωστόσο, δεν μπορώ να αρνηθώ πως οφείλουμε να ακούσουμε τους ειδικούς. Αλλωστε, την εμπιστοσύνη στην δουλειά του ο Νίκολιτς (και σε σημαντικό βαθμό και ο Ριμπάλτα), την κέρδισαν με πολύ κόπο μέσα από το γήπεδο και σκληρή δουλειά.

Επίσης, δεν μπορώ να παραγνωρίσω, πως ο Νίκολιτς δεν ανήκει στην κατηγορία των προπονητών που κρύβει κάτω από το χαλάκι τα ζητήματα και θεωρεί πως τα εν οίκω είναι μη εν δήμω. Αντίθετα, δημόσια ακούσαμε να μιλά από την πρώτη παρουσίαση του για τέσσερις μεταγραφές, μετά να ζητά επιτακτικά την προσθήκη ενός αμυντικού μέσου (και ας είχε στην… ναφθαλίνη τον Γιόνσον), να μιλά για έναν ακόμα επιθετικό με άλλα χαρακτηριστικά. Για αμυντικό, δεν ακούσαμε ποτέ.

Ο τρόπος του Νίκολιτς

Να πεις, πως όλα του πήγαν θετικά; Όχι βέβαια. Με την Χάποελ Μπερ Σεβά είχε τον Πινέδα με μετρημένες προπονήσεις και η μεσαία γραμμή έμπαζε. Στην Κύπρο είδε τον Ρότα να αισθάνεται αδιαθεσία και είχε έτοιμη την λύση με τον Γκατσίνοβιτς. Στα ματς με την Αντερλεχτ έχασε τον Περέιρα και τον ρόμβο που δούλευε σε σταθερή βάση από το ξεκίνημα της προετοιμασίας. Εβγαλε από το πουθενά τον Ελίασον. Στην πορεία έχασε την σταθερά της επίθεσης που λεγόταν Ζίνι, ήταν με μικρό ποσοστό ετοιμότητας ο Γιόβιτς. Δουλειά να έχεις μπόλικη.

Τι μάθαμε από τον Νίκολιτς; Πως δεν φοβάται να ρισκάρει. Πως δοκιμάζει πράγματα. Είδαμε τον Μάνταλο κόφτη, τον Βίντα δεξί μπακ, θα βλέπαμε τον Γκατσίνοβιτς δεξί μπακ, τον Κοϊτά δεξί εξτρέμ, Πενράις αριστερό εξτρέμ, τον Λιούμπισιτς δεύτερο επιθετικό, σχήματα με έναν ή και δύο φορ. Είδαμε άκρως περιορισμένο ροτέισον, όπως κάνουν πλέον τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά κλαμπ. Πιστεύει στην ομάδα, έχει σχηματίσει ομάδα, νιώθει πως δεν του λείπουν πολλά.

Πιστεύει στον Χρυσόπουλο, στον Καλοσκάμη, ακόμα και στον Κολυμάτση. Αλλωστε, για να βγάλει κάποια στιγμή η ΑΕΚ κάποιους μικρούς, πρέπει να παίξουν. Αν μπορούν οι συγκεκριμένοι, θα το δούμε στην σεζόν. Οι υπεύθυνοι, αξιολογούν πως μπορούν. Αρα, έχουμε την απάντηση για τον στόπερ. Για το δεξί μπακ, η αλήθεια είναι πως αποτελεί ρίσκο η ευρωπαϊκή μοναξιά του Ρότα. Αλλά πιστεύει στο γκρουπ, στην βελτίωση των παικτών του, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Πιερό. 

Η πεντάδα που θα κρίνει πολλά

Η χρονιά δεν θα είναι εύκολη. Οι αντοχές της ΑΕΚ θα δοκιμαστούν πολλές φορές. Είναι δεδομένο αν κάποιος γνωρίζει τα περίεργα αυτού του κλαμπ, πως εκεί που υπάρχει ζήτημα, εκεί θα προκύψουν και τα μεγαλύτερα θέματα. Αλλά το πρώτο δείγμα γραφής, που μόνο εύκολο δεν ήταν και έδειξε σημαντικά στοιχεία, σε πείθει πως μπορεί το πράγμα να λειτουργήσει. Ετσι κι αλλιώς, όπως συμβαίνει πάντα, την ιστορία την γράφουν οι παρόντες και όχι εκείνοι που θα μπορούσαν να είναι εδώ.

Ετσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση, για την ΑΕΚ πολλά θα κριθούν από την προσαρμογή και την ποιότητα που θα δώσει μια πεντάδα παικτών: οι δύο Σέρβοι, Γιόβιτς και Γκρούιγιτς, που μπορούν να είναι ηγετικές μορφές σε επίθεση και μεσαία γραμμή. Ο Πενράις που θα πρέπει να κάνει την διαφορά στο αριστερό άκρο της άμυνας, ο Οντουμπάτζο να δώσει επαρκείς λύσεις στην δεξιά πλευρά εντός συνόρων. Και βέβαια ο Μαρσιάλ, να αποδείξει πως υπάρχει και να παίξει σύμφωνα με την αξία του. 

Πρωτότυπο άρθρο