Μου έστειλε φίλος με το φινάλε του ματς της ΑΕΚ στην Κρήτη. «Αν καταφέρουμε να βγάλουμε τη σεζόν φέτος, θα μας δώσουν… πτυχίο καλής λειτουργίας της καρδιάς». Δεν ξέρω ακόμα, δεν έχω γνώσεις ιατρικές. Αλλά να σας πω την αλήθεια, θεωρώ δεδομένο πως ως το τέλος της χρονιάς έναν γιατρό θα τον χρειαστούμε. Τώρα καρδιολόγος θα είναι, νευρολόγος για τα νεύρα που κάνουν τσατάλια τα κοράκια, οφθαλμίατρος μπας και ανοίξουν τα ματάκια τους, ψυχίατρος για να προλάβει και να μας… δέσει όλους.

Μετά το θαύμα των Μόσχου – Φωτιά στην Λάρισα (που στοίχισε και βαθμολογικά με δύο υπερπολύτιμους πόντους στην ΑΕΚ), είδαμε το φως το αληθινό με Βεργέτη και Σιδηρόπουλο στο Περιστέρι. Και πριν προλάβεις να τρίψεις τα μάτια σου και να δεις την αλήθεια, έρχονται φορτσάτοι Παπαδόπουλος και Ευαγγέλου. Για να δέσει το γλυκό, Τσακαλίδης με Τζήλο στην Κρήτη. Οποιος αντέχει, κερδίζει από εκείνα τις μικρές επιγραφές που παλιά κοσμούσαν σπίτια και αυτοκίνητα. Και θα λέει: «Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη».

Ο… εκσυγχρονισμός και η έλλειψη ισονομίας

Είμαι πεπεισμένος, πως όλες οι φάσεις θα αναδειχθούν σωστές από Λανουά και τηλεκριτικούς. Δεν έχει και καμία σημασία να περιμένεις κάτι άλλο. Νόμος βασικός, δεν αφήνεις ποτέ την αλήθεια να χαλάσει μια ωραία ιστορία. Για όσους τους διαφεύγει, ζούμε εποχές εκσυγχρονισμού στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Εχει βελτιωθεί η διαιτησία, οι συνθήκες των αγώνων, όλα είναι καλώς καμωμένα. Και όσοι περίεργοι δυσανασχετούν, προσπαθούν να πείσουν πως δεν είναι οι τρελοί του χωριού.

Οπότε, το ερώτημα που τίθεται είναι που την πάτε την δουλειά ρε μάγκες; Πόσο ακόμα θα προκαλείται με τις συμπεριφορές σας. Εδώ φτάσαμε να έχουμε ένα προκατασκευασμένο, στημένο (κατά δήλωση του νομικού και αντιπροέδρου της ΑΕΚ), επεισόδιο από αξιωματούχο του ελληνικού ποδοσφαίρου, που υιοθετήθηκε άκριτα από τις αρχές. Εχουμε συνεχόμενες ελεεινές διαιτησίες, που η μία υπερβαίνει την άλλη και κάθε ματς που περνά, κλιμακώνεται η κατάσταση για να μας δείξει πως κάθε φορά μπορεί και χειρότερα.

Πως θέλετε να πάει το έργο; Που να φτάσει η αγανάκτηση και η προσβολή κάθε νοήμονος ανθρώπου με όσα βλέπει. Ξεφτιλίζεται κάθε έννοια ισονομίας και εμείς κάνουμε πως δε τρέχει τίποτα; Φτάνουμε πάλι σε ανακαλύψεις για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα και υπάρχουν αναφορές στην ανάγκη να φτιαχτούν ομάδες που θα νικούν και τους διαιτητές; Και μετά θα ψάχνετε για φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς σε μια ιστορία που θα έπρεπε να σκύβετε το κεφάλι και να ζητήσετε έστω ένα συγγνώμη;

Η αξιοπρέπεια και η θλιβερή παράσταση

Η αίσθηση αξιοπρέπειας, η τσίπα, είναι μεγάλο ζήτημα. Καταλαβαίνω πως είναι πολλά τα λεφτά, τεράστια τα οφέλη και αν μπορείς να κάνεις την δουλειά, ας αφήσεις και μερικούς να γκρινιάζουν. Αλλά ξέρετε, όπως φαίνεται και στην πολιτική ζωή της χώρας, αυτή η αλαζονεία της εξουσίας δεν μπορεί να πάει μακριά. Και όταν κάποια στιγμή θα γίνει μια στραβούλα, τότε θα πρέπει να κάνετε τη νύχτα μέρα για να καλύψετε τα αίσχη σας.

