Κανόνας πρώτος και βασικός για μια νέα ομάδα, όπως είναι η φετινή ΑΕΚ. Όπως ένα παιδί πρώτα μπουσουλάει, έπειτα στέκεται στα πόδια του και μετά αρχίζει να τρέχει, έτσι και η νέα βερσιόν της Ενωσης περνά σταθερά όλα αυτά τα βήματα. Το κάνει μέχρι τώρα με συνέπεια και σχεδόν απόλυτη επιτυχία. Εχει καταφέρει να είναι στην κορυφή πρωταθλήματος, κυπέλλου και ετοιμάζεται να ξεκινήσει το ευρωπαϊκό ταξίδι της. Κάθε νίκη, δίνει την δυνατότητα να αναλογιστείς και να σκεφτείς πόσα πρέπει να βελτιώσεις, αλλά δίχως την μίρλα της εσωστρέφειας.

Κάπως έτσι ήρθε και το ματς με τον Βόλο. Μια από τις πιο καλοδουλεμένες «μικρομεσαίες» ομάδες, που επιβεβαίωσε και στην Νέα Φιλαδέλφεια πως δεν θα είναι εύκολος αντίπαλος για κανέναν. Ισως να είναι και καλύτερος από τον Λεβαδειακό, την άλλη εξαιρετική ομάδα απ’ αυτό το γκρουπ. Η ΑΕΚ επέστρεψε στις νίκες, με το αγαπημένο της 1-0. Δίχως να δεχθεί ούτε φάση σε όλο το παιχνίδι, καταφέρνοντας να γιατρέψει και να λύσει μόνη της τα ζόρια που έθεσε στον εαυτό της.

Πότε έγινε καλύτερη

Να πω την αλήθεια, ο σχηματισμός με τα δύο σέντερ φορ καταλαβαίνω πως έγινε για να πιεστεί η άμυνα του Βόλου και να καθαρίσει όσο πιο γρήγορα μπορεί η ΑΕΚ το παιχνίδι, αλλά από την άλλη ήταν φανερό πως την έκανε βαριά και δυσλειτουργική. Ηταν μια ομάδα χωρίς κίνηση, δίχως να έχει τον παίκτη που θα γλύκαινε και θα μοίραζε το παιχνίδι πίσω από τον φορ, εύκολη λεία για την αντίπαλη άμυνα που δεν χρειάστηκε να κάνει και πολλά. Στην μοναδική περίπτωση που η ΑΕΚ βρήκε ανοιχτή την άμυνα του Βόλου, βρήκε το γκολ. Ωστόσο, άπαντες διαπίστωσαν πως το καλύτερο διάστημα της ΑΕΚ στο παιχνίδι ήταν μετά το γκολ και συγκεκριμένα μετά την είσοδο του Ζοάο Μάριο. Παίζοντας για πρώτη φορά στην θέση που τον ξέραμε και τον θαυμάζαμε επί χρόνια, ο Πορτογάλος είχε μαγικές επαφές, καλό επίπεδο συνδυαστικού ποδοσφαίρου, σημαντικές φάσεις και κράτημα της μπάλας.

Το φαινόμενο Μάνταλος

Καλός ο Ζοάο Μάριο, εξαιρετικός ο Πιερό που ορισμένοι είχαν βιαστεί να στείλουν στην… οικοδομή (και σκοράρει κατά ριπάς το τελευταίο διάστημα), αλλά ποιος ήταν ξανά ο παίκτης κλειδί; Ο Μάνταλος θα σας απαντήσω. Διότι η φάση που ξεκινά από τα πόδια του στο γκολ, όταν απελευθερώνει την άμυνα, αλλά έχει και το καθαρό μυαλό να δει την κίνηση του Ελίασον και να βγάλει μαγική μπάλα 30 μέτρων, ήταν εκείνη που ξεκλείδωσε ουσιαστικά την αντίπαλη άμυνα.

