Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΑΛΟΥΠΗΣ – LIVE SPORT

Το έχασε μία ο Ελ Κααμπί, το έχασε δύο, τρεις, με την τέταρτη θα το έβαζε. Πόσες ευκαιρίες να κάνει και να μη βρει δίχτυα μετά το 0-1; Και πάλι, δηλαδή, αποδείχθηκε άστοχος αναλογικά με το πόσο “killer” είναι μετά τις ενέργειες που έκανε ο Ποντένσε για να βγάζει τον Μαροκινό φάτσα με το γκολ. Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, έφτασε πολύ κοντά στο να ρεφάρει για τα δύο αποτυχημένα αποτελέσματά του στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος κάνοντας τη σημαντικότερη νίκη σε όσα έχουμε δε έως τώρα συνολικά στη Super League, όμως το τελικό σκορ δεν είναι άδικο. Όταν αφήνεις επί μισή ώρα τον Ποντένσε να αλωνίζει στο γήπεδο και να παίζει ανενόχλητος μόνος του εναντίον όλων, θα την πατήσεις. 

Η κλάση του Ποντένσε ήταν αρκετή για να καταφέρει ο Ολυμπιακός να φύγει με βαθμό από τη Λεωφόρο. Οι Ερυθρόλευκοι έκαναν κακή εμφάνιση μέχρι να βρει το γκολ ο Ντέσερς, με τον Μεντιλίμπαρ να κατεβάζει μία ενδεκάδα που δεν έχει ξαναπαίξει μαζί και που δεν ήταν έτοιμη… Ο Ντέσερς έδειξε και χθες ότι είναι μία πολύ καλή επιλογή και σωστά ο Παναθηναϊκός κυνήγησε τη μεταγραφή του. Και εκεί που περίμενες ότι οι γηπεδούχοι θα επενδύσουν πάνω στο γκολ, άρχισαν α κάνουν την ισορροπία τους. Και ο Κόντης και οι ποδοσφαιριστές του δεν βρήκαν ποτέ απάντηση για την αντιμετώπιση του Ποντένσε. 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY

Μετά από ένα πρώτο ημίχρονο χωρίς συγκινήσεις -με μόνο αξιοσημείωτο ένα πέναλτι που ζητεί ο Καμπελά και που κακώς δεν δόθηκε απ’ τους Γερμανούς διαιτητές- ο Παναθηναϊκός άνοιξε το σκορ με τον Ντέσερς που πήρε μία ασίστ πάρε-βάλε απ’ τον Μπακασέτα. Ο Παναθηναϊκός έφερε το ματς στα μέτρα του, αλλά θα ‘πρεπε να θυμάται πως ένα γκολ δεν φτάνει για να κερδίσει τον Ολυμπιακό. Πόσω μάλλον όταν από τον πάγκο του Έρχονται Έσε, Ταρέμι, Γιαζίτζι, Τσικίνιο και κυρίως ο Ποντένσε. Ο Ντάνιελ Ποντένσε τρόμαξε τον Παναθηναϊκό, που κλείστηκε υπερβολικά. 

Ο Ολυμπιακός άργησε απλώς να ισοφαρίσει: το έκανε με ένα γκολ του Ελ Καμπί κι ενώ το γήπεδο είχε γυρίσει κι ο Παναθηναϊκός κρατούσε το προβάδισμα με νύχια και με δόντια. Ο Ντραγκόφσκι κι ο Τουμπά στέρησαν απ’ τον Ελ Καμπί το γκολ της ισοφάρισης νωρίτερα: αν αυτί είχε έρθει δέκα λεπτά πριν, ο Ολυμπιακός, που έγινε άλλη ομάδα όταν για μισή ώρα κράτησε μπάλα στα πόδια, θα είχε κερδίσει. Πικρή η ισοπαλία για τον Παναθηναϊκό, ανακουφιστική για τον πρωταθλητή. Που δικαίως φωνάζει για τη διαιτησία. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ

Εννοείται ότι τα προηγούμενα παιχνίδια του Ολυμπιακού δεν είχαν τον ίδιο βαθμό δυσκολίας με το χθεσινό, ακόμη και αυτό του Τσάμπιονς Λιγκ. Ήταν ένα ντέρμπι στο οποίο ο Παναθηναϊκός, μάλιστα, μπόρεσε από ένα λάθος να προηγηθεί σε πολύ καίριο σημείο. Αυτήν τη φορά το θετικό για τους Πειραιώτες ήταν ότι έβγαλαν αντίδραση και κυνήγησαν μέχρι το τέλος την ισοφάριση, ενώ εάν είχαν λίγο χρόνο ακόμη θα μπορούσαν και την ανατροπή. Ή εάν είχαν καταφέρει να ισοφαρίσουν νωρίτερα.

