Από sdna.gr
Η δύναμη της θέλησης. Κλιοέ χιλιογραμμένο. Ζωή σαν ταινία. Αυτό κι αν έχει γραφτεί. Η δικαίωση ενός ονείρου. Πολύ ποιητικό, και μοιάζει σα να αφηγείται το τέλος μιας προσπάθειας, όχι την αρχή της. Τα κλισέ τα δημοσιογραφικά έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές φορές υπερβολικά για να περιγράψουν μια κατάσταση ή ένα πρόσωπο, αλλά στον Παύλο Παντελίδη ταιριάζουν γάντι.
Είναι, μήπως, το πρώτο παιδί με όνειρα να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και είδε την πόρτα να κλείνει; Αν κάνετε μια βόλτα σε ερασιτεχνικά σωματεία και πιάσετε κουβέντα με κάποιον, οποιονδήποτε, από παράγοντα μέχρι προπονητή, θα ακούσετε τουλάχιστον δέκα ιστορίες για ταλεντάρες που για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν έκαναν καριέρα.
Η ιδιαιτερότητα του 23χρονου φορ της Κηφισιάς Παύλου Παντελίδη, που κλήθηκε από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην Εθνική Ανδρών ενόψει των αγώνων με Σκωτία και Δανία, είναι αυτή ακριβώς. Ότι δεν ξεκίνησε από χαμηλά για να βρεθεί στην «φημισμένη» ακαδημία και να διακριθεί. Ακολούθησε τον αντίθετο δρόμο. Από τη φημισμένη ακαδημία και την προοπτική του επαγγελματικού συμβολαίου στα «αλώνια» της Γ’ Εθνικής και από την Κ19 του Παναθηναϊκού στη Θύελλα Ραφήνας.
Την περιέγραψε ο ίδιος μπροστά στην κάμερα, και δάκρυσε μάλιστα, την κατάσταση που βίωσε το καλοκαίρι του 2020. Στα 18 του, όντας μέλος επί χρόνια των ακαδημιών του Παναθηναϊκού (ενώ είχε ξεκινήσει από τα τμήματα υποδομής της Νέας Ιωνίας), περίμενε μια κατεύθυνση: Ένα συμβόλαιο, ή τέλος πάντων έναν δανεισμό, μια «καλή κουβέντα» σ’ έναν προπονητή Super League ή Β’ κατηγορίας. Αντ’ αυτού, ήλθε αντιμέτωπος με το τίποτα. Αποδεσμεύτηκε χωρίς ένα καθαρό μονοπάτι μπροστά του.
Δεν έκανε; Τώρα είναι εύκολο να ρίξει κανείς ανάθεμα σ’ αυτούς που αποφάσισαν έτσι. Η ιστορία του νεαρού που κλείστηκε σ’ ένα δωμάτιο και πλάνταξε στο κλάμα γιατί είδε το όνειρό του να σβήνει βοήθησε στο να πάρει όλος ο κόσμος το μέρος του. Λογικό είναι αυτό, ειδικά τώρα που βλέπει την προσπάθειά του να δικαιώνεται, και να ανοίγεται μπροστά του όχι μονοπάτι, αλλά ολόκληρη λεωφόρος.
Όσοι τον θυμούνται από τότε, στον τελευταίο χρόνο του στην ακαδημία του Παναθηναϊκού, έκαναν λόγο για ένα παιδί αγχωμένο. Να δείξει πράγματα και να προσεχτεί. Αυτό το άγχος έφερνε ατομισμό, τακτικά λάθη, και κυρίως μια «ξεροκεφαλιά», ότι δεν με νοιάζει τι μου λέτε, εγώ θα παίξω όπως θέλω. Με αυτή την εικόνα κρίθηκε ακατάλληλος να παίξει σε υψηλό επίπεδο, παρά τα καλά στοιχεία που είχαν αναγνωρίσει και στον Παναθηναϊκό, όταν τον έκαναν μέλος της ακαδημίας.
Οι περισσότεροι θα το’ χαν παρατήσει. Ή θα την είχαν ψάξει στις γνωριμίες, στους μάνατζερ, στο «σώνει και καλά» συμβόλαιο με μια ομάδα Super League λόγω της παλαιότερης θητείας στον Παναθηναϊκό, κι ας ήταν τελευταίος παίκτης. Ο Παύλος προτίμησε τον δρόμο με τα αγκάθια, την αρχική επιστροφή στη Νέα Ιωνία και τα πρωταθλήματα της ΕΠΣΑ, ο οποίος όμως είχε στο τέλος του την ποδοσφαιρική αγκαλιά του Νίκου Μεσολόγγη.
Ο προπονητής τότε της Θύελλας είδε ένα παιδί με προσόντα μεν, αλλά διαλυμένο ψυχολογικά. Το μεγαλύτερό του συν δεν ήταν τόσο οι τακτικές συμβουλές, όσο η ηρεμία που του πρόσφερε. Ότι τον πιστεύει και ότι τον χρειάζεται. Και ότι για να διακριθεί στη Γ’ Εθνική δεν χρειάζεται να κάνει ντρίμπλες με περιστροφή ή ποδιές, αλλά τα απολύτως απλά: Τρέξιμο, σωστή τοποθέτηση, γρήγορο πρώτο βήμα στο ένας μ’ έναν. Τα υπόλοιπα θα έλθουν μόνα τους.
Και ήλθαν. Ο 18χρονος άρχισε να χτίζει την αυτοπεποίθησή του, σε μια ομάδα που έκανε πρωταθλητισμό. Η Θύελλα τερμάτισε πρώτη στον 8ο όμιλο και συμμετείχε στα πλέι οφ ανόδου. Την επόμενη σεζόν παίζει εναντίον ιστορικών ομάδων (Προοδευτική, Εθνικός κτλ.) και ξεχωρίζει. Η εκτόξευση γίνεται τη σεζόν 2022-23, όταν σκοράρει το ένα γκολ πίσω από τ’ άλλο και φτάνει στα 15 (από τα συνολικά 39 της ομάδας του).
Ο Μεσολόγγης εκμεταλλεύεται τη γνωριμία του με τον Στέφανο Κοτσόλη και τον καλεί να δει τον «Παντέ», όπως τον φώναζαν τότε (και τον φωνάζουν ακόμα). Ο πρώην διεθνής γκολκίπερ και τεχνικός διευθυντής της Κηφισιάς αναγνωρίζει ότι ο Παύλος έχει καλά στοιχεία, η Κηφισιά τον αποκτάει με τετραετές συμβόλαιο, αλλά τον στέλνει δανεικό στην Ηλιούπολη, για να του δώσει περισσότερους αγώνες και να τον τεστάρει και στο υψηλότερο επίπεδο της Football League.
Δεν άφησε καμία αμφιβολία: Βασικότατος, έπαιξε κι εξτρέμ και σέντερ φορ, έβαλε 9 γκολ (τα πέντε στα πλέι οφ, σε πιο απαιτητικούς αγώνες), μοίρασε 4 ασίστ, κυρίως όμως έδειξε ότι ξέρει και πού να σταθεί και τι να κάνει.
Η Κηφισιά στην επάνοδό της στη Football League για τη σεζόν 2024-25 τον ενέταξε στο βασικό της rotation. Πάτησε χορτάρι 24 φορές, με 4 γκολ και 2 ασίστ, αλλά και βέβαια το «χρυσό» γκολ στην Καλαμάτα, στο απόλυτο ντέρμπι της κατηγορίας, το οποίο σφράγισε το εισιτήριο (επ)ανόδου της ομάδας στη Super League.
Τα φετινά είναι γνωστά. Σε πέντε ματς έχει προλάβει ήδη να σκοράρει τρεις φορές. Δεν είναι τόσο η ευχέρειά του, όσο η προσήλωσή του στο ματς που οδήγησαν τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς να τον επιβραβεύσει με μια κλήση στην εθνική Ανδρών. Έναν ποδοσφαιρικό… έπαινο, που θα στείλει ακόμα πιο πολλά φώτα δημοσιότητας πάνω του και θα του βάλει μια νέα πρόκληση. Να αποδείξει ότι έχει διάρκεια, δεν είναι πυροτέχνημα που κάνει θόρυβο κι εξαφανίζεται. Κι αυτό είναι το πιο δύσκολο.