Ο Μπενίτεθ επέλεξε τον σωστό τρόπο

Είναι γνωστό, ο ΠΑΟΚ είναι με διαφορά φέτος η καλύτερη ομάδα με την μπάλα στα πόδια, στο αντίπαλο μισό. Γυμνάζεται και προπονείται τόσα χρόνια με τον coach Λουτσέσκου, ο Ρουμάνος είναι εξαιρετικός recruiter και έχει διαλέξει τα κατάλληλα υλικά για να παίζει το ποδόσφαιρο που επιθυμεί.

Ο ΠΑΟΚ κυκλοφορεί εξαιρετικά την μπάλα, βρίσκει λύσεις εκεί όπου οι υπόλοιποι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα: στο final third. Η ποιότητα των μεσοεπιθετικών του είναι γνωστή, ο Κωνσταντέλιας με τον Ζίβκοβιτς μπορούν να δημιουργήσουν αλλά και να εκτελέσουν, Τάισον και Ντεσπόντοφ χρησιμοποιούνται ανάλογα με τη στόχευση του προπονητή τους. Τα ανεβάσματα των πλάγιων μπακ είναι συγχρονισμένα, οι δύο αμυντικοί χαφ έχουν τους ρόλους τους, με τον Μεϊτέ πιο χαμηλά και τον Οζντόεφ πιο ελεύθερο. 

Καλά τα παραπάνω, για να έρθουν σε εφαρμογή όμως, πρέπει να γίνει το βασικό: να καταφέρουν να επιτεθούν σαν ομάδα στο αντίπαλο μισό. Να είναι compact σε φάση επίθεσης με σωστές αποστάσεις, έτσι βγαίνουν οι συνδυασμοί.

Ο Ράφα Μπενίτεθ στόχευσε ακριβώς εκεί, προσπάθησε να μην επιτρέψει στον ΠΑΟΚ να κάνει οργανωμένες επιθέσεις με δέκα ποδοσφαιριστές πάνω από τη σέντρα. Εκεί ο ΠΑΟΚ θα είχε τον πρώτο λόγο, θα είχε φέρει το παιχνίδι στα δικά του μέτρα (όπως στην επανάληψη). Ο νέος coach του Παναθηναϊκού έκανε πράγματα γι’ αυτό και πρέπει να του πιστωθεί η προσέγγιση. 

Επέλεξε στο αρχικό σχήμα δύο παιδιά που δύσκολα θα έβρισκαν θέση, ίσως και λόγω συγκυριών. Σιώπης και Γέντβαϊ έδωσαν επιθετικότητα και πίεση, παρέσυραν και τους υπόλοιπους συμπαίκτες τους σε ένα παιχνίδι έντασης. Ο Παναθηναϊκός έχει βασικό και δομικό πρόβλημα σε αυτά τα κομμάτια του παιχνιδιού, η ενδεκάδα του Μπενίτεθ όμως έδειξε τη στόχευση και δικαιώθηκε.

Αποτέλεσμα όλων, ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να αναπτυχθεί ορθολογικά, βγήκε από την comfort zone του και έχασε τη μάχη του ημιχρόνου... χωρίς καν να την δώσει. Το παιχνίδι είχε ένταση χωρίς διακοπές, αρκετές μεγάλες μπάλες, διεκδικήσεις, εκεί όπου ο Παναθηναϊκός ήταν πιο αποφασισμένος, πιο έτοιμος και με σαφώς μεγαλύτερη επιθετικότητα. Κέρδισε όλες τις μάχες, βρήκε τις φάσεις και σκόραρε δύο, θα μπορούσε και παραπάνω φορές. 

Ο ρόλος του Τσιριβέγια γεννά τροφή για σκέψη

Ήρθε ως οργανωτής σε χαμηλά μέτρα, τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός είχε τρομερό πρόβλημα την περασμένη σεζόν στο build up. Οι μεταγραφές Τουμπά και Τσιριβέγια έγιναν για ακριβώς αυτό τον λόγο: να διευκολύνουν τη διαδικασία του build up.

Ο ρόλος του ήταν να έρχεται κοντά στα στόπερ και να παίρνει την πρώτη πάσα, είχε συνηθίσει να έχει δίπλα του έναν αθλητή που παίζει πιο ελεύθερα, πιο κάθετα, με τον Ισπανό να μένει χαμηλά.

Στα ματς με Μάλμε και ΠΑΟΚ αυτό άλλαξε, προτιμήθηκε δίπλα του ένας ποδοσφαιριστής με άλλα χαρακτηριστικά όπως είναι ο Σιώπης. Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μια αναφορά στους ρόλους των αμυντικών χαφ για να καταλάβουμε τη διαφορά και την επιλογή του coach Μπενίτεθ.

Οι δύο επιλογές στους ρόλους των αμυντικών χαφ

Το ποδόσφαιρο αλλάζει, κάποια πράγματα όμως μένουν ίδια. Στις θέσεις των αμυντικών χαφ, στο double pivot, κάποια πράγματα παραμένουν διαχρονικά. Οι προπονητές σε παγκόσμιο επίπεδο στηρίζουν πολλά στον άξονά τους, είναι η σύνδεση μεταξύ της επιθετικής και της αμυντικής γραμμής. Πρέπει να διαθέτουν ταχύτητα, ένταση, οργάνωση παιχνιδιού και διακριτούς ρόλους, είναι κομβική η συνεργασία τους για τη σωστή λειτουργία όλης της τακτικής ενός προπονητή.

Ο Γιούργκεν Κλοπ, στη μεγάλη Ντόρτμουντ που έστησε την προηγούμενη δεκαετία, βασίστηκε σε ένα συγκεκριμένο δίδυμο στα χαφ του. Γκουντογκάν και Μπέντερ έμειναν μαζί πέντε χρόνια. Ο Ιλκάι Γκουντογκάν είχε έναν ρόλο ιδιαίτερο, ερχόταν χαμηλά να πάρει τις πρώτες μπάλες, όμως ακολουθούσε τις φάσεις και μπορούσε να βρεθεί πολύ συχνά στο αντίπαλο μισό.

Για να το κάνει και να είναι αποδοτικό, είχε στο πλάι του τον Λαρς Μπέντερ, έναν destroyer σε χαμηλά μέτρα, πολύ δυνατό παιδί με έφεση στην άμυνα. Ο Μπέντερ έδωσε όλη την ελευθερία στον Γκουντογκάν που χρειαζόταν και σε όλες τις φάσεις του παιχνιδιού, η Ντόρτμουντ του Κλοπ είχε ισορροπία.

Την ίδια χρονική περίοδο, ο Γιούπ Χάινκες έφτιαξε μια εξαιρετική ομάδα που κυριάρχησε στην Ευρώπη, ταπείνωσε την Μπαρτσελόνα των Τσάβι, Ινιέστα και Μέσι, βρέθηκε στον τελικό του Champions League με την Ντόρτμουντ του Κλοπ και την κέρδισε.

Τα χαρακτηριστικά των Μαρτίνεθ και Σβάινστάιγκερ που αποτελούσαν το δίδυμο των αμυντικών χαφ, ήταν παρόμοια, οι ρόλοι ίδιοι: Ο Γερμανός ελεύθερος ως οργανωτής σε χαμηλά αλλά και ψηλά μέτρα, ο Ισπανός αποτελούσε την “ασπίδα” του, τον “κυματοθραύστη” του.

Η δεύτερη και πολύ πιο διαδεδομένη επιλογή των προπονητών στις θέσεις των αμυντικών χαφ, προϋποθέτει έναν αθλητή με καλή μακρινή μεταβίβαση από χαμηλά και τον παρτενέρ του σε ελεύθερο ρόλο να παίζει κάθετα. Η αλλαγή εδώ είναι μεγάλη, τελείως διαφορετική.

Ρεάλ Μαδρίτης, Χοσέ Μουρίνιο, Τσάμπι Αλόνσο, Σάμι Κεντίρα. Ο Τσάμπι Αλόνσο χαμηλά, πότε ανάμεσα στα στόπερ, πότε στο πλάι τους και πότε χαμηλά, ο Κεντίρα από τη δεξιά του μεριά να πατά συχνά περιοχή, να τρέχει αρκετά και να συνεργάζεται με τον δεξιό εξτρέμ. Η στόχευση διαφορετική, με τον νυν προπονητή των Μαδριλένων να μένει αρκετά χαμηλά και από εκεί να δίνει κατεύθυνση. Το δίδυμο αυτό μοιάζει αρκετά με το Τσιριβέγια - Μαξίμοβιτς που μας συστήθηκε στην αρχή της χρονιάς.

Τι ταιριάζει καλύτερα στον Παναθηναϊκό;

Αφού είδαμε παραπάνω τα δύο πιο διαδεδομένα δίδυμα στις θέσεις των αμυντικών χαφ, πάμε να δούμε τι συμβαίνει, τι ταιριάζει καλύτερα στον Παναθηναϊκό.

Ο Τσιριβέγια έχει αγωνιστεί και στους δύο ρόλους φέτος, το δείγμα φυσικά στη μία περίπτωση είναι αρκετά πιο μεγάλο και στους αγώνες που έχει δώσει στον Παναθηναϊκό αλλά και συνολικά στην καριέρα του. Σημασία έχει όμως τι λειτουργεί καλύτερα στο σύνολο, στην ομάδα.

Ο Παναθηναϊκός έχει αρκετά προβλήματα στο αγωνιστικό κομμάτι, ένα από τα βασικότερα είναι το αμυντικό του transition. Ο Τσιριβέγια δείχνει να είναι καλύτερος και να αντιμετωπίζει πιο αποτελεσματικά τις φάσεις που έχει μπροστά του, παρά στην πλάτη του. Δείχνει μεγάλη ικανότητα να πηγαίνει στον αντίπαλο επιθετικά και να κάνει deflections, παρά να διαβάζει τις φάσεις και να λειτουργεί με το μυαλό του παίρνοντας την κατάλληλη θέση.

Στη δεύτερη περίπτωση, ο Ισπανός παίζει σε τέτοιον ρόλο όταν αγωνίζεται ως οργανωτής χαμηλά, έχοντας στο πλευρό του τον Μαξίμοβιτς (πριν) και τους Τσέριν ή Ρενάτο τώρα. Σε καταστάσεις που η αντίπαλη ομάδα βγαίνει στην αντεπίθεση, ο ένας πλάγιος μπακ, οι δύο κεντρικοί αμυντικοί και ο Τσιριβέγια που παίζει χαμηλά, είναι σε φάση άμυνας, αυτοί που αντιμετωπίζουν τα transitions.

Στο πρόσφατο παρελθόν, ο Παναθηναϊκός υπέφερε με αυτή την αμυντική διάταξη, δέχτηκε γκολ όπως στη Γλασκώβη, στο εντός έδρας με τον Λεβαδειακό, στο εκτός με την Κηφισιά. Υπάρχει και κάτι ακόμα. Όταν ο Τσιριβέγια αγωνίζεται ως οργανωτής σε χαμηλά μέτρα, η θέση που καταλαμβάνει στην τακτική είναι στη δεξιά εσωτερική πλευρά του κέντρου σε διάταξη 4-4-2, σε φάση άμυνας. Η συγκεκριμένη πλευρά αποτελεί στόχο σχεδόν όλων των αντιπάλων προπονητών, καθώς θεωρείται η αδύναμη πλευρά του Παναθηναϊκού.

Στο δεύτερο σενάριο, αυτό που δοκιμάζει τώρα ο Ράφα Μπενίτεθ, ο Τσιριβέγια μετατοπίζεται στην αριστερή πλευρά, άρα υπάρχει διαφοροποίηση με τον Σιώπη να πηγαίνει δεξιά. Με τον Έλληνα χαφ, ο Τσιριβέγια έχει τον ρόλο του Γκουντογκάν, του Σβάινστάιγκερ. Ξεκινά από χαμηλά να οργανώσει, μεταφέρεται στο αντίπαλο μισό για να κάνει και εκεί το ίδιο.

Αμυντικά, όταν ο Παναθηναϊκός χρειαστεί να αμυνθεί σε κατάσταση αντεπίθεσης, έχει πλέον στη δεξιά του πλευρά έναν αθλητή που μπορεί να αμυνθεί, δυναμώνει λοιπόν τη δεξιά του πλευρά.

Στο επιθετικό κομμάτι, υπάρχει και εκεί διαφορά: Ο Παναθηναϊκός δεν έχει καλό flow, λείπει το playmaking, οι αλλαγές πλευράς σε πιο ψηλά μέτρα όταν ο Τσιριβέγια μένει πίσω. Με τον Ισπανό μπροστά, το παιχνίδι του Παναθηναϊκού αποκτά καλύτερη λειτουργία, γίνεται απρόβλεπτο, όπως στη φάση του πρώτου γκολ με τον ΠΑΟΚ, και αποκτά οργάνωση και σε πιο ψηλά μέτρα, κάτι που λείπει από τον Παναθηναϊκό.

Το μεγάλο ερώτημα που γεννιέται τώρα όμως είναι το εξής: Με δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός τον Ιανουάριο θα κινηθεί για την απόκτηση χαφ, πιο δίδυμο νομίζεται ότι ταιριάζει καλύτερα — αυτό με τον Τσιριβέγια χαμηλά ή αυτό με τον Ισπανό στον ρόλο που είχε με τον ΠΑΟΚ και παρτενέρ έναν αθλητή πιο αθλητικό, με ύψος, ταχύτητα και δύναμη, σε πιο στατικό ρόλο;

Όλη η ανάλυση του παιχνιδιού Παναθηναϊκός - ΠΑΟΚ και το νέο πλάνο του Μπενίτεθ, στο παρακάτω video:

Πρωτότυπο άρθρο