Στην αρχή όλο αυτό φαινόταν και λιγάκι ως πλάκα. Τον μάθαμε αρκετά καλά τον Παπαδημητρίου από το πέρασμα του στην ΑΕΚ, ξέραμε πως λειτουργεί και ποιες είναι οι προτεραιότητες του. Ειδικά σε έναν Παναθηναϊκό που σε λίγο δεν θα είναι βέβαιοι καλά καλά για τα… χρώματα του, φαινόταν πως έψαχνε λίγες ανάσες επικοινωνιακής χαράς μέσα από μεταγραφικές «νίκες» επί της ΑΕΚ. Το «νίκες» δεν αφορά τους παίκτες, αλλά το πόσα πλήρωσε για να τους αποκτήσει και κυρίως, γιατί αυτό είναι που θα πρέπει να ενδιαφέρει πρώτιστα εμάς απ’ έξω, τι κατάφερε με αυτούς.

Θα μπορούσε να είναι ακόμα ένα τερτίπι του Παπαδημητρίου, αλλά φαίνεται πως είναι πλέον «πράσινο» χούι. Να βγει από την δύσκολη θέση με ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, που στην προκειμένη περίπτωση εξελίχθηκε η απόκτηση των Τετέι, Παντελίδη. Δεν ξέρω αν αυτά τα παιδιά αξίζουν αυτά τα χρήματα, δεν ξέρω αν θα παίξουν και θα κάνουν την διαφορά. Δεν έχει και κανέναν νόημα. Με σιγουριά καταλαβαίνω, πως η ΑΕΚ δεν είχε κανένα λόγο να μπει σε ένα παιχνίδι, που φαινόταν αρκετά εύκολα, πως θα διεξαγόταν με σημαδεμένη τράπουλα.

Μπορώ να σας μεταφέρω με απόλυτη σιγουριά, πως από την στιγμή που στην ΑΕΚ διαπίστωσαν πως η υπόθεση είχε κριθεί πριν καν ξεκινήσει η κουβέντα, δεν μπήκαν καν σε διαδικασία διαπραγμάτευσης. Δεν προσέφερε χρήματα, ώστε να αξιολογηθεί η προσφορά της ως καλύτερη ή χειρότερη έναντι του Παναθηναϊκού ή κάθε άλλου ενδιαφερόμενου. Έγινε γρήγορα απόλυτα σαφές, πως η υπόθεση ξέφευγε πολύ από τα αμιγώς ποδοσφαιρικά (μια ματιά σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες των προηγούμενων ημερών θα άρει κάθε αμφιβολία) και δεν είχε νόημα κάθε περαιτέρω κουβέντα.

Είναι ζήτημα επικοινωνιακά για την ΑΕΚ; Βεβαίως. Όπως βέβαια, δεν είναι και το πρώτο. Εδώ ο Λανουά μας… έπεισε πως στο Περιστέρι υπήρξε από ένα λάθος εκατέρωθεν και το σοβαρό αφορούσε την μη αποβολή του Πιερό. Και για να μας… πείσει ακόμα περισσότερο, όρισε τον Σιδηρόπουλο ξανά στην αγωνιστική. Τα λέγαμε: εκείνη την φάση με τον Μπρινιόλι, την πλήρωσε ο Σιδηρόπουλος ως προπατορικό αμάρτημα. Ένα μήνα τιμωρία του έριξαν, μέχρι και στην τηλεόραση τον έβγαλαν να πει δεν θα το ξανακάνω. Δεν το ξανάκανε, έξυπνο παιδί είναι.

Η ΑΕΚ αντίθετα εγκαίρως αντιλήφθηκε τι συμβαίνει και φρόντισε να απεμπλακεί. Ήταν δεδομένο πως υπήρξε ενδιαφέρον, όπως για κάθε Έλληνα ποδοσφαιριστή που μπορεί να παρουσιάζει προοπτική. Βέβαια, το ποσό που τελικά αξιολογείς κάθε περίπτωση είναι ζήτημα του οργανισμού. Και εκείνοι που αποφασίζουν που και πότε θα κάνουν τις επενδύσεις τους, κρίνονται στην πράξη. Αν και να πω την αλήθεια, ήταν γνωστό πως και οι τέσσερις που διεκδικούν τίτλο είχαν κάνει προτάσεις, αλλά η… ήττα ανήκει μόνο στην ΑΕΚ.

Ας μείνω στο θέμα. Ο καθένας μπορεί να σπεκουλάρει, να σπέρνει διχόνοια, να δημιουργεί εντυπώσεις. Σε έναν οργανισμό υπάρχουν οι σκεπτικιστές, οι μόνιμα γκρινιάρηδες, τα τρολάκια, οι στημένοι. Επιχειρείται να φανεί μια κατάσταση κομφούζιου και αναταραχής. Πως δεν χρέωσαν – ας μην βιαστώ, κάποιο πουλί θα το πετάξει – πως ο Παναθηναϊκός πήρε από την ΑΕΚ και τον Μπενίτεθ. Στις σελίδες και στα πρωτοσέλιδα, δεν νίκησε κανείς. Ή όποιος αρκείται σε τέτοιες νίκες φωτοβολίδες, τα βρίσκει μπροστά του στον πραγματικό κόσμο, στο πρωτάθλημα και το κύπελλο.

Φανταστείτε, τι θα είχε συμβεί εάν η ΑΕΚ δεν είχε φτάσει στο απίθανο 21% για την πρόκριση μέσω τριών προκριματικών γύρω στην τελική φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης και είχε μείνει ξανά Ελλάδα, όπως είχε συμβεί πέρυσι με τεράστιες συνέπειες στην ισορροπία της ομάδας. Αν τώρα που μιλάμε δεν ήταν πρώτη στο πρωτάθλημα, πρώτη στο κύπελλο, αήττητη εντός συνόρων. Τα λαϊκά δικαστήρια, θα έμοιαζαν σαν πορεία στην εξοχή.

Το βιώσαμε και πέρυσι άλλωστε. Πρωτοφανείς, απόλυτα σκληρές αντιδράσεις, που είχαν πάντα μια συγκεκριμένη αφετηρία. Καταλαβαίνω. Χάλασαν μαγαζάκια, χάλασαν παρεάκια, μέχρι να βρουν ξανά τον ίδιο ουρανό πήρε τον χρόνο του. Για όσους είναι νοσταλγοί αυτών των καταστάσεων, λυπάμαι μα το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Για όσους ασχολούνται με την ΑΕΚ και τους απασχολεί πως θα είναι πρώτη, κατέστη κοινός τόπος πλέον πως η επίτευξη των στόχων δεν θα κριθεί από μια μεταγραφή.

Όπως και να έχει, ο κόσμος είναι εκεί. Σταθερά και αμείωτα από το ξεκίνημα της σεζόν, πιστεύοντας παιχνίδι με το παιχνίδι ολοένα και περισσότερο σε αυτήν την ομάδα. Εκεί θα είναι και την Κυριακή, σε ακόμα ένα μεγάλο ραντεβού της τρέχουσας σεζόν. Η ΑΕΚ κόντρα στον ΠΑΟΚ, με όσους έχει διαθέσιμους, πάει για να νικήσει. Είναι πρώτη, είναι η καλύτερη, έχει πεδίο δόξης λαμπρό να το επιβεβαιώσει. Όπως έλεγε και ο μέγας Σάντος, όποιος φοβάται να πάρει σκύλο. Οι υπόλοιποι, ραντεβού στα Φιλαδέλφεια. 

Πρωτότυπο άρθρο