Στην Κρήτη είδαμε ακόμα μια θλιβερή παράσταση από τους διαιτητές της αναμέτρησης. Το γκολ που ακυρώνεται στον Ζοάο Μάριο είναι για γέλια. Το γκολ που ακυρώνεται στον Γιόβιτς είναι για κλάματα. Οι κάρτες που μοιράζονται αφειδώς, υπερβαίνουν κάθε λογική. Είναι ξεκάθαρο, πως υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αυτήν τη φορά (και αυτήν τη φορά), η ΑΕΚ βρήκε τον τρόπο να σπάσει το μπλόκο. Αλλά δεν γίνεται να παίζεις μόνιμα στα κόκκινα και ο ανταγωνισμός να έχει ανάγκες και ματς που τα παίρνει στο ρελαντί.

Ο μάγος και η ανάγκη για σέντερ φορ

Μέσα σε όλα, υπήρχε και αγωνιστικό σκέλος. Η εικόνα της ΑΕΚ ήταν σαφώς βελτιωμένη συγκριτικά με τα τελευταία παιχνίδια της. Ο ΟΦΗ δεν είναι καλός, θα πρέπει άμεσα να βρει λύσεις για να σώσει την παρτίδα και την κατηγορία, αλλά αυτό δεν αλλάζει πως η ΑΕΚ τον έκλεισε 90’ στο μισό γήπεδο και δεν δέχθηκε μισή φάση. Είχε απόλυτη κυριαρχία, θα μπορούσε να πάρει άνετη νίκη, εάν είχε τα γκολ που κακώς της ακύρωσαν ή ο Πιερό έβρισκε δίχτυα σε απλές φάσεις.

Ο Νίκολιτς δοκίμασε ξανά σχηματισμό με δύο δεκάρια στα άκρα (Καλοσκάμη και Ζοάο Μάριο), με τον Κοϊτά κοντά στον Γιόβιτς. Στα μεγάλα κέρδη της ΑΕΚ είναι αναμφίβολα η παρουσία του Ζοάο Μάριο. Μοιάζει κωμικό να ψάχνουμε εμείς τώρα αν είναι καλός ένας παίκτης με το τεράστιο βιογραφικό του, αλλά από την άλλη είναι μια σειρά αγώνων που ο Πορτογάλος κάνει παιχνιδάρες, έστω και εάν δεν παίζει στον άξονα, αλλά ταλανίζεται ξεκινώντας από την αριστερή πλευρά.

Όταν πια στο γήπεδο βρέθηκαν μαζί Ζοάο Μάριο, ο μάγος Πινέδα και ο Μάνταλος, η ΑΕΚ δεν είχε κανένα πρόβλημα να σμπαραλιάσει κάθε αμυντική αντίσταση του ΟΦΗ. Πιστεύω πως πρέπει ο Νίκολιτς να βρει τρόπο να φέρει αυτήν την τριπλέτα στο γήπεδο, αντί του Μαρίν για παράδειγμα που δεν βλέπεται αυτήν την περίοδο. Οσον αφορά άλλα ενδιαφέροντα, πιστεύω πως μαζί με τις τρεις βασικές μεταγραφικές εκκρεμότητες του χειμώνα, πρέπει να προστεθεί και του σέντερ φορ γιατί η ΑΕΚ αγκομαχεί για να βάλει γκολ και ας κάνει λιγότερες καθαρές φάσεις απ’ όσες καταγράφει η στατιστική.

Πρωτότυπο άρθρο