Το πρώτο ημίχρονο ήταν και πάλι... αναγνωριστικό. Αυτήν τη φορά υπήρχε σοβαρότερη δικαιολογία λόγω και της αξίας του αντιπάλου που ήθελε και έπαιξε (τουλάχιστον στην αρχή) για τη νίκη. Οι επιλογές του Μεντιλίμπαρ είχαν το νόημα να τρέξουν οι μικροί κουράζοντας τους «πράσινους» και να μπουν οι πιο έμπειροι (Ποντένσε, Ταρέμι, Τσικίνιο) για να αυξηθεί η πίεση για τη νίκη. Το πλάνο δεν βγήκε λόγω του λάθους από τον Ρέτσο στο γκολ του Ντέσερς, όμως θα μπορούσε να είχε επαληθευτεί εάν ο Ελ Κααμπί δεν έχανε τις ευκαιρίες, προτού τελικά σκοράρει ξανά. Θα ήταν επίσης άλλο παιχνίδι εάν ο διαιτητής είχε δώσει πέναλτι και όχι κάρτα στον Καμπελά. Ο Παναθηναϊκός το πήγε αρκετά έξυπνα, βρήκε το γκολ εκεί όπου και ο ίδιος δεν το περίμενε, αλλά στη συνέχεια κλείστηκε. Και πιέστηκε. Κάποιοι παίκτες του ίσως θα έπρεπε να είχαν μπει νωρίτερα. Ο Κόντης, πάντως, δεν μπορεί να είναι δυσαρεστημένος έστω κι αν η νίκη χάθηκε στο τέλος. τέλος.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Προφανώς και κάθε απώλεια στο πρωτάθλημα είναι σημαντική και μπορεί στο τέλος να μετρήσει στη σούμα. Από την άλλη μεριά, δεδομένα δεν διαλύθηκε ο πλανήτης στην ΑΕΚ απ’ αυτή την ισοπαλία στη Λάρισα. Είναι άλλωστε εξαιρετικά νωρίς ακόμα. Το μεγάλο κρίμα στην υπόθεση χθες, είναι πως η ΑΕΚ δεν κατάφερε να κερδίσει ένα παιχνίδι, που βάσει εικόνας, το είχε στα χέρια της. Ειδικά το δεύτερο ημίχρονο, το οποίο κάνει η ΑΕΚ είναι εξαιρετικό. Φτιάχνει ευκαιρίες με την μπάλα κάτω, δημιουργεί σωστά, βρίσκει γκολ.

Και ακόμα και μετά το γκολ που δέχτηκε, που είναι πολύ φθηνό και πολύ τσάμπα, η ΑΕΚ θάλασσα δεν ήπιε. Έμεινε σοβαρή, έμεινε συγκεντρωμένη και προσπάθησε με την μπάλα κάτω να βρει το γκολ της νίκης. Νομίζω ότι ειδικά ο Γιόβιτς αν ξαναδεί το ματς, θα τραβάει τα μαλλιά του και δεν θα πιστεύει αυτά που έχασε, με τον τρόπο που τα έχασε. Η ΑΕΚ στο ματς στη Λάρισα ήταν καλή. Έπαιξε σωστά. Έπαιξε με την μπάλα κάτω. Δεν καταστράφηκε με το χθεσινό αποτέλεσμα. Αλλά πρέπει να της γίνει μάθημα γιατί τους χαμένους τους βαθμούς, δύσκολα τους ξαναβρίσκεις. 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΙΡΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Τα δύο τελευταία χρόνια, ο Παναθηναϊκός έχει πάει σε άλλο επίπεδο το έτσι και αλλιώς πολύ λαμπερό brand name του συλλόγου. Η απόκτηση του ΟΑΚΑ, για σχεδόν μισό αιώνα από τους Πράσινους, ήταν η καλύτερη πάσα για να αρχίσει να πηγαίνει σε άλλο επίπεδο και το τμήμα του μάρκετινγκ και όχι μόνο. Κακά τα ψέματα σε ένα χώρο όπου οι ιδιοκτήτες (στην Ευρώπη τουλάχιστον) των μεγάλων ομάδων βάζουν πολλά χρήματα σε ένα βαρέλι δίχως πάτο εδώ και χρόνια, ο Παναθηναϊκός και ο ιδιοκτήτης του Δημήτρης Γιαννακόπουλος επιχειρούν να αντιστρέψουν αυτή την πορεία και να φέρουν έσοδα (και) στο μπάσκετ. Όμως δεν μένουν μόνο εκεί, πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το παραδοσιακό πλέον τουρνουά στη μνήμη του αείμνηστου ηγέτη του μπασκετικού Τριφυλλιού Παύλου Γιαννακόπουλου.

Τι έκαναν στον Παναθηναϊκό; Το πήραν από το ΟΑΚΑ, όπου διεξαγόταν την πρώτη πενταετία (όπως και πολλά άλλα τουρνουά) και το πήγαν αρχικά – πέρυσι – στο Καλλιμάρμαρο, στο Παναθηναϊκό Στάδιο σε μια μοναδική στιγμή όπου το μπάσκετ συνάντησε την Ιστορία και το πείραμα ήταν κάτι παραπάνω από επιτυχημένο ξεπερνώντας τις δυσκολίες που είχε η διοργάνωση ενός μπασκετικού τουρνουά σε εξωτερικό χώρο. Φέτος διάλεξαν – όχι τυχαία – τη μακρινή αλλά ζεστή και με εντονότατο ελληνικό στοιχείο Αυστραλία με τους ομογενείς να δημιουργούν ένα μικρό μαγικό τόπο στη Μελβούρνη όσο και στο Σίδνεϊ όπου χθες ήταν κατάμεστο ένα γήπεδο 18.000 θεατών! Οι Έλληνες της διασποράς είναι γνωστό ότι αναπολούν και ονειρεύονται την πατρίδα περισσότερο από τον καθένα και κάνουν σαν τρελοί όταν υπάρχουν τέτοιες ευκαιρίες να δουν από κοντά μια ελληνική ομάδα και να βγάλουν φωτογραφία με παίκτες και προπονητές. Του χρόνου, εκτός συνταρακτικού απροόπτου, οι Πράσινοι θα κάνουν ένα ακόμα μεγαλύτερο άνοιγμα, αυτή τη φορά προς την αγορά της Κίνας, το καθώς εκεί θα διεξαχθεί πιθανότατα το τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο