Από sdna.gr
Στις δύο κόκκινες και μία δώρο. Γιατί όχι τρεις; Ας βρουν ακόμη μία και στις τρεις θα δοθεί πέναλτι δώρο. Είναι πραγματικά κωμική η συζήτηση για τη διαιτησία στο μεγάλο παιχνίδι της Λεωφόρου. Ο Παναθηναϊκός ποδοσφαιρικά και πνευματικά ήταν απόλυτα δίκαια και μάγκικα νικητής. Το τελικό σκορ τον αδικεί, αλλά αυτή η ομάδα έχει κάνει την ατυχία δεύτερη φύση της.
Ξεκινήσαμε με τη διαιτησία, για να δείτε κυρίως τη νοοτροπία συνολικά στο ποδόσφαιρο. Ο Παναθηναϊκός… βούτυρο, είναι βολικός. Του χτυπάνε την πλατούλα φιλικά, ναι έχεις δίκιο, είσαι άτυχος, έχεις πίεση ενώ δεν πρέπει. Μόλις όμως οι «Δάγκες» έγιναν μάγκες στο χορτάρι, οι κόκκινες είναι σαν τη Λερναία Ύδρα. Μία τους ακυρώνεις, δύο ανακαλύπτουν.
Απ’ την άλλη έχουν και τα δίκια τους, γιατί ο Αλαφούζος ελέγχει την ΕΠΟ, ασχολείται με ενώσεις, υπάρχουν εξωδιοικητικοί με υποκοριστικά να κάνουν «παιχνίδι» και έτσι ο Παναθηναϊκός έχει σαρώσει τους τίτλους. Οπότε αυτό που είδε όλη η Ελλάδα στη Λεωφόρο, περιστρέφεται γύρω απ’ τη διαιτησία και όχι το ποδοσφαιρικό σκέλος.
Θα είμαστε ειλικρινείς. Στη θέση τους, με τα προβλήματα που είχε ο Παναθηναϊκός, με την κόπωση που κουβαλούσε καθώς είχε έξτρα ταξίδι και κυνηγούσε αποτέλεσμα – άρα σπατάλησε ενέργεια – μέχρι τελευταίο λεπτό στη Σουηδία. Δεν έπαιζε με αντίπαλο δέκα παικτών στην έδρα του, κατά συνέπεια ήταν ευκολότερο να ελέγξει την ενέργειά του.
Πελίστρι ανέτοιμος ουσιαστικά σα να είναι εκτός μετά από δύο μήνες απουσίας. Οι δύο πρώτοι επιθετικοί εκτός. Οι δύο δεξιοί μπακ εκτός. Ο ποιοτικότερος κεντρικός χαφ εκτός. Όσοι έπαιξαν στην πλειοψηφία τους είναι κουρασμένοι απ’ τα συνεχόμενα ματς που έχουν, μια και δεν υπάρχουν λύσεις.
Η εμφάνιση της ομάδας του Μπενίτεθ λοιπόν, γίνεται ακόμη σπουδαιότερο. Συν το γεγονός πως αντιμετώπιζε την πιο φορμαρισμένη ομάδα στην Ελλάδα, η οποία έχει και ρέντα τον τελευταίο καιρό. Την είχε και στη Λεωφόρο, καθώς θα μπορούσε το ματς να έχει «κλειδώσει» στο δοκάρι του Τετέ, ή στο γύρισμα του Τζούρισιτς.
Ο ΠΑΟΚ για πάνω από ένα ημίχρονο ήταν σα να μην είναι στο γήπεδο. Αυτό είναι ευθύνη του Παναθηναϊκού. Η τακτική του προσέγγιση και το «διάβασμα» του ματς, ήταν για σεμινάριο. Γιατί πλέον έχει τον προπονητή που κάλλιστα μπορεί να μάθει 1-2 πράγματα στους συναδέλφους του στην Ελλάδα. Εδώ έμαθαν απ’ αυτόν οι κορυφαίοι του χώρου, δεν είναι κακό.
Πέρα απ’ την τακτική και το κοουτσάρισμα, πέρα απ’ την συνέπεια και τη συγκέντρωση των παικτών, τεράστια υπόθεση το πνευματικό κομμάτι. Η νοοτροπία και ο ψυχισμός των Πράσινων ήταν αυτό που λέμε «σήμερα ή εμείς ή κανείς». Κι αυτό δεν έγινε μόνο με… ιαχές «αέρα». Έγινε ποδοσφαιρικά, με πλάνο, κόντρα σε μια εξαιρετική ομάδα, με παίκτες στα πάνω τους ψυχολογικά και αγωνιστικά.
Πόσες φάσεις έκανε ο ΠΑΟΚ; Ουσιαστικά μία. Το εκπληκτικό γκολ του Κωνσταντέλια. Από εκεί και πέρα οι προοπτικές για γκολ των φιλοξενούμενων, απλά δεν υπήρξαν. Ο Παναθηναϊκός δικαιούται ένα τέρμα ακόμη, όμως το σπουδαιότερο είναι το κέρδος πέραν της νίκης.
Οι ίδιοι οι παίκτες. Ο τρίτος δεξιός μπακ που δεν είναι δεξιός μπακ αλλά στόπερ, έκανε ματσάρα και σκόραρε. Πέτυχε γκολ ο τρίτος σέντερ φορ. Καμία κλάψα για τις απουσίες, καμία προσέγγιση του ματς σύμφωνα με αυτές. Όποιοι παίζουν εξυπηρετούν ένα πλάνο. Ακόμη κι αυτό ισχυροποιεί τη νοοτροπία της ομάδας.
Το αναφέρουμε διαρκώς, γιατί η νίκη δε σημαίνει πως ξαφνικά ο Παναθηναϊκός «κλείδωσε» τον πρωταθλητισμό. Το θέμα είναι να βρει τον εαυτό του και να συνέλθει απ’ τα απανωτά σοκ των τελευταίων ετών. Να βρει τα πατήματά του με τις επιστροφές παικτών στη διακοπή, να κάνει τις κινήσεις που πρέπει τον Γενάρη και να βάλει και παιδιά που θα χρειαστούν χωρίς κανείς να ξέρει το πότε, στην εξίσωση. Βλέπε Ταμπόρδα για παράδειγμα.
Πολυεπίπεδα αυτή η νίκη ήταν μαγκιά. Κι όσο περισσότερο ακούτε παράπονα, τόσο σημαίνει πως δεν έχουν τίποτα ποδοσφαιρικό να πουν. Και φυσικά επειδή ο Παναθηναϊκός ήταν σαφώς καλύτερος, δε σημαίνει πως αν όντως υπήρχε ζήτημα δεν είχε δικαίωμα να φωνάζει ο αντίπαλος. Κάθε άλλο. Απλά δεν υπήρξε θέμα, επικοινωνιακά τρικ είναι όλα αυτά, πιθανότατα για τη συνέχεια και την αποφυγή απώλειας του κλίματος ευτυχίας που δικαιολογημένα είχαν με τα σερί μεγάλων νικών.
Μακάρι ο Παναθηναϊκός στα εκτός έδρας ντέρμπι του, να έχει τέτοιες διαιτησίες. Με ακριβώς τέτοια διαιτησία, θα είχε φύγει με διπλό απ’ την έδρα του Άρη για παράδειγμα. Περασμένα αυτά, ξεχασμένα όχι.
Υ.Γ. Εδώ και καιρό οι πάντες συζητούν για την μεγάλη προσωπικότητα που χρειάζεται ο Παναθηναϊκός στον πάγκο του. Προφανώς και ο Μπενίτεθ δεν έχει περάσει ούτε το 20% όσων θέλει και μπορεί. Αυτό όμως αρκεί για να φαίνεται η διαφορά με τις προηγούμενες καταστάσεις. Μεγάλο πράγμα η προσωπικότητα. Ας γίνει οδηγός και στις επιλογές για το χορτάρι πλέον.
Υ.Γ.1: Ο κόσμος του Παναθηναϊκού αξίζει χειροκρότημα. Για ένα σερί. Βόλος, Μάλμε, Λεωφόρος με ΠΑΟΚ. Πραγματικά εντυπωσιακός. Είπαμε: Την ομάδα αυτή την αγαπά. Δε θέλει να γκρινιάζει, θέλει ελπίδα και προσπάθεια.