Από sdna.gr
Οι Βοιωτοί είναι η ευχάριστη έκπληξη στο φετινό πρωτάθλημα και το αποδεικνύουν περίτρανα κάθε αγωνιστική με όποιον αντίπαλο και να παίζουν.
Το σύνολο του Νίκου Παπαδόπουλου δεν φοβάται να κοιτάξει κανέναν στα μάτια και μάλιστα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Ο αντίπαλος έχει όλο το άγχος γιατί ξέρει πως ένα παιχνίδι εναντίον αυτού του Λεβαδειακού είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Και πως να μην είναι, αφού οι Βοιωτοί αν βρουν ευκαιρία δεν την αφήνουν να πάει χαμένη.
Ακόμη κι όταν ήρθε ο υποβιβασμός, η ομάδα του Λεβαδειακού δεν κατέρρευσε. Αντίθετα, κράτησε τον κορμό της, τους παίκτες που ανδρώθηκαν στη Λιβαδειά και έβαλε πλώρη για την άνοδο. Ο Λιάγκας, ο Βήχος, ο Τσάπρας, παιδιά που βρίσκονται στον Λεβαδειακό από την εφηβεία τους, είναι πια ώριμοι και ηγέτες της άμυνας. Μαζί τους, όσοι ήρθαν μεταγενέστερη, όπως οι Κωστή, Συμελίδης, Πεντρόζο και Όζμπολτ, έχουν δημιουργήσει ένα σύνολο που είναι ικανό για πολλά πράγματα.
Στην εξίσωση μπαίνουν και οι έμπειροι παίκτες όπως ο Λοντίγκιν κάτω από τα δοκάρια και ο Παλάσιος στην επίθεση, οι οποίοι έχουν παραστάσεις από μεγαλύτερες ομάδε και δένουν άψογα στο σχήμα.
Ο Λεβαδειακός πατά γερά και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Αμυντικά έχει σταθερότητα και βάθος. Ο Λιάγκας είναι ο «αρχηγός» και οι Τσάπρας, Βήχος συμπληρώνουν ιδανικά, ενώ πίσω τους έρχονται οι Κάτρης, Τσιβελεκίδης και Φίλων. Στην παρέα προστέθηκε σιγά - σιγά και ο Μάγκνουσον που δίνει εμπειρία και σταθερότητα.
Ο Λοντίγκιν, με εμπειρίες από Παναθηναϊκό και Ρωσία, αποτελεί τον βράχο πίσω από όλη την ομάδα στο γήπεδο. Οι αριθμοί (1.91 βαθμοί/αγώνα με εκείνον κάτω από τα δοκάρια) επιβεβαιώνουν την σιγουριά που εμπνέει.
Η μεσαία γραμμή είναι (ή ήταν αρχικώς) ίσως το πιο υποτιμημένο «όπλο» της ομάδας. Ο Τσοκάι παρέχει την ισορροπία, ο Κωστή τρέχει, πιέζει, ανοίγει τις αντίπαλες γραμμές, ενώ ο Τσιμπόλα δίνει εμπειρία και δύναμη.
Στην επίθεση έχει έναν, δύο , τρεις... τέσσερις και πέντε
Η έως τώρα πορεία στην φετινή σεζόν δείχνει πως ο Λεβαδειακός δεν εξαρτάται από έναν παίκτη. Ο Πεντρόζο είναι ο σταθερότερος σκόρερ (7 γκολ σε 14 παιχνίδια), ο Συμελίδης είναι εκεί όταν αγωνίζεται, ο Παλάσιος προσφέρει εμπειρία και κίνηση στα φτερά, ο Λαγιούς σκοράρει με εξίσου ενώ ο Όζμπολτ λειτουργεί άψογα στο επιθετικό σύνολο, συνδυάζοντας ασίστ και γκολ.
Ο Λεβαδειακός δεν είναι μια ομάδα που δεν έχει τον «killer», ίσα - ίσα έχει πέντε διαφορετικούς «τρόπους» να σκοράρει.
Με μέσο όρο πάνω από 2 βαθμούς ανά αγώνα, ο Λεβαδειακός δείχνει πως δεν είναι απλώς ανταγωνιστικός, άλλη είναι μια ομάδα που στοχεύει ψηλά. Παίζει με συνέπεια, δίνει ρυθμό, σκοράρει με πολλούς τρόπους και δέχεται γκολ σχετικά δύσκολα.
Τα 26 γκολ που έχει πετύχει σε 10 αγώνες τον βάζουν στα ευρωπαϊκά σαλόνια και μάλιστα σε λίστα που έχει περίοπτη θέση. Για την ακρίβεια είναι κάτω από την Μπάγερν Μονάχου και πάνω από Μπαρτσελόνα, Μαρσέιγ, Ίντερ και Μάντσεστερ Σίτι.
Ούτε λίγο - ούτε πολύ, ο Λεβαδειακός σκοράρει 2.6 γκολ ανά αγώνα και έχει την καλύτερη επίθεση του ελληνικού πρωταθλήματος, ενώ είναι δεύτερος σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Ο μαέστρος της ομάδας
Φυσικά τεράστιο ρόλο σε αυτή την ποδοσφαιρική μηχανή που λειτουργεί άψογα, παίζει ο Νίκος Παπαδόπουλος, ο οποίος πιστεύει στην ομάδα του, ξέρει τι μπορεί να κάνει το σύνολο του και έχει καταφέρει μέχρι τώρα να πάρει από τον κάθε παίκτη του το 100%.
Ο Έλληνας τεχνικός από την περσινή σεζόν έλεγε πως η ομάδα του είναι άξια να βρίσκεται στην οκτάδα. Και όχι μόνο οι πίνακες του τον βγάζουν αληθινό, αλλά έχουν κάνει άπαντες να πιστέψουν, όχι άδικα, πως η ομάδα του είναι ικανή να βρεθεί και πιο ψηλά.
Ο Λεβαδειακός έχει μπει σε μια τρελή κούρσα που σίγουρα του έχει δώσει και θα του δώσει πολλά. Υπάρχουν ακόμη πολλές στροφές αλλά ο φαίνεται πως οι Βοιωτοί έχουν εξοπλιστεί καταλλήλως.