Από sdna.gr
Επί της ουσίας η Ένωση, δεν μπόρεσε ποτέ, σε κανένα σημείο του αγώνα, να… ματσάρει το επιθετικό πλάνο του Άλμπερτ Ριέρα με αποτέλεσμα για πρώτη φορά να μοιάζει τόσο ευάλωτη ανασταλτικά, σε όλη τη διάρκεια του 90λεπτου. Είναι σαφές, πως η χθεσινή δυσλειτουργία δεν έχει κάνει μόνον με ένα πρόσωπο ή με μια γραμμή, έχει να κάνει ευρύτερα με το τακτικό πλάνο του Μάρκο Νίκολιτς (συνδυαστικά, με την κακή ημέρα των περισσότερων παικτών) το οποίο δεν μπόρεσε να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της απαιτητικής ευρωπαϊκής πρεμιέρας. Απέναντι σε μια Τσέλιε, καλύτερα προετοιμασμένη και διαβασμένη που πράγματι, δεν προέρχεται από κανένα σούπερ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, αλλά είναι σαφές πως έχει ξεφύγει από τον ανταγωνισμό στη χώρα της, φτάνοντας μάλιστα πέρυσι, στους 8 του UEFA Conference League. Γεγονός που μονο τυχαίο δεν ειναι.
Δεν τα λέω όλα αυτά για να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα, αλλά για να τονίσω πως η ΑΕΚ αντιμετώπισε χθες μια ομάδα που βρίσκεται σε ένα πολύ καλό επίπεδο. Και όταν δεν είσαι αυτός που πρέπει απέναντι σε τέτοιου είδους ομάδες που έχουν ταυτότητα, χαρακτήρα, ομοιογένεια και έναν ικανό προπονητή στον πάγκο όπως ο Ριέρα που όλοι αντιλαμαβανόμαστε ότι κάποια στιγμή θα δουλέψει σε μεγάλο πρωτάθλημα, τότε μπορεί να υποστείς τη ζημιά που υπέστη η ΑΕΚ χθες. Αυτό σίγουρα που προβληματίζει, είναι το γεγονός πως η Ένωση δεν είχε απλά αυξομειώσεις στην απόδοση της, δεν είχε καλά και κακά διαστήματα. Ήταν κακή, σε ολόκληρο το 90λεπτο!
Είχε προβληματική συμπεριφορά σε όλους τους τομείς, καθ’ όλη τη διάρκεια του ματς. Είναι σαφές πως το αρχικό πλάνο του Νίκολιτς, που χρησιμοποίησε δίδυμο στον άξονα τους Γκρούγιτς-Πινέδα και μπροστά τους τον Μαρίν που κινούνταν περισσότερο δίπλα στον Γιόβιτς και λιγότερο κοντά στον άξονα δεν λειτούργησε. Η ΑΕΚ ήταν ευάλωτη ανασταλτικά παντού. Όχι μόνο στον άξονα, αλλά και στα άκρα. Εκεί όπου κυρίως ο Ιοσίφοφ, έκανε πάρτυ απέναντι στον Πήλιο. Ο μπακ της ΑΕΚ είχε μια πολύ κακή βραδιά (έχει ευθύνη και στο 1-1, καθώς δεν πάει πάνω στον Κοβάσεβιτς) όμως πρέπει να πούμε πως δεν είχε και βοήθειες με ντουμπλαρίσματα από τον Κουτέσα για να μπορέσει να ανταπεξέλθει. Όπως δεν είχε βοήθειες και ο Ρότα από την άλλη πλευρά.
Ήταν η πρώτη φορά φέτος που η ΑΕΚ του Νίκολιτς παρουσίασε τακτική ανισορροπία, δεν είχε συνοχή στις γραμμές της και έδωσε άπειρους χώρους στον αντίπαλο για να χτυπήσει. Όλο αυτό δε, μοιάζει τόσο οξύμωρο να συμβαίνει για δυο λόγους: Πρώτον γιατί η ΑΕΚ προηγείται ως εκ τούτου θα μπορούσε να διαχειριστεί πιο έξυπνα τακτικά το παιχνίδι και να κλείσει τους χώρους (δεν το έκανε) και δεύτερον, θεωρητικά, το σχήμα με το οποίο παρατάχτηκε - εννοώ με τους τρεις χαφ (Γκρούγιτς, Πινέδα, Μαρίν) - θα μπορούσε να προσφέρει μια πιο κόμπακτ συνθήκη στον άξονα. Κάτι, που δεν συνέβη ποτέ. Για την ακρίβεια, συνέβη το ακριβώς αντίθετο...
Η Ένωση ήταν ευάλωτη και δεν μπορούσε να ελέγξει ούτε τους χώρους, ούτε τον ρυθμό ούτε και να προσαρμόσει το παιχνίδι της, πάνω στον αντίπαλο. Δεν μπόρεσε να… ματσάρει ποτέ το επιθετικό πλάνο της Τσέλιε και για πρώτη φορά, ο Μάρκο Νίκολιτς, που όλοι γνωρίζουμε το πόσο επιδραστικός μπορεί να γίνει από τον πάγκο με διορθωτικές κινήσεις, κάτι που έχει κάνει φέτος σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια, δεν μπόρεσε να διορθώσει την κατάσταση στο δεύτερο ημίχρονο. Ήταν μια κακή βραδιά για όλους αυτή στη Σλοβενία η οποία όμως δεν αναιρεί όσα έχει πετύχει μέχρι τώρα η ΑΕΚ. Η οποία μην ξεχνάμε, ήταν 13 ματς αήττητη. Πλέον όμως, εν όψει της ευρωπαϊκής συνέχειας, θα πρέπει να πάρει τα δυο εντός έδρας παιχνίδια που ακολουθούν με Αμπερντίν και Σάμροκ για να έχει ελπίδες για την πρώτη οκτάδα στην οποία στοχεύει. Όλα αυτά όμως μπορούν να... περιμένουν. Για τον Νίκολιτς, προέχει η Κυριακή και το να βγάλει αντίδραση η ομάδα του απέναντι στην Κηφισιά, να πάρει τη νίκη και να πάει ήρεμη στη διακοπή, να δουλέψει όπως πρέπει και να εμφανιστεί πιο έτοιμη με την επανέναρξη εκεί όπου την περιμένει ένα άκρως απαιτητικό πρόγραμμα με δυο ντέρμπι - μεταξύ άλλων - απέναντι σε ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό ενώ υπάρχει ενδιάμεσα και η ευρωπαϊκή μάχη με την Αμπερντίν στην Αγιά Σοφιά - ΟΠΑΠ Arena.