Η ΑΕΚ τίμησε όπως του άρμοζε τον Μάνταλο. Είναι ένας παίκτης που μπαίνει στο τοπ των παικτών με την «κιτρινόμαυρη» φανέλα. 400 συμμετοχές, πρωταθλήματα, κύπελλα, ευρωπαϊκές συμμετοχές, παράλληλα σταθερά εν ενεργεία διεθνής, δεν το έχουν κάνει πολλοί. Θεωρώ δεδομένο πως κάποιοι θα τσινίσουν με την αναφορά σε μύθο. Αλλά να ξέρετε, πως είναι πραγματικότητα. Η μεγάλη σημαία Στέλιος Μανωλάς, έλεγε το Σάββατο πως ο Μάνταλος είναι ο συνεχιστής των μεγάλων που φόρεσαν την φανέλα της.

Ο Ρότα που εμπιστεύονται όλοι

Συνολικά, η ΑΕΚ δείχνει πια την διάθεση να σταματήσει να τρώει τα παιδιά της, όπως δυστυχώς συνέβαινε πολλές φορές κατά το παρελθόν. Πολλοί από εκείνους που τώρα μνημονεύονται και θεωρούνται κολοσσιαίες μορφές της ιστορίας, κατά περιόδους απαξιώθηκαν. Ερχεται κάποια στιγμή που κουράζεσαι να βλέπεις τα ίδια πρόσωπα, είναι εκείνοι που θα εισπράξουν πρώτοι το ανάθεμα και θα ακούσουν την καραμούζα.

Η ΑΕΚ έχει τον Μάνταλο για να στηρίζεται. Εχει τον Ρότα, που είναι πλέον και αυτός σημείο αναφοράς στην ομάδα. Επίσης πρωταθλητής και κυπελλούχος με την ΑΕΚ, επίσης εν ενεργεία διεθνής, επίσης παιδί που καταλαβαίνει όσο λίγοι τι σημαίνει η ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση αυτού του συλλόγου. «Ματώνει» την φανέλα, είναι πάντα εκεί. Και σε ματς όπως κόντρα στον Βόλο, είναι από τους παίκτες που δίνουν σταθερά πράγματα δημιουργικά και αμυντικά.

Για τον Ρότα δεν είναι τυχαίο πως όλοι οι προπονητές τον εμπιστεύονται. Ο Αλμέιδα, ο Γιοβάνοβιτς, τώρα ο Νίκολιτς, προχωρούν με τον Ρότα. Προφανώς η ΑΕΚ θα έπρεπε να βρει κάτι καλύτερο για το ντουμπλάρισμα του. Προφανώς ο Ρότα είναι παίκτης που μπορεί να δίνει σταθερά πολλά και καλά πράγματα στην Ενωση. Και είναι κρίσιμο, να πάρει κι αυτός κάποια στιγμή το μερίδιο επιτυχίας που του αναλογεί για όσα συμβαίνουν στην ομάδα.

Το χρυσό 13άρι

Η ΑΕΚ ξεπέρασε τον Βόλο. Εχει μπροστά της ευρωπαϊκή πρόκληση και ματς με την Κηφισιά, που ήδη έχει προλάβει να δείξει πως είναι επικίνδυνη ομάδα. Ετσι κι αλλιώς, σε ένα πρωτάθλημα που εμφανίζεται ως μεγάλος… αδικημένος ο Ολυμπιακός και σπεύδει η ΚΕΔ να βγάλει επίσημη ανακοίνωση πρωί Κυριακής, το πρωτεύον είναι να παίρνεις τις νίκες. Η ΑΕΚ είναι στην κορυφή και όσο βρίσκεται εκεί ή κοντά εκεί, τα πράγματα μπορούν να είναι πολύ καλύτερα για το μέλλον της.

Είναι σπουδαίο πως αυτό το χρυσό 13άρι που έχει κάνει ο Νίκολιτς με αήττητα παιχνίδια από το ξεκίνημα της σεζόν, δεν δίνει στην ΑΕΚ κάποιον τίτλο, αλλά της προσφέρει την δυνατότητα να προχωρά με ηρεμία για το μέλλον της. Τον χρόνο για να δουλέψει με άνεση και να βελτιωθεί, την αυτοπεποίθηση που δίνει η επιτυχία, την άνεση να βελτιώσει τους δεσμούς ανάμεσα στα μέλη της και να βρει όσα πραγματικά μπορούν να την κάνουν πρωταγωνίστρια.   

Πρωτότυπο άρθρο