Πάντα οι διακοπές για τις Εθνικές ομάδες, δίνουν ευκαιρίες για αναστοχασμό. Να μετρήσεις τι έκανες, που βρίσκεσαι, τι έρχεται από εδώ και πέρα. Αλλά με καθαρό μυαλό. Δίχως τους παραμορφωτικούς φακούς που έχουν επιβάλει εδώ και καιρό διάφοροι περίεργοι. Ας δούμε την πραγματικότητα που διαμορφώνεται για την ΑΕΚ και τον ανταγωνισμό. Οσο της επιτρέπουν ακόμα να παίζει, γιατί πιστεύω πως ένα από τα επόμενα μέτρα ενδεχομένως θα είναι να χάσει και ματς άνευ αγώνος.

Βρισκόμαστε σε μια εποχή, που στην ΑΕΚ υπάρχει τόση κουβέντα για τις μεταγραφικές παραλείψεις του καλοκαιριού, για τις αδυναμίες της ομάδας, για τις συγκρίσεις που την βγάζουν σε όλα χειρότερη από τους αντιπάλους της, για το… ιππικό που πρέπει να καταφτάσει τον Ιανουάριο, που απορώ πως αυτή η ομάδα βρίσκεται μέσα στους στόχους της και δεν παλεύει απλά για να αποφύγει τον… υποβιβασμό. Φανταστείτε τι θα συνέβαινε, αν δεν ήταν και οι «χειρότεροι».

Τα έχουμε πει και με άλλες περιστάσεις. Η ΑΕΚ, ο κόσμος της ΑΕΚ, είναι αναγκασμένοι να δέχονται καθημερινά έναν οχετό προπαγάνδας. Η ΑΕΚ δεν έχει μηχανισμούς που να της επιτρέπουν να παραλείπει το σκορ ενός παιχνιδιού επειδή δεν συμφέρει. Δεν έχει μηχανισμούς που να φτιάχνουν παραμύθια με δράκους, δεν έχει παράγοντες που να μιλούν με… facetime. Είναι υποχρεωμένοι να ακούν πως άλλες ομάδες αδικούνται, άλλους παίκτες χτυπούν, άλλοι προπονητές θα αλλάξουν όσα ξέρουμε στην Ελλάδα.

Αυτά θα πει κανείς είναι δικαίωμα τους. Εχουν τους μηχανισμούς, καλά κάνουν και τους αξιοποιούν. Η μεγάλη ζημιά, είναι όσοι λειτουργούν προδοτικά και αναπαράγουν βρωμιές και ανυπόστατα πράγματα εντός ομάδας. Δεν καθάρισε ακόμα η μούργα. Αλλά θα γίνει κι αυτό. Γιατί η ΑΕΚ έχει σοβαρότερα θέματα που την απασχολούν για να χάνει χρόνο με στημένους, βλάκες και τρολάκια του δεκάρικου. Ας το πούμε άλλη μία: η σελίδα γύρισε.

Ξέρετε, είδα πως σαν σήμερα ήταν η επιδρομή του Δημητρόπουλου στα Φιλαδέλφεια, όταν έβαλε η παράγκα τα τανκς για να σταματήσει τα ξεφτιλίκια. Γιατί οι νεότεροι δεν γνωρίζουν και οι παλιότεροι ίσως να έχουν λησμονήσει, πως για να υπάρξει αυτή η μνημειώδης διαιτητική αλητεία, είχε προηγηθεί το «στήσιμο» με τον Ηρακλή ώστε το ματς να είναι κεκλεισμένων. Είχε έρθει ο Μπιγκόν με την καπαρντίνα και έπρεπε να τον «προικίσουν» με μια νίκη, απέναντι σε μια ομάδα που έχαναν όπου τους έβρισκε.

Τι συνέβη; Να το θυμίσω κι αυτό. Κινητοποιήθηκε ο κρατικός μηχανισμούς για να εμφανιστεί ο χαλίφης, ο περουκάκιας έβγαλε μέχρι και όπλο για να αντιδράσει. Τρεις παίκτες δήλωσαν πως σταματούν από την Εθνική ομάδα απογοητευμένοι από τα απίθανα που έβλεπαν. Υπήρξε ένας νεκρός από την ένταση. Η ΑΕΚ έχασε το κορυφαίο αριστερό μπακ που έβγαλε το ελληνικό ποδόσφαιρο, που εξοντώθηκε με 24 αγωνιστικές τιμωρίας. Και τώρα, εμφανίζονται αστείοι τύποι, που μας κουνάνε και το δάχτυλο για τον Δημητρόπουλο.

Στο σήμερα πάλι. Οι ανοησίες που διακινούνται καθημερινά είναι απίστευτες. Ξεπεράσαμε πλέον τις εμφανίσεις και τις δηλώσεις του Ηλιόπουλου – θαρρείς και υπάρχει κάποιος κώδικας συμπεριφοράς από τους ευαισθητούληδες – τώρα φτάσαμε στους «λογιστές». Πόσα πήρε, πόσα ξόδεψε σε μεταγραφές. Βέβαια, η ΑΕΚ δεν προσθέτει στα μεταγραφικά ποσά και το σύνολο του ποσού που θα λάβει ο παίκτης για να φαίνεται μπόλικο. Δεν πήγε (κακώς) σε δανεισμούς, δεν εμφανίζει κάθε μεταγραφή της ως κράμα Βινίσιους με Μπαπε.

Παρατηρώ διάφορα φληναφήματα, περί των μπάτζετ και του κόστους της κάθε ομάδας. Και αναρωτιέμαι, πως με τόσους γνώστες των οικονομικών, αυτή η χώρα χρεοκόπησε. Γιατί αυτό που βλέπει κάποιος δίχως τσίμπλες και περίεργες σκέψεις είναι πως κάθε χρόνο αυξάνει το κόστος των αμοιβών της και την ποιότητα των παικτών της. Με αποτέλεσμα, την τρέχουσα σεζόν να έχει σχεδόν μια 20άδα παικτών που βρίσκονται κοντά, πάνω (και πολύ πάνω) από το εκατομμύριο. Αλλά εκείνοι συνεχίζουν τις αστειότητες περί οικονομικής δυναμικής.

Για να το μαζεύω. Η ΑΕΚ είχε μέχρι τώρα δύο πολύ κακά αποτελέσματα: στην Λάρισα για το πρωτάθλημα και με την Σάμροκ Ρόβερς για την Ευρώπη. Εχασε τα δύο μεγάλα ματς που έδωσε μέχρι τώρα στο πρωτάθλημα, όταν με τον ΠΑΟΚ θα έπρεπε να νικά και εύκολα στο πρώτο 45λεπτο, αλλά βρέθηκε πίσω στο σκορ και με τον Ολυμπιακό από ένα χαζό πέναλτι. Δεν έχει φάει και εξάρα, δεν έχει ισοπαλία με την Πάφο, δεν έχει φάει τέσσερα από τον Λεβαδειακό, δεν έφερε ισοπαλία με τον Παναιτωλικό, δεν έχασε σε μια φάση από τον Βόλο, δεν λύγισε στην Κηφισιά.

Την ίδια ώρα, απέναντι της έχει όλο το σύστημα. Σε δέκα αγωνιστικές, στα τέσσερα παιχνίδια (σχεδόν στο 50%) δηλαδή, η ΑΕΚ έχει απέναντι της και τα καμάρια του Λανουά. Σίγουρα δεν είναι και η πιο… αδικημένη ομάδα που είναι ο Ολυμπιακός, δεν έχει τους καλύτερους παίκτες που υπάρχουν στον ΠΑΟΚ, δεν έφερε το καλοκαίρι μέσα στο φθινόπωρο όπως ο Παναθηναϊκός. Είναι μια ομάδα που μάχεται σε κάθε παιχνίδι και προσπαθεί να βρει τον δρόμο της.

Λάθη έγιναν, κενά έμειναν, μεταγραφές πρέπει να γίνουν. Αλλά τώρα, είναι εδώ αυτοί που είναι. Θα δώσουν τις μάχες τους, θα κερδίσουν και θα χάσουν. Ο κόσμος είναι σημαντικό να μείνει συσπειρωμένος γύρω τους. Να κάνει την Ενωση πραγματική. Να πάψει να αμφιβάλει για βλακείες. Να πάψει να πιστεύει σε ηλίθιους και στημένους που διακινούν απίθανα ψέματα. Και στο τέλος, αν τα καταφέρει απέναντι στον συνασπισμό της ντροπής και της ξεφτίλας, μπορεί να είναι και το πιο μάγκικο όλων των εποχών.  

Πρωτότυπο άρθρο