Για να κατανοήσει κάποιος την σημασία και την έκρηξη των συναισθημάτων που ακολούθησαν τη νίκη και την εμφάνιση της ΑΕΚ απέναντι στην Αμπερντίν, πρέπει να πάει πιο πίσω χρονικά. Πρώτος σταθμός, εκείνη η βραδιά του περυσινού Αυγούστου, όταν «πάγωσε» ο χρόνος στο φινάλε του ματς με την Νόα. Η ΑΕΚ των μεγάλων ονείρων και ελπίδων, έχασε την γη κάτω από τα πόδια της και δεν μπόρεσε ποτέ ουσιαστικά να επανέλθει κανονικά και να βρει την ισορροπία που χρειάζεται κάθε ομάδα.

Επόμενος σταθμός, η τελευταία από τις έξι ζόρικες Πέμπτες του φετινού καλοκαιριού, εκείνο το ζόρικο ματς με την Αντερλεχτ. Η ΑΕΚ είχε φτάσει μετά κόπων και βασάνων, στο τελευταίο βήμα πριν την ανατροπή κάθε προγνωστικού για το ευρωπαϊκό μέλλον της. Πέτυχε να παίζει σε ένα παιχνίδι, έχοντας κάνει το 21% που της δινόταν αρχικά να μεγαλώσει σε απίστευτα ύψη. Με άγχος, με πίεση, με πολλή δουλειά, η ΑΕΚ πέτυχε να είναι ξανά σε τελική φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Οσα έδωσε η Ευρώπη

Η ΑΕΚ επέστρεψε στην κανονικότητα, που για ένα μέγεθος όπως εκείνη περιλαμβάνει δεδομένα και την Ευρώπη. Και αν στο Τσέλιε, με τους άσημους Σλοβένους και εκείνον τον δαίμονα Κοβάτσεβιτς που σκοράρει ακόμα αφειδώς, χάλασε η πρώτη εικόνα, κόντρα στην Αμπερντίν όλη η κοινωνία της ΑΕΚ κατανόησε πως μόχθησαν πολύ το καλοκαίρι για να απολαμβάνουν τέτοιες βραδιές μεγαλείου. Την κατάλληλη στιγμή, η ΑΕΚ παίρνει οξυγόνο, πίστη, αυτοπεποίθηση μέσα από τις ευρωπαϊκές βραδιές της.

Η Ευρώπη δίνει πολλά καλά, αλλά στην προκειμένη περίπτωση, η Αμπερντίν έμοιαζε θαρρείς ως μάννα εξ ουρανού. Οξύμωρο για ευρωπαϊκό παιχνίδι, καθώς δεν υπάρχει καμία ομάδα που να είναι της… πλάκας, αλλά από την μια η αποφασιστικότητα της ΑΕΚ και από την άλλη οι αδυναμίες των Σκωτσέζων, έκαναν το ματς να μοιάζει πραγματικά με δώρο. Αυτό που χρειαζόταν περισσότερο από κάθε τι άλλο ο Νίκολιτς και οι παίκτες του για να αποτινάξουν την εσωστρέφεια που τους κύκλωνε και να δουν την συνέχεια με την πίστη που τους αναλογεί.

Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω

Δεν ισχυρίζομαι πως σε ένα βράδυ λύθηκαν ως δια μαγείας όλα τα αγωνιστικά ζητήματα που εμφάνιζε η ΑΕΚ στα τελευταία της παιχνίδια. Αν θέλει κάποιος να είναι και λίγο… μικροβιολόγος, μπορεί να είναι και τσαντισμένος από 2-3 τελικές που δόθηκαν στους Σκωτσέζους από κακές επιστροφές των χαφ και αδυναμίες των στόπερ της ΑΕΚ να καθαρίσουν τις φάσεις. Αλλά ήταν ακραία κάποια από αυτά που λέχθηκαν και γράφτηκαν μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ, που επιβεβαίωσε και στην Γαλλία πως αυτήν την περίοδο γεννούν και τα κοκόρια του.

Η ΑΕΚ έχει μπει σε μια νέα πορεία από το καλοκαίρι και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, όσο και εάν αυτό αποτελεί επιθυμία νοσταλγών ή στημένων. Είναι σε μια πορεία που θα πέσει αρκετές φορές, αλλά όπως λέει και το κλασικό ρητό, επιβάλλεται να σηκωθεί. Δεν μπορεί σε κάθε ήττα, σε κάθε κακή εμφάνιση, να αμφισβητούνται οι δομές αυτής της προσπάθειας. Δεν μπορεί να απειλούνται να τιναχτούν όλα στον αέρα σε κάθε στραβό αποτέλεσμα.

Τα μικρά μυστικά

Όπως βέβαια, δεν μπορεί κανείς να παρασυρθεί και να πιστεύει πως η ΑΕΚ είναι η καλύτερη ομάδα του πλανήτη επειδή φιλοδώρησε με έξι γκολ την Αμπερντίν. Ωστόσο, δεν μπορείς να παραβλέψεις πως η ΑΕΚ ισοφάρισε το ρεκόρ της μεγαλύτερης νίκης της στην Ευρώπη. Δίχως μάλιστα να είναι σε προκριματική φάση και σίγουρα με «κανονικό» αντίπαλο και όχι την Γκρεβενμάχερ από το Λουξεμβούργο. Πέτυχε έξι γκολ, είχε τέσσερα δοκάρια, μπορούσε να βάλει γκολ σχεδόν όποτε ήθελε.

Στα μικρά «μυστικά» της επικράτησης της ΑΕΚ επί των Σκωτσέζων, θα έβαζαν την χρησιμοποίηση της τριάδας που είναι με διαφορά η καλύτερη αυτήν την στιγμή για την μεσαία γραμμή της ΑΕΚ και η χρησιμοποίηση των παικτών στις θέσεις που έπρεπε. Δηλαδή ο Ελίασον δεξιά και ο Κοϊτά αριστερά. Είδαμε πόσα μπορεί να κάνει ο Αφρικανός με το δεξί πόδι, αναλογιζόμουν τι θα είχε συμβεί με τον ΠΑΟΚ αν στην διπλή ευκαιρία ήταν ο Ελίασον με το αριστερό του.

Λανθασμένες εκτιμήσεις έγιναν και θα γίνουν κι άλλες. Το ζητούμενο είναι πάντα να μαθαίνεις από αυτά, να ξέρεις που βαδίζεις και πως θα φτάσεις στον στόχο σου. Η αλλαγή ψυχολογίας στον κόσμο, ήταν εμφανής στην διάρκεια του ματς. Το αρχικό μούδιασμα μετατράπηκε στο τέλος σε παλλαϊκό αίτημα νίκης επί του Ολυμπιακού. Άλλο ματς, άλλη εικόνα, άλλες συνθήκες. Αλλά σίγουρα, η ΑΕΚ πιστοποίησε πως δεν είναι χαμένη από χέρι και μπορεί να παίζει και να επιβάλει τον δικό της νόμο. 

Πρωτότυπο άρθρο