Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ - SPORTDAY

O Παναθηναϊκός χρειάζεται ψηλό εδώ και τώρα, αν δεν επιστρέψει στις επόμενες ημέρες ο Λεσόρ. Δεν πας σε ματς της Ευρωλίγκας μόνο με έναν ψηλό. Ο Γιούρτσεβεν ως τρίτος είναι μία χαρά, αλλά μόνος του δεν μπορεί να υποστηρίξει μία ομάδα που θέλει να νικάει παντού. Όσο έπαιζε και πριν τον χρεώσουν με ένα ανύπαρκτο δεύτερο φάουλ, οι Πράσινοι πάλευαν στα ίσια απέναντι στη Μονακό. Με το που βγήκε, η άμυνα του Παναθηναϊκού έμπαζε από παντού. 

Στα 20 πρώτα λεπτά δέχθηκε 50 πόντους, με τους Μονεγάσκους να έχουν τρομερά ποσοστά ευστοχίας. Ο Παναθηναϊκός έφαγε το... ξύλο της αρκούδας. Η διαφορά αθλητικότητας, ειδικά μέσα στη ρακέτα, ήταν αβυσσαλέα. Ευτυχώς που υπήρχε ο Σλούκας, γιατί η διαφορά θα ήταν μεγαλύτερη από τους 9 πόντους (50-41). Ο Παναθηναϊκός -και πρέπει να το δουν σοβαρά με την Ευρωλίγκα- έχει σοβαρό πρόβλημα με τη διαιτησία και καθόλου σεβασμό από τους εκπροσώπους της.

ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ

Ο αείμνηστος Γιάννης Ιωαννίδης έλεγε κάποτε ότι οι άμυνες είναι αυτές που τις περισσότερες φορές φέρνουν τις νίκες. Τον «ξανθό» θυμηθήκαμε μετά το τέλος του αγώνα στο ΣΕΦ. Ο Ολυμπιακός με συγκλονιστική άμυνα κράτησε τη Χάποελ σε χαμηλά νούμερα στην επίθεσή της και παρότι έκανε 16 λάθη, που δεν είναι και η ιδανικότερη συνθήκη σε ένα τέτοιο ματς, επέστρεψε στις νίκες στην Ευρωλίγκα μετά την ήττα από τη Μονακό.

Εννοείται ότι και οι Ισραηλινοί είχαν ως όπλο την άμυνά τους. Μόνο που σε τέτοιες περιπτώσεις κερδίζουν στο τέλος οι ομάδες που θα κάνουν τα λιγότερα λάθη και που δεν θα χάσουν το μυαλό τους διαμαρτυρόμενοι για τη διαιτησία ή για κάθε σφύριγμα που δινόταν. Ο Ολυμπιακός έμεινε ψύχραιμος και με μπροστάρη τον Μιλουτίνοφ κατάφερε να κερδίσει μία από τις καλύτερες ομάδες της Ευρωλίγκας. Από κοντά φυσικά σε απόδοση οι Βεζένκοφ και Ουόρντ, οι οποίοι άφησαν για ακόμη μία φορά το αποτύπωμά τους σε ένα αρκετά κλειστό ματς, αλλά και σε ένα ματς που φαινόταν ότι θα πήγαινε στην κόψη του ξυραφιού.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY

Η πρόσφατη εμφάνιση του Ρομάν Γιάρεμτσουκ - απέναντι στον Βόλο δεν αποτέλεσε απλώς μια υπενθύμιση των ικανοτήτων του, αλλά μια ξεκάθαρη δήλωση παρουσίας. Ο Ουκρανός επιθετικός, που πέρσι χρειάστηκε χρόνο για να προσαρμοστεί στα «ερυθρόλευκα» δεδομένα, δείχνει πλέον αποφασισμένος να δικαιώσει απόλυτα την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Ο Βάσκος τεχνικός στάθηκε δίπλα του στα δύσκολα, όχι μόνο γιατί χαρακτηρίζεται από ανθρώπινη προσέγγιση, αλλά γιατί διέκρινε έγκαιρα τις δυνατότητες ενός ποδοσφαιριστή με ευρωπαϊ κό εκτόπισμα. Η επιστροφή του Γιάρεμτσουκ σε πλήρη ετοιμότητα, σε συνδυασμό με την εξαιρετική εικόνα του στο Κύπελλο (σκόραρε δύο φορές, το ένα τέρμα ήταν πραγματικό «έργο τέχνης») έφερε έναν... δημιουργικό μπελά στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Ο Ολυμπιακός διαθέτει στην κορυφή της επίθεσης τρεις ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής, ικανούς να σταθούν με αξιώσεις όχι μόνο στη Σούπερ Λίγκα αλλά και σε οποιαδήποτε μεγάλη ευρωπαϊκή διοργάνωση. Ο Αγιούμπ Ελ Καμπί, ο άνθρωπος-σύμβολο της περσινής επιθετικής υπεροπλίας, παραμένει ο φυσικός ηγέτης της γραμμής κρούσης.

Με τα αμέτρητα καθοριστικά του γκολ, τη συνέπεια και τη σπάνια αίσθηση του χώρου, έχει ήδη χαραχτεί στη συλλο γική μνήμη των οπαδών. Δίπλα του, ο Μέχντι Ταρέμι φέρνει ένα εντελώς διαφορετικό στυλ παιχνιδιού, με δημιουργικότητα, κάθετη κίνηση και την ικανότητα να λειτουργεί ως «δεύτερος επιθετικός» ή ακόμα και ως... ψευτοεννιάρι. Και τώρα, ο Γιάρεμτσουκ, με τα φυσικά του προσόντα, τον δυναμισμό και την τεχνική του πληρότητα, έρχεται να συμπληρώσει ένα παζλ που αντιστοιχεί σε ομάδες άλλου επιπέδου. Ο Μεντιλίμπαρ, γνωστός για τη μεθοδικότητά του, έχει πλέον στη διάθεσή του μια επιθετική τριάδα που του επιτρέπει να προσαρμόζει το πλάνο του ανάλογα με τον αντίπαλο.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Αυτό που έχουν μπροστά τους ο Νίκολιτς και οι παίκτες του είναι το αυριανό παιχνίδι με τον Παναιτωλικό, αυτό της Πέμπτης με τη Σάμροκ Ρόβερς και τέλος αυτό με τον ΟΦΗ την επόμενη Κυριακή στο Ηράκλειο. Έχω αναλύσει πολλάκις τη μεγάλη σημασία της Ευρώπης για την ΑΕΚ ειδικά στη φετινή συγκυρία. Όμως πλέον έχουν πάρει τεράστια βαρύτητα και τα ματς με Παναιτωλικό και ΟΦΗ. Όλα τα είναι παιχνίδια που η ΑΕΚ καίγεται για το αποτέλεσμα. Όλα είναι παιχνίδια που πλέον μόνο το αποτέλεσμα δεν αρκεί. Αν συζητούσαμε για ντέρμπι με τον Ολυμπιακό ή τον Παναθηναϊκό ή τον ΠΑΟΚ, η κουβέντα θα ήταν διαφορετική. Και θα έμπαινε ίσως μόνο το αποτέλεσμα στο τραπέζι. Τώρα το πράγμα είναι αλλιώς.

Η ΑΕΚ την κέρδισε την Ηλιούπολη, αλλά αυτό το ματς σήκωσε ίσως τη μεγαλύτερη συζήτηση και την μεγαλύτερη γκρίνια. Και δικαίως. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως και αύριο απέναντι στον Παναιτωλικό, φυσικά και το πρώτιστο είναι οι τρεις βαθμοί. Όμως αν η εικόνα της ΑΕΚ είναι ίδια μ’ αυτή στην Ηλιούπολη την προηγούμενη Τετάρτη, η συζήτηση ξανά θα είναι διαφορετική. Και θα ξεφύγει από το αποτέλεσμα. Η ΑΕΚ ψάχνει αποτελέσματα, αλλά πλέον ψάχνει και μια αγωνιστική σταθερότητα και έναν ρυθμό και μια πολύ διαφορετική εικόνα σε σχέση μ’ αυτή που είχε σ’ όλα τα προηγούμενα παιχνίδια από την Τσέλιε και μετά, με εξαίρεση αυτό με την Αμπερντίν.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Αν διαβάσει κανείς τι γράφτηκε μετά την ήττα της ΑΕΚ ειδικά από τον Ολυμπιακό, θα πίστευε ότι ο Νίκολιτς μέσα σε δεκαπέντε μέρες ξέχασε την τέχνη της προπονητικής. Είναι έτσι; Όχι φυσικά. Απλά ό,τι συμβαίνει είναι κυρίως ένα καπρίτσιο του προγράμματος – δεν έχει δηλαδή να κάνει με τις ικανότητες ή τις δυσκολίες του συγκεκριμένου προπονητή, αλλά με τον θόρυβο που προκαλούν οι υπερβολικές κρίσεις – κυρίως τα πολλά μπράβο για νίκες μάλλον λογικές. Ο Νίκολιτς το καλοκαίρι απέκλεισε με την ΑΕΚ τη Χάποελ Μπερ Σεβά, τον Αρη Λεμεσού στην παράταση και την Αντερλεχτ. Αποκλεισμός από την Μπερ Σεβά ή τους Κύπριους θα ήταν αποτυχία γιγάντια. Η πρόκριση επί της Αντερλεχτ είναι επιτυχία, αλλά η βελγική ομάδα έχει σπουδαίο παρελθόν μεν, πλην όμως έχει και φτωχότατο παρόν: στο πρωτάθλημα Βελγίου βολοδέρνει στην πέμπτη θέση. Στην δε Σούπερ Λίγκα μας η ΑΕΚ στις έξι πρώτες αγωνιστικές αντιμετώπισε τον Πανσερραϊκό, τον Λεβαδειακό, τον Βόλο, τον Αστέρα Τρίπολης, την ΑΕΛ και την Κηφισιά. Αν είχε νίκες σ' αυτά τα ματς κι αυτά ήταν διάσπαρτα στο πρωτάθλημα, ελάχιστοι τις νίκες αυτές θα τις αποκαλούσαν σπουδαία αποτελέσματα. Προέκυψε από το πρόγραμμα η συγκεκρι μένη σειρά των αγώνων και όλες αυτές οι προβλεπόμενες νίκες εμφανίσθηκαν ως καταπληκτικό σερί. Και μετά ήρθαν τα ντέρμπι.

Στα ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό η ΑΕΚ έφτασε κουβαλώντας επτά ήττες σε ντέρμπι, συνεχόμενες μάλιστα, την προηγούμενη χρονιά. Τις έκανε φέτος εννιά. Ούτε κι αυτό είναι παράξενο. Αν μία ελληνική ομάδα έχει χάσει επτά ντέρμπι στη σειρά, φταίνε πολλά για να το καταφέρει αυτό – διότι περί κατορθώματος πρόκειται. Ένα τέτοιο κακό σερί μαρτυρά λάθη που δεν σταματάνε ως διά μαγείας απλά με μια αλλαγή προπονητή. Χρειάζεται για να σταματήσει το κακό σερί να υπάρξουν και νέοι παίκτες, που να είναι μάλιστα φύσει πρωταγω νιστές, αλλά και μια καινούργια διοικητική προσέγγιση. Η οποία στην ΑΕΚ δεν διακρίνεται.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο