Για να φτάσουμε στο παρόντα χρόνο και να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε σωστά όσα συμβαίνουν, είναι αναγκαίο να σκαλίσουμε λίγο το παρελθόν. Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, μόνο λίγους μήνες πίσω. Τότε που η ΑΕΚ έδειχνε στα όρια της διάλυσης και της αυτοκαταστροφής. Με πρωτεύον ζήτημα την εσωστρέφεια, που φρόντιζαν να φουντώνουν τα παραπαίδια που έχασαν το μέλι από τα χέρια και το απογείωνε η καταστροφική πορεία της ομάδας σε αγωνιστικό επίπεδο.

Είναι δεδομένο, πως απαιτούσε γενναίες δόσεις αισιοδοξίας, με κίνδυνο να χαρακτηριστεί κάποιος ακόμα και ονειροπόλος, για να πιστεύει πως μέσα σε λίγες εβδομάδες, σε ελάχιστους μήνες, αυτό που έμοιαζε σκορποχώρι και έβλεπε την διάλυση να απειλεί τα πάντα, θα μετατρέπονταν σε έναν ανταγωνιστικό αντίπαλο, διεκδικητικό προς όλα. Η ΑΕΚ το πέτυχε. Βρήκε τρόπο να πάει σε αυτοκάθαρση, βρήκε ξανά την αγωνιστική κανονικότητα της. 

Οι ευαίσθητες χορδές

Ολο αυτό, φαίνεται πως άγγιξε (να το πω γλυκά) ευαίσθητες χορδές εκείνων που κάνουν σχέδια και μοιρασιές κάτω από το τραπέζι. Θαρρείς και χάλασε ένα σχέδιο που τα ήθελε αλλιώς τα πράγματα. Δεν ήταν τυχαία η ξαφνική αγάπη προς μια άλλη ομάδα, που έκανε πολλές μεταγραφές το καλοκαίρι με την ελπίδα πως θα μπορέσει να «σπάσει» την τετράδα. Πόνταραν πολλοί, πως η ΑΕΚ θα ζούσε αυτό το ψυχόδραμα που περνά συχνά με τα εσωτερικά θέματα του.

Κάπως έτσι, η κατάσταση έφτασε σε αυτό που καταγράφεται σήμερα σε μερίδα του Τύπου ως πρόκληση από τον Λανουά. Φαίνεται πως η πορεία της ΑΕΚ, η αναστήλωση της ομάδας και η δυναμική που δείχνει για την συνέχεια – ειδικά εάν το συγκρίνεις και με την κατάσταση που βρίσκεται ο ανταγωνισμός – επιτάχυνε τις διαδικασίες για να μην πηγαίνει το πράγμα λάου λάου, αλλά να μπουν γρήγορα τα πράγματα όπως εκείνοι θα ήθελαν.

Σταδιακή κορύφωση

Μέχρι τώρα, το πράγμα κορυφωνόταν σταδιακά. Ο Πολυχρόνης διάβηκε πρώτος τον Ρουβίκωνα. Εδωσε πέναλτι υπέρ της ΑΕΚ, που έμοιαζε ταμπού για την ελληνική διαιτησία. Δεν μπορούσε να λεχθεί σοβαρά (αφήστε τον Σπάθα και άλλες ιστορίες που προκαλούν μόνο οίκτο) πως δεν υπήρξε παράβαση, τα έβαλαν μαζί του επειδή… αδίκησε την ΑΕΚ και δεν έδωσε κάρτα και έκτοτε, μπήκε στο… σίλβερ αλέρτ. Τρεις αγωνιστικές εκτός ορισμών, με πρόσχημα βέβαια την συμμετοχή στα σεμινάρια του core, αλλά το πρώτο μήνυμα δόθηκε.

Ακόμα πιο καλά την άκουσε ο Παπαπέτρου για το περίφημο πλεονέκτημα. Και πηγαίνουν τα παλιόπαιδα οι ποδοσφαιριστές και τον ψηφίζουν ως καλύτερο διαιτητή της περασμένης αγωνιστικής. Κάνει ένα υπερβατικό άλμα ο Λανουά και τον θέτει VAR στην ΑΕΚ στο ματς κυπέλλου με τον Παναιτωλικό, αλλά με την ταχύτητα που ο Κόπερφιλντ εξαφάνιζε αντικείμενα, έτσι χάθηκε και ο Παπαπέτρου. Όταν εμφανίστηκε ξανά, ήταν στην Καλλιθέα και στο VAR της ΑΕΚ ο Ζαμπαλάς. 

Τα γήπεδα και οι κάρτες

Στο ενδιάμεσο, είδαμε και άλλα που δεν άπτονται της διαιτησίας. Είδαμε τα γήπεδα να χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν. Είδαμε την Μαρκό να παίζει στην… Καρδίτσα ως γηπεδούχος με την Λάρισα, λίγες ημέρες πριν υποδεχθούν οι Θεσσαλοί την ΑΕΚ. Ενίσχυση της περιοχής που πλήγηκε από τις καταστροφές; Εχει δημοφιλία η Λάρισα στην διπλανή πόλη; Πάντως, ανέλαβε να πληρώσει τους διαιτητές η διοίκηση της. Και η Μαρκό βέβαια, την περασμένη εβδομάδα χρησιμοποίησε κανονικά το γήπεδο της. Θα πεις, εδώ δυο αθηναϊκές ομάδες έπαιξαν στον Βόλο και ο ΟΦΗ στην Λεωφόρο με τον ΠΑΟΚ, σε αυτά θα κολλήσουμε;

Μπορούμε να δούμε πολλά ακόμα επιμέρους. Τις κάρτες που είδαμε πως υπάρχουν για τον Ολυμπιακό μόλις στην 4η αγωνιστική και από ξένο διαιτητή. Στην ΑΕΚ βέβαια, πέφτουν βροχή από την πρεμιέρα και συνεχίζουν ακάθεκτοι, σε πρωτάθλημα και κύπελλο. Φτάσαμε στο ματς της Λάρισας, που στο μυαλό πολλών φαίνεται πως ήταν σημαδεμένο. Η ΑΕΚ δεν το τελείωσε νωρίς, βρήκαν την ευκαιρία και την έκαναν. Κάλυψη σε όλα εννοείται, πανηγυρίζουμε ακόμα για το πρωτόκολλο (μάθετε μας διαιτησία και κανονισμούς) και τώρα νάτος ξανά ο Φωτιάς.

Κίνηση με πολλά μηνύματα

Είναι μια κίνηση με πολλαπλά μηνύματα και έναν αποδέκτη. Με έναν σμπάρο, επιτυγχάνονται πολλά τρυγονάκια. Γίνεται μια ξεκάθαρη επίδειξη δύναμης, του τύπου εγώ δεν σας βλέπω. Εβαλε ξανά… φωτιά, ρίχνοντας λάδι στην… φωτιά. Τι ωραία που τα γράφω. Ποιητικά. Σπέρνεις και την αμφιβολία στον κόσμο της ΑΕΚ, που αναρωτιέται και τι κάνει η διοίκηση απέναντι σε όλα αυτά. Αφήστε που αν κάποιος είναι κακοπροαίρετος, μπορεί να φανταστεί πως δεν θα κακόπεφτε και μια μανουρίτσα που θα οδηγήσει σε τιμωρία έδρας. Και βρείτε εσείς ως κουίζ, με ποιον παίζει η ΑΕΚ αμέσως μετά…

Ο Φωτιάς είναι το λαμπρό αστέρι της νέας εποχής της διαιτησίας. Είναι ψυχρός, έτοιμος, αποφασισμένος και με ύφος που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Τον θαύμασα και στο χθεσινό ματς στην Αυστρία, έψαχνε την δική του στιγμή, πως θα γίνει και εκείνος παράγοντας του παιχνιδιού. Ισως να μην είναι τόσο καμαρωτός σαν το άλλο αστέρι των διαιτητών, τον γίγα Κατσικογιάννη, αλλά ο Φωτιάς είναι το μέγα πουλέν, όπως καταλάβαμε με το που άλλαξαν τα πράγματα στο ποδόσφαιρο μας. Κοντολογίς, είναι φανερό πως όλο αυτό είναι μια προσπάθεια να χαθεί ο έλεγχος και η ψυχραιμία από την πλευρά της ΑΕΚ, διοίκησης και κόσμου. «Δυναμιτίζεται» ένα παιχνίδι, χάνεται κάθε ίχνος έξωθεν καλής μαρτυρίας απ’ εκείνους που έχουν τα ηνία. Αλλά στο τέλος της ημέρας, η ΑΕΚ οφείλει να κλείσει τα αυτιά, να μην αφήσει κανένα περιθώριο με την απόδοση της και όλοι να είναι απόλυτα συνειδητοποιημένοι για τους κινδύνους που ελλοχεύουν. 

Πρωτότυπο άρθρο