Από sdna.gr
Η ποδοσφαιρική ταυτότητα του Νίκολιτς
Όπως έχουμε πει ξανά στο παρελθόν, η ταυτότητα στο ποδόσφαιρο δεν είναι τίποτα παρά ένα στοιχείο που ξεχωρίζει στην τακτική ενός προπονητή. Για να κριθεί ολοκληρωμένα η δουλειά ενός head coach, θα πρέπει να δούμε συνολικά τη δουλειά του.
Μια ομάδα θα πρέπει να είναι καλή και στις τέσσερις φάσεις του παιχνιδιού — στην άμυνα, στην επίθεση και στα δύο transitions. Οι αντίπαλοι παίζουν κι αυτοί, σε αναγκάζουν να αλλάξεις πράγματα, όμως κι εσύ ως ομάδα θα πρέπει να μπορείς να ανταπεξέλθεις σε διαφορετικά σενάρια.
Έτσι, ο μύθος της ταυτότητας θα πρέπει να μείνει για λίγο στην άκρη, γιατί αν ένας προπονητής δεν παίζει μόνιμα κάτι συγκεκριμένο (έχοντας όμως τις ίδιες αρχές για βάση), δεν πάει να πει πως είναι κακός...
Αν μπερδεύεσαι, γύρνα στην αρχή...
Η αρχή της φετινής σεζόν και οι προκρίσεις στην Ευρώπη — ειδικά το εντός έδρας ματς με την Άντερλεχτ — δημιούργησαν στο κοινό μια εικόνα που δεν είναι ψεύτικη, ήταν όμως παραπλανητική. Οι προσδοκίες αυξήθηκαν σε βαθμό που δεν ήταν ρεαλιστικός· όταν η σκόνη έκατσε, ο coach Νίκολιτς κρίνεται με βάση την εικόνα εκείνων των παιχνιδιών.
Τα αποτελέσματα σταμάτησαν να έρχονται, οι ήττες στα ντέρμπι με ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό γέννησαν ερωτηματικά: «Τι ποδόσφαιρο θέλει να παίξει;», «Έτσι δεν παίρνει πρωτάθλημα» και άλλα τέτοια ακούγονται δεξιά κι αριστερά.
Για να καταλάβεις τι θέλει να κάνει ο coach Νίκολιτς, η απάντηση είναι μπροστά στα μάτια όλων. Αρκεί να πας τον χρόνο έξι μήνες πίσω. Η τακτική που ακολουθεί ο Σέρβος είναι ακριβώς η ίδια, δεν έχει αλλάξει τίποτα. Το αποτέλεσμα εκεί ήταν αρκετά καλό· η ΑΕΚ τώρα είναι σε διαδικασία εξέλιξης.
Παιχνίδι ανάμεσα στις γραμμές
Είτε παίζει ρόμβο είτε κάποια άλλη διάταξη, μικρή σημασία έχει. Το ποδόσφαιρο στις μέρες μας είναι δυναμικό, με αθλητές να αλλάζουν συνεχώς θέσεις. Αυτό που δεδομένα θέλει να κάνει ο coach Νίκολιτς είναι να παίξει ορθολογικά στο αντίπαλο μισό, εκεί που είναι και το μεγάλο ζήτημα της ΑΕΚ.
Όπως είδατε και παραπάνω, στην ΤΣΣΚΑ χρησιμοποιούσε τρεις παίκτες ανάμεσα στην τελευταία και προτελευταία γραμμή άμυνας του αντιπάλου, με έναν παίκτη να παίζει σε κάθε πλευρά. Το ίδιο κάνει και στην ΑΕΚ.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι αυτό ακριβώς — και έχει και προεκτάσεις. Ο μόνος ποδοσφαιριστής αυτή τη στιγμή που βάζει την μπάλα ανάμεσα στις γραμμές είναι ο Ρέλβας. Πινέδα και Μάριν έχουν ελάχιστο χρόνο με την μπάλα και δεν το κάνουν με συνέπεια.
Το πρόβλημα όμως δε σταματά εκεί. Όταν η μπάλα φτάσει ανάμεσα στις γραμμές, οι παίκτες της ΑΕΚ δεν τη διαχειρίζονται σωστά· συχνά πασάρουν και πάλι πίσω ή πλάγια. Για να παίξεις τέτοιου είδους ποδόσφαιρο, χρειάζονται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά από τους αθλητές:
Ψυχραιμία: Οι άμυνες είναι μαζικές, οι χώροι μικροί και ο χρόνος που έχει κάποιος παίκτης της ΑΕΚ με το που πάρει την μπάλα ελάχιστος. Χρειάζεται να παραμείνει ψύχραιμος για να μετακινήσει την μπάλα ακόμα πιο επικίνδυνα και όχι να κάνει το εύκολο — να πασάρει πίσω ή παράλληλα. Θα πρέπει να το ξανακάνει πάλι από την αρχή.
Τεχνική: Λόγω του μικρού χρόνου και χώρου, ο κάτοχος της μπάλας θα πρέπει να είναι εξαιρετικός στο κοντρόλ ώστε να μη χάσει τον έλεγχο.
Θα πρέπει να έχει σκεφτεί την επόμενη πάσα, η οποία είναι και η πιο σημαντική.
Το πακέτο λοιπόν που χρειάζεται για να παίξεις ανάμεσα στις γραμμές είναι δύσκολο να βρεθεί. Η ΑΕΚ έχει επενδύσει στους Ζοάο Μάριο και Γιόβιτς για αυτή τη δουλειά. Αποκτήθηκαν για αυτό ακριβώς, όμως ακόμα δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Τα στοιχεία όμως είναι ακόμα εκεί.
Κεφάλαιο Γιόνσον
Ο Νίκολιτς προτιμά να παίζει με δύο «6,5» στις θέσεις των αμυντικών χαφ και ο λόγος είναι προφανής. Απέναντι σε ομάδες που μαζεύονται στο δικό τους μισό, αν ακόμα δεν μπορούν να εκτελέσουν καλά το ποδοσφαιρικό πλάνο του coach Νίκολιτς οι Γκρούγιτς, Πινέδα και Μάριν — να πηγαίνουν δηλαδή την μπάλα ανάμεσα στις γραμμές — πώς θα το κάνει ο Γιόνσον;
Ακόμα και όταν η ΑΕΚ, λόγω αντιπάλου ή δικής της στόχευσης, περιμένει τον αντίπαλο στο δικό της μισό με σκοπό το επιθετικό transition, για να ξεκινήσει αυτό, θα πρέπει κάποιος να πασάρει μπροστά, κάθετα, για να φύγουν στον χώρο οι γρήγοροι Ελίασον και Κουτέσα.
Με ρόμβο ή χωρίς, ο coach Νίκολιτς έχει ξεκάθαρη στόχευση να παίζει ορθολογικά, σύμφωνα με το δικό του στυλ και τις οδηγίες του. Το καλό στην υπόθεση είναι πως οι αθλητές της ΑΕΚ δείχνουν να προσπαθούν και να μένουν πιστοί. Ακόμα κι αν τα αποτελέσματα δεν είναι ιδανικά, ακόμα κι αν μέσα στο παιχνίδι η ΑΕΚ δεν βρίσκει γκολ, επιμένουν στο ίδιο στυλ.
Ο Γκρούγιτς θα είναι κομβικός απέναντι σε ομάδες που αμύνονται χαμηλά για δύο λόγους:
Έχει τα στοιχεία που χρειάζονται για να βάλει την μπάλα ανάμεσα στις γραμμές του αντιπάλου.
Θα επιτρέψει στον Πινέδα να υπάρξουν φορές που θα αγωνιστεί ως μεσοεπιθετικός, με σκοπό να υποδεχθεί και όχι να βάλει την μπάλα ανάμεσα στις γραμμές.
Γιόβιτς και Ζοάο Μάριο είναι οι παίκτες που η ΑΕΚ έχει επενδύσει για να κάνουν τη διαφορά· μέχρι τώρα δεν την κάνουν. Όταν ανεβάσουν το επίπεδο της απόδοσής τους, η ΑΕΚ θα παίξει καλύτερα και θα βρει περισσότερα γκολ.
Για να καταλάβουμε πλήρως το ποδόσφαιρο του Νίκολιτς, ας δούμε τι έκανε στο final third στην ΤΣΣΚΑ, εκεί που έπαιζε η ομάδα του με λίγες επαφές και αρκετά γρήγορα, κάτι που δεν μπορεί ακόμα να συμβεί στην ΑΕΚ.
Ολόκληρη η ανάλυση, στο παρακάτω